บทที่ 314

เธอกัดริมฝีปากและมองหน้าโจชัวด้วยสายตาจริงจัง “ได้โปรดเถอะค่ะ อย่าเปิดประตูเลยนะ”

ในตอนนี้เธอไม่มีทางเลือกอื่นอีก

คำขอร้องของเธอกำลังดูถูกสายตาของโจชัว นี่เธอสนใจธีโอมากขนาดนั้นเลยเหรอ? นี่เธอไม่อยากให้ผู้ชายคนอื่นรู้เรื่องของพวกเขาเหรอ? เธอกลัวธีโอจะรู้เรื่องของพวกเขามากขนาดนั้นเลยเหรอ?

ยิ่งเธอไม่อยากให้รู้ เขายิ่งอยากให้ธีโอรู้ว่าเธอเป็นของเขา!

เมื่อคิดอย่างนั้นโจชัวก็เปิดประตูในทันที

อากาศภายนอกห้องตามโถงทางเดินพัดเข้ามา ลูน่ารู้สึกได้ถึงลมหนาวเย็นที่กรีดใบหน้าของเธอ เธอไม่ควรคาดหวังอะไรจากคนแบบโจชัวเลย

โชคดีที่ธีโอวางสายแล้ว

“ลู...”

เขาเงยหน้าและกำลังจะเรียกลูน่าในตอนที่เห็นชายตัวสูงคนหนึ่งยืนอยู่หน้าประตู

ธีโอตกตะลึงไปชั่วครู่ จากนั้นเขาก็ยิ้ม “คุณลินช์ คุณเป็นคนไร้บ้านเหรอ?”

โจชัวยิ้มปลอม ๆ ใส่ “บ้านผมจะเป็นที่ไหนก็ได้ที่ผมอยากให้เป็น”

“คุณนายลินช์รู้เรื่องนี้หรือเปล่า?” ธีโอเลิกคิ้ว เขามองลูน่าที่อยู่ห่าง ๆ “ลูน่า ไปเตรียมตัวเถอะ ผมจะคุยนั่นนี่กับคุณลินช์สักหน่อย ผมจะรอคุณนะ”

ใบหน้าของลูน่าซีดขาว เธอกัดริมฝีปาก “อืม”

จากนั้นลูกน่าก็เดินไปเข้าห้องน้ำและกระแทกประตูปิด

โจชัวกอดอกกล่าวเยาะ “ดูเธอฟังคุณจริง ๆ เลยนะ”

“แน่นอนสิครับ” ธีโอยิ้ม เขาสบตากับโจชัวโดยไม่เกรงกลัว “เพราะว่าผมให้เกียรติเธอ ผมไม่ได้ตามจีบเธอทั้ง ๆ ที่ยังไม่ได้จบความสัมพันธ์ครั้งก่อน ผมไม่เคยนอนกับเธอด้วยซ้ำ แล้วก็ตอนที่เธอมีข่าวลือว่าเป็นเมียน้อย แม้ว่าผมจะไม่ได้ปกป้องเธอ แต่ผมก็ไม่ได้อุ้มเธอต่อหน้าสาธารณชน อีกทั้งผมยังไม่ใช้เธอเป็นเหมือนถ้วยรางวัลเอาไว้อวดใครโดยไม่สนใจความรู้สึกของเธอ ในตอนที่มีผู้ชายคนอื่นกำลังตามจีบเธอด้วย”