บทที่ 43

“คุณ… คุณลินช์!”

เมื่อผู้จัดการมองเห็นชายผู้เปล่งรัศมีแสดงอำนาจ เสียงของเธอก็เริ่มสั่น

เธอจงใจพูดให้ดังขึ้นเพื่อเตือนออร่าที่อยู่ข้างใน แต่ออร่ากลับหมกมุ่นอยู่กับข่าวบนอินเทอร์เน็ตมากเกินไปจนไม่ได้ยินอะไรเลย

“ออร่าอยู่ข้างในใช่ไหม?” โจชัวกวาดสายตาเยือกเย็นไปที่ผู้จัดการและเข้าไปในบ้าน

ข้างหลังเขา ลูน่ากำลังมองดูอพาร์ตเมนต์ห้องสตูดิโอตรงหน้าเงียบ ๆ และกำลังรู้สึกอ่อนไหวมาก

“พี่ลูน่า ขอบคุณที่ซื้ออพาร์ตเมนต์นี้ให้ฉันนะ ฉันชอบมันมากเลย!”

“พี่น่ารักที่สุด! ฉันคิดว่าพี่จะลืมฉันหลังจากที่พี่แต่งงานไปแล้วซะอีก!”

“พี่ลูน่า…”

ภาพของออร่าที่วิ่งรอบอพาร์ตเมนต์ปรากฏขึ้นในหัวของเธอ เธอไม่เคยคิดเลยว่าหลังจากที่ผ่านไป 6 ปี ออร่าจะยังคงอยู่ที่นี่

ย้อนกลับไปตอนที่ลูน่าเพิ่งจะแต่งงานกับโจชัว ด้วยความที่เธอคิดถึงออร่ามาก เธอจึงได้ซื้ออพาร์ตเมนต์นี้ให้ออร่าด้วยเงินที่เธอหามาได้จากการออกแบบ เพราะหวังว่าออร่าจะย้ายมาที่เมืองบันยันและจะได้อยู่ใกล้กับเธอ

ทว่าสิ่งที่เธอได้รับเป็นการตอบแทนกลับเป็นการยั่วยวน ไม่ยับยั้งชั่งใจ และการหลอกลวงของออร่า

“ลูน่า เข้าไปสิ” ลูคัสกล่าวและดึงสติลูน่ากลับมาสู่ความเป็นจริง

เธอเม้มปากและตามโจชัวเข้าไปในอพาร์ตเมนต์

“เดี๋ยวก่อน!” ผู้จัดการจำลูน่าได้ เธอคือผู้หญิงที่ไปซื้อของกับโจชัว! ใบหน้าของเธอสมบูรณ์แบบมากเกินไปจนยากที่จะลืม!

ผู้จัดการยกมือขึ้นเพื่อหยุดเธอ “คุณเข้าไปไม่ได้”

ลูน่าเลิกคิ้ว “ทำไมล่ะ?”

“ในฐานะสาวใช้ คุณควรจะรู้ดีว่าคุณลินช์เป็นคู่หมั้นของออร่า ออร่ายังโกรธเรื่องเหตุการณ์ในวันนี้ คุณลินช์คงจะมาที่นี่เพื่อปลอบใจเธอ และการที่คุณอยู่ที่นี่ด้วยจะยิ่งทำให้ออร่าไม่พอใจมากขึ้นนะ”

ลูน่ายิ้ม “ในเมื่อคุณคิดว่าคุณลินช์มาเพื่อปลอบใจออร่า แล้วคุณไม่คิดว่าคุณลินช์พาฉันมาที่นี่เพื่อให้ฉันขอโทษออร่าหรอกเหรอ?”