บทที่ 78

“ก็ได้ครับ ถ้าอย่างนั้นผมจะทำแบบนั้นกับคุณย่าบ้าง คุณย่าใช้เงินสิบล้านเพื่อไล่ลูน่าไปจากผมเพราะคำพูดของออร่า แต่ว่า...

“ฟังผมให้ดีนะครับ คุณย่าลินช์ ต่อให้ไม่มีลูน่าและต่อให้เธอรับเงินสิบล้านนี่และจากไป ผมก็ยังจะถอนหมั้นกับออร่าอยู่ดี เรื่องนี้ไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับการตัดสินใจของผม เพราะฉะนั้นเก็บเงินของคุณย่าเอาไว้เถอะครับ”

จากนั้นโจชัวก็ลุกขึ้นและเดินออกไป

“โจชัว ลินช์!” คุณย่าลินช์ผู้เกรี้ยวกราดหยิบถ้วยชาบนโต๊ะกาแฟเขวี้ยงใส่โจชัวทันที

เพล้ง!

ถ้วยชาตกลงใกล้เท้าของชายหนุ่ม มันแตกเป็นเสี่ยง ๆ ขณะที่น้ำชากระเด็นเปรอะเปื้อนกางเกงของเขา

โจชัวหยุดอยู่กับที่ แต่ไม่ได้เหลียวกลับไปมอง

คุณย่าลินช์ขบฟันแน่น “แกคิดจะทำบ้าอะไรกันแน่? ตอนนั้นแกยืนยันที่จะตบแต่งลูน่า กิบสันเข้ามาในตระกูลลินช์โดยไม่ฟังเสียงคัดค้านของพวกเรา เธอแต่งงานเป็นสะใภ้ของบ้านหลังนี้ตั้งหลายปี แต่กลับไม่มีลูกให้แกสักคน แล้วสุดท้ายเธอก็ประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตไป”

“พอเธอจากไปแล้ว แกก็ปฏิเสธผู้หญิงทุกคนที่ครอบครัวจัดหาให้ แกยืนยันหนักแน่นที่จะให้ออร่าเป็นคู่หมั้น แต่พอเวลาผ่านมาห้าปีจนถึงตอนนี้ แกกลับคิดที่จะล้มเลิกงานหมั้นอย่างนั้นเหรอ? แกคงไม่ได้วางแผนที่จะรออีกสักหกปีแล้วค่อยแต่งงานหรอกใช่ไหม? ย่าก็แค่อยากมีเหลน อะไรมันจะยากขนาดนั้น?”

โจชัวหันหลังกลับไปมองผู้เป็นย่า “ถ้าคุณย่าอยากได้เหลนนักละก็ ผมจะทำตามคำขอของคุณย่าเอง ผมตัดสินใจเรื่องออร่าแล้ว คุณย่าอย่าเสียเวลาเลยครับ”

จากนั้นโจชัวก็ย่ำเท้าเดินออกไป ปล่อยให้คุณย่าลินช์จ้องเขาตาขุ่นตาเขียวอยู่ตรงจุดเดิม

คำขอของเธอจะสำเร็จจริงเหรอ? เขาจะทำอย่างนั้นได้อย่างไร? ลูน่า กิบสันจากไปหกปีแล้ว และหลานชายของเธอก็ไม่เคยแตะต้องผู้หญิงคนไหนนับตั้งแต่นั้นมา แถมเขากับออร่าก็แยกกันอยู่ และทั้งคู่ไม่เคยนอนเตียงเดียวกันเลยด้วยซ้ำ! แล้วเขาจะเอาเหลนที่ไหนมาให้เธอ?

คุณย่าลินช์โกรธจัดกับความคิดดังกล่าว