บทที่ 244ตัวตนของกู้เจิน

ตั้งครรภ์แล้วหรือไม่?

คำถามนี้ทำให้ความคิดของกู้ชิวเหลิ่งสับสนงุนงง เนื่องจากก่อนหน้านี้นางมิเคยคำนึงถึงปัญหานั้นมาก่อน อาจเพราะเมื่อชาติที่แล้ว มิว่าจวินฉีเซิ่งจะรักและทะนุถนอมนางเพียงใด นางก็มิได้ตั้งครรภ์ กว่าจะตั้งครรภ์ได้มิใช่เรื่องง่ายเลย กลับถูกจวินฉีเซิ่งวางแผนการฆ่านางทิ้ง

หลังจากนั้นเป็นต้นมา นางจึงมิได้มีความหวังอีก ทว่าบัดนี้สถานการณ์เปลี่ยนแปลงไป ร่างนี้เป็นร่างของกู้ชิวเหลิ่ง บางทีอาจจะเป็นไปได้

ดูเหมือนอวี้ฉือจ้านอยากได้ลูกยิ่งนัก กู้ชิวเหลิ่งจึงนิ่งขรึมกล่าวว่า “หากข้ามิอาจให้กำเนิดบุตรได้ เช่นนั้นเจ้าจะ......”

“หากเจ้ามิอยากคลอดลูก เราเลี้ยงบุตรบุญธรรมก็ย่อมได้”

“มิใช่......ข้าหมายความว่า......หากข้ามิอาจมีลูกได้......”

กู้ชิวเหลิ่งรู้สึกกลัว หากว่าร่างกายนี้มิอาจให้กำเนิดบุตรได้ อวี้ฉือจ้านจะผิดหวังหรือไม่

ดูเหมือนอวี้ฉือจ้านจะเข้าใจในความคิดของกู้ชิวเหลิ่ง จึงได้หันร่างของนางเข้าหาตนกล่าวว่า “หากเจ้าให้กำเนิดบุตรมิได้จริงๆ ข้าคงจะได้เปรียบน่ะสิ”

เมื่อกล่าวจบ อวี้ฉือจ้านก็ทำมือซุกซน กู้ชิวเหลิ่งรับรู้ได้ถึงความหมายของเขาในทันที ใบหน้าของนางแดงเรื่อ “นี่ปาเข้าไปเวลาใดแล้ว เจ้าให้จีเฟิงไปเตรียมอาหารเสีย ข้าหิว”

อวี้ฉือจ้านยิ้มขึ้นบางเบา “ข้าจะไปจัดการเดี๋ยวนี้”

คนที่กล้าใช้เซ่อเจิ้งหวางแห่งต้าเยียนดุจดั่งผู้จัดหาอาหาร เกรงว่าคงจะมีแต่กู้ชิวเหลิ่งคนเดียวเท่านั้น

จดหมายที่ส่งมาจากทางเหมียวเจียงใช้ระยะเวลามิกี่วันก็ถึง ซึ่งผู้นำเผ่าเหมียวเจียงให้ความสำคัญกับบุตรสาวคนนี้มากกว่าสิ่งใดๆ วี่เฟยส่งจดหมายฉบับนี้ที่เขียนด้วยมือของตนเองไป หัวหน้าเผ่าเหมียวเจียงจะนิ่งดูดายได้อย่างไร

ตอนที่จวินหวาเทียนบอกข่าวนี้กับกู้ชิวเหลิ่งเป็นช่วงเวลาบ่ายของวัน พิธีฝังศพฉินเฟยและวี่เฟยเพิ่งจะเสร็จสิ้น ได้ยินมาว่าจวินฉีเซิ่งนำศพปลอมของมู่หรงอี๋โยนทิ้งลงไปในสุสานร้าง

เดิมทีกู้ชิวเหลิ่งคิดว่าจวินฉีเซิ่งจะนำศพนั้นไปโยนทิ้งในกอไผ่ มิคิดว่าจะนำไปทิ้งในสถานที่เช่นนั้น และเรื่องนี้จวินหวาเทียนเป็นคนบอก เขากล่าวว่าการที่จวินฉีเซิ่งนำศพนั้นทิ้งไปในสุสานร้างนั่นเป็นเพราะเขาบอกกับจวินฉีเซิ่งถึงเรื่องชะตาชีวิตนั่น

ณ บัดนี้ กู้ชิวเหลิ่งกำลังนั่งดื่มน้ำชากับจวินหวาเทียนอยู่ในห้อง เมื่อได้ยินคำว่าชะตาชีวิต จู่ๆ นางก็หยุดการกระทำทุกสิ่งลง แล้วเอ่ยถามว่า “ก่อนหน้านี้ข้าก็อยากถามเจ้านัก ว่าเจ้ากับ หมอผีไท่ซวีมีความสัมพันธ์กันเช่นไร เหตุใดเจ้าจึงรู้และเข้าใจเรื่องของชะตาชีวิต?”

ความสัมพันธ์ของจวินหวาเทียนกับชาวต้าโม่นางรู้ดี แล้วเกี่ยวข้องอันใดกับแคว้นเป่ยเล่า กู้ชิวเหลิ่งมากรู้สึกว่าจวินหวาเทียนปิดบังเรื่องบางอย่างเอาไว้อยู่ และเรื่องราวเหล่านี้น่าจะเกี่ยวข้องกับจี้ต้าน ราชครูผู้ดูลึกลับแปลกประหลาดของแคว้นเป่ยคนนั้น

ดูเหมือนจวินหวาเทียนจะมิอยากเอ่ยถึงหัวข้อสนทนานี้ เขากล่าวด้วยรอยยิ้มบางๆ ว่า “เรื่องเหล่านั้น ข้าเพียงแค่เอ่ยออกไปเท่านั้นเอง เพื่อโน้มน้าวให้เขาเชื่อ เหตุใดเจ้าจึงเชื่อเรื่องนี้ด้วย?”

กู้ชิวเหลิ่งมิเชื่อว่าจวินหวาเทียนจะพูดปด แม้ว่านางอาจจะมิใช่คนสนิทข้างกายของจวินหวาเทียน แต่อย่างน้อยจวินหวาเทียนก็นับว่าเป็นเพื่อนเล่นกันตั้งแต่เด็ก ในหลายครั้งหลายครั้งนางสามารถมองท่าทีของจวินหวาเทียนออกได้ด้วยสายตา