บทที่ 7

ริมฝีปากของลูน่าคลี่ยิ้มด้วยความไม่เชื่อในสิ่งที่โจชัวพูด “คุณลินช์ นี่คุณกำลังหลอกฉันหรือเปล่าคะ? ผู้หญิงอย่างฉันที่ทำตัวน่าสงสัยสำหรับคุณ และยังใช้ชื่ออดีตภรรยาของคุณ คุณแน่ใจเหรอคะว่าคุณต้องการจ้างฉัน?”

โจชัวรู้ดีว่าลูน่าเพียงแค่ต้องการเยาะเย้ยที่เขาดูถูกเธอก่อนหน้านี้

ชายคนนั้นหรี่ตาลงเล็กน้อย

หากไม่ใช่เพราะว่าเนลลี่เพิ่งจะกลับมาบ้านและเขาเองก็ยังไม่เข้าใจอารมณ์ของเด็กคนนั้น เขาก็คงไม่ลดศักดิ์ศรีของตัวเองลงมาจ้างผู้หญิงที่น่าสงสัยคนนี้เหมือนกัน

เขาได้อ่านประวัติของเธอในตอนที่เขาขึ้นมายังอพาร์ตเมนต์ของเธอแล้ว

ในฐานะผู้หญิงที่เพิ่งกลับมาจากต่างประเทศ เธอจึงไม่ได้มีปัญหาทางด้านการเงิน แต่งานแรกที่เธอสมัครหลังจากที่กลับมาถึงก็คือ ตำแหน่งพี่เลี้ยงที่บลูเบย์วิลล่า

ถ้าหากไม่ใช่เขาหรือลินช์กรุ๊ปแล้ว อะไรคือเป้าหมายของเธอ?

"ว้าว"

ในขณะที่ทั้งสองกำลังยืนอยู่ที่ตรงทางเข้าประตูห้องพัก เสียงอุทานแสดงความประหลาดใจจากเพื่อนบ้านของเธอก็ดังขึ้นจากทางเดิน “นั่น… คุณลินช์ใช่ไหม?”

โจชัวเป็นนักธุรกิจที่ประสบความสำเร็จซึ่งมักจะปรากฏตัวในข่าวด้านการเงินเสมอและมีเพียงไม่กี่คนในเมืองบันยันที่จะไม่รู้จักเขา

เสียงของชายที่อยู่ข้างหลังทำให้โจชัวขมวดคิ้วอย่างหนัก

ในวินาทีต่อมา เขาก็คว้าแขนของลูน่าแล้วผลักเธอออกจากทางเดินก่อนที่จะก้าวผ่านประตูเข้าไป

ปัง! ประตูปิดลงด้วยเสียงอันดัง

เสียงเพื่อนบ้านดังมาจากด้านนอกประตู “คุณตาฝาดหรือเปล่า?”

“วีไอพีอย่างคุณลินช์จะเข้ามาในชุมชนที่ยากจนของพวกเราและถูกผู้หญิงปฏิเสธไม่ให้เข้าบ้านแบบนั้นได้ยังไง?”

"คุณลินช์มีคู่หมั้นอยู่แล้ว และพวกเขาก็หมั้นหมายกันมาห้าปีแล้วด้วย..."

เสียงของพวกเขาค่อย ๆ จางหายไป

หลังจากที่พวกเขาจากไป ลูน่าก็หันไปหาโจชัวโดยที่มือของเธอยังคงกอดอกตัวเองอยู่ “พวกเขาพูดถูก คุณลินช์ คนอย่างคุณไม่ควรมาที่ชุมชนยากจนของพวกเรา”

โจชัวเงยหน้าขึ้นและกวาดสายตาไปรอบ ๆ บ้านเช่าของเธอเงียบ ๆ

มีภาพวาดอยู่บนผนัง ต้นไม้สีเขียวบนโต๊ะ และตุ๊กตาหมีนั่งอยู่บนตู้ตรงทางเข้า

ในความเหม่อลอย เขารู้สึกราวกับว่าเขาได้กลับไปในอดีตเมื่อหกปีที่แล้ว

ตอนที่เขากับลูน่าเพิ่งจะแต่งงานกัน เธอมักจะยุ่งอยู่กับการตกแต่งบ้านเสมอ

“เราต้องแขวนภาพวาดที่นี่เพื่อให้ห้องดูดีขึ้น!” “ต้นไม้สีเขียวตรงนี้จะทำให้คุณรู้สึกถึงอากาศที่บริสุทธิ์!” “ฉันจะวางหมีน้อยเอาไว้บนตู้ตรงทางเข้า คุณจะได้รู้สึกเหมือนมีคนทักทายคุณทันทีที่คุณเดินเข้าประตูมา...”

โจชัวก้มหน้าลงมองผู้หญิงที่มีดวงตาสวยงามเหมือนดั่งลูน่า กิบสัน

ผู้หญิงคนนี้ ซึ่งมีชื่อว่าลูน่าเหมือนกัน ดูเหมือนเธอจะจงใจเลียนแบบลูน่าตั้งแต่ท่าทางในการเดิน รูปร่าง ไปจนถึงเครื่องประดับที่ลูน่าโปรดปราน เธอเลียนแบบลูน่าทุกอย่าง!

การตรวจสอบว่าลูน่า กิบสันนั้นชอบอะไรนั้นง่ายมาก

ลูน่า กิบสัน เป็นศิลปินที่มีชื่อเสียงค่อนข้างมาก เพราะเธอชอบแบ่งปันเรื่องราวเกี่ยวกับชีวิต และแรงบันดาลใจของเธอลงบนโซเชียลมีเดีย

ทุกอย่างที่ปรากฏบนอินเทอร์เน็ตจะยังคงอยู่บนนั้น ถ้าใคร ๆ ต้องการที่จะค้นหาความสนใจและรู้จักนิสัยส่วนตัวของลูน่า กิบสัน พวกเขาจะสามารถทำมันได้อย่างง่ายดายเพียงผ่านการค้นหาบนอินเตอร์เน็ต

สายตาของโจชัวเหลือบไปมองที่กาน้ำชา

เขาหัวเราะอย่างไร้อารมณ์ในขณะนั่งลงบนโซฟาอย่างสง่างาม "คุณลูน่า คุณชอบดื่มกาแฟด้วยเหรอ?”

ลูน่าขมวดคิ้วและพึมพำตอบเบา ๆ

โจชัวยกแก้วที่เธอชงและจิบมันก่อนที่รอยยิ้มอันเยือกเย็นจะผุดขึ้นอย่างช้า ๆ

มันคือกาแฟอาราบิก้า แต่ของโปรดของลูน่า กิบสัน ภรรยาของเขา คือกาแฟโรบัสต้า

เขาเงยหน้าขึ้น นิ้วมือของเขาถูขอบแก้วเบา ๆ “น่าสงสารจังเลยนะครับ คุณลูน่า คุณไม่เพียงแต่เลียนแบบนิสัยและพฤติกรรมของภรรยาของผมเท่านั้น แต่คุณยังตกแต่งบ้านของคุณเพื่อให้สอดคล้องกับสไตล์ของภรรยาผมอีกด้วย…”

“แต่ว่า กาแฟแก้วนี้กลับเปิดโปงคุณได้ เพราะว่าภรรยาผมชอบดื่มกาแฟเช่นเดียวกับผม เธอจะชอบดื่มกาแฟโรบัสต้า และเธอก็ไม่เคยดื่มกาแฟอาราบิก้าเลย”