บทที่ 269

นีลชำเลืองมองโจชัวอย่างสงสัย “ผมคิดว่าคุณบอกว่าไม่ให้พวกเราติดต่อเธอซะอีก”

โจชัวหัวเราะเยาะ “นายฟังฉันตั้งแต่เมื่อไหร่? คิดว่าฉันไม่เคยสังเกตเหรอว่ามีเครื่องรบกวนสัญญาณอันใหม่วางอยู่ในบ้านน่ะ”

นีลก้มหน้าอย่างอับอายลงในทันที ในตอนที่ลูน่าถูกปล่อยตัวออกมาจากคุก โจชัวก็ได้สั่งให้พวกเขาห้ามติดต่อกับเธออีก และยังเตือนด้วยว่า เขาสามารถตรวจจับสัญญาณโทรศัพท์มือถือได้หากพวกเขาคุยกับเธอลับหลังเขา

นีลไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากขอให้ไนเจลช่วยติดตั้งเครื่องรบกวนสัญญาณไว้ในในบ้าน เวลาเปิดเครื่องนี้สัญญาณโทรศัพท์ตอนที่พวกเขาติดต่อหาคุณแม่ก็จะไม่โดนตรวจจับ

ถึงอย่างนั้น นีลไม่คิดว่าโจชัวจะเจอเครื่องมืออันนี้

“โอเค งั้นผมก็...โทรหาเธอได้ใช่ไหม?” นีลพูดอย่างนอบน้อม เขาค่อนข้างเขินอายที่แผนการของเขาโดนจับได้ เขาหันหลังและพยายามจะออกจากห้องไป

“เดี๋ยว” โจชัวรั้งเขาไว้ด้วยน้ำเสียงดุดันก่อนที่เขาจะได้ออกไป “นายโทรหาเธอได้ที่นี่เท่านั้น”

นีลหน้าบึ้งและเดินกลับไปที่โซฟา เขากดเบอร์ของลูน่าและรอให้เธอรับสาย

โจชัวนังอยู่บนเก้าอี้ตรงข้ามกับเขา “กดเปิดลำโพงด้วยสิ” เขาสั่ง

นีลสะดุ้งตกใจ “ผมว่า...”

“ทำไมล่ะ มีอะไรเหรอ?” โจชัวเลิกคิ้วอย่างสงสัย “นายไม่อยากพิสูจน์เหรอว่า ‘แม่’ ของนาย ลูน่าไม่ใช่ผู้หญิงใจง่ายที่กลับบ้านไปกับผู้ชายทุกคนที่เธอเจอ”

นีลกลอกตา เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากทำตามคำสั่งโจชัว ลูน่ารับสายแทบจะทันทีหลังจากนั้น

“ฮัลโหล” เสียงของเธอดังมาจากปลายสายอย่างอารมณ์ดี “นีล ทำไมโทรมาตอนนี้ล่ะ โจชัวเข้านอนแล้วเหรอ?”

นีลชำเลืองมองชายหน้าบึ้งที่นั่งอยู่ตรงข้ามเขา “ครับ เขานอนแล้ว”