บทที่ 55

นี่มันผิดปกติ! ซุปถ้วยนี้มีรสชาติเดียวกับที่ลูน่า กิบสันเคยทำ!

ย้อนกลับไปตอนที่พวกเขายังอยู่ด้วยกัน ด้วยหน้าที่การงานทำให้เขาต้องออกไปพบปะสังสรรค์เป็นประจำ ทำให้โจชัวมักกลับบ้านมาในสภาพเมาหัวราน้ำอยู่เสมอ และทุกครั้งที่เขาเมาค้าง ลูน่า กิบสันก็จะคอยทำซุปรสชาตินี้ให้เขาทานแก้แฮงค์

เธอชอบใส่เครื่องเทศชนิดพิเศษลงไปในน้ำซุปเพื่อให้รสชาติมีเอกลักษณ์ โจชัวไม่ได้ลิ้มรสซุปฝีมือเธอมานานถึงหกปีแล้ว

ทว่า ตอนนี้ซุปของลูน่าคนนั้นกลับมีรสชาติเดียวกับของลูน่า กิบสันไม่มีผิดเพี้ยน!

โจชัวไม่คิดถึงเรื่องอะไรอื่นอีก เขาก้าวลงจากเตียงและรีบวิ่งลงไปชั้นล่างทันที

ภายในห้องครัว ลูน่ากำลังทำข้าวโอ๊ตให้เนลลี่อยู่พอดี เธอมัวยุ่งอยู่กับงานตรงหน้าจนไม่ทันได้ยินเสียงฝีเท้าอันร้อนรนจากทางด้านหลัง

กว่าจะรู้ตัวว่าโจชัวเดินเข้ามา เขาก็ยืนอยู่ข้างหลังแล้ว

โจชัวพลิกตัวเธอให้หันมาก่อนใช้ฝ่ามือหนาจับที่กรามของหญิงสาวเอาไว้ ดวงตาคมประดุจนัยน์ตาเหยี่ยวจับจ้องมาที่ลูน่าอย่างดุร้าย “ใครสอนเธอทำซุปนี้?”

ลูน่าตกใจกับการจู่โจมแบบไม่ทันตั้งตัว เธอดิ้นรนขัดขืนโดยสัญชาตญาณ แต่เขากลับบีบกรามของเธอแน่นขึ้นไปอีก

สุดท้าย เธอจึงจ้องอีกฝ่าย “ไม่มีใครสอนทั้งนั้นค่ะ ฉันทำของฉันเอง”

“ไม่มีทาง” น้ำเสียงของโจชัวแหบพร่าจากอาการเมาค้าง “มันไม่ควรจะเป็นรสชาติแบบนี้ ใครสอนเธอกันแน่? เธอเป็นอะไรกับลูน่า กิบสัน? ลูน่าส่งเธอมาที่นี่ใช่ไหม?”

ยิ่งพูดมากเท่าไหร่ สิ่งที่คาดเดาไว้ในใจก็ยิ่งถูกต้อง

นักออกแบบอัญมณีผู้มีชื่อเสียงจากแดนไกลเดินทางกลับมาที่เมืองบันยัน เธอไม่ได้ทำอะไรที่เกี่ยวข้องกับงานของเธอก่อนหน้าเลยแม้แต่น้อย ไม่ได้ประกอบอาชีพเสริมเลยด้วยซ้ำ แต่กลับเดินทางมาที่บลูเบย์วิลล่าเพื่อมาเป็นพี่เลี้ยงของเนลลี่โดยไม่มีข้อเรียกร้องใด ๆ

เธอปฏิบัติกับเนลลี่ราวกับลูกในไส้ ชื่อของเธอพ้องกับชื่อของลูน่า กิบสัน แถมรสนิยมการตกแต่งบ้านก็ยังเหมือนกันอีก แม้แต่ซุปที่ทำก็ยังรสชาติเดียวกันไม่ผิดเพี้ยนสักนิดเดียว!

หากไม่ใช่เพราะแววตาที่ดูแตกต่างจากลูน่า กิบสันแล้วละก็ เขาคงสงสัยว่าพี่เลี้ยงลูน่าคนนี้คือลูน่า กิบสันที่ศัลยกรรมใบหน้ามา!