บทที่ 57 แผนการของกู้ชิวเซียง

จูเอ๋อร์จัดการให้กู้เจินพักอยู่ที่โรงเตี๊ยมแห่งหนึ่งซึ่งอยู่ไม่ไกลจากจวนโหว เช่าห้องเอาไว้ครึ่งเดือน มีที่พักและอาหารการกินพร้อม โชคดีที่กู้เจินยังสามารถดูแลตัวเองในการใช้ชีวิตประจำวันได้ ไม่ได้เพิ่มภาระให้กับกู้ชิวเหลิ่ง

ฉินจงกำลังนั่งอยู่ในสวนเซียงลู่ของกู้ชิวเซียง สูดดมกลิ่นหอมประหลาดของทั่วทั้งสวน ทำให้ในใจของฉินจงอดที่จะรู้สึกใฝ่หาเล็กน้อยไม่ได้ ราวกับสามารถได้กลิ่นน้ำค้างของดอกไม้บนตัวของกู้ชิวเซียง เห็นร่างกายที่จิตใจใฝ่ฝันถึงและทำให้คนลุ่มหลงมัวเมา ผ่านกลิ่นหอมพวกนี้

ตอนที่กู้ชิวเซียงเดินเข้าประตูห้องมา ฉินจงดื่มชาไปถ้วยหนึ่งแล้ว รอยยิ้มกรุ้มกริ่มที่ทำให้คนรู้สึกขยะแขยงนั่น ทำให้ในใจของกู้ชิวเซียงคลื่นไส้สะอิดสะเอียน

ถึงแม้นางกับฉินจงจะเป็นลูกพี่ลูกน้องกัน แต่ว่าความสัมพันธ์ก็ไม่ได้ลึกซึ้ง ตอนเด็กๆเคยพบกันไปเพียงสองครั้งเท่านั้น เมื่อโตขึ้นมาหลังจากที่รู้อุปนิสัยใจคอของฉินจงแล้ว ก็ไม่เคยอยากเข้าไปใกล้ ครั้งนี้ได้เห็นลักษณะท่าทางของฉินจง ยิ่งทำให้กู้ชิวเซียงรู้สึกเลือดลมพุ่งกระฉูด

คนในเมืองหลวงตาบอดกันหมดแล้วหรือ? ผู้ชายเช่นนี้จะคู่ควรกับนางได้อย่างไร?

ฉินจงรู้สึกได้ถึงเสียงฝีเท้า ในตอนที่หันกลับมามอง ก็เห็นกู้ชิวเซียงที่สวมชุดเกาะอกกระโปรงยาว ตรงหน้าอกยังมีดอกไม้สีชมพูปักอยู่ดอกหนึ่ง ละเอียดอ่อนงดงามจนดูเหมือนจะหยดย้อยลงมา ทำให้คนคิดฟุ้งซ่านจนหลุดพ้นจากความเป็นจริง

กู้ชิวเซียงใบหน้ายิ้มแย้ม กล่าวขึ้นมาอย่างอ่อนโยน: "พี่ฉินมาแล้ว ยังไม่รีบชงชาให้อีก?"

เซี่ยชุนอยู่ด้านข้างตอบรับคำหนึ่ง ก็ก้าวเข้าไปรินชาให้กับฉินจง สายตาของฉินจงก็ไปหยุดอยู่ที่เซี่ยชุนอีก หน้าตาของเซี่ยชุนเดิมทีก็น่ารักอยู่แล้ว เป็นสาวน้อยซุกซนขี้เล่นที่หาได้ยาก ฉินจงอดที่จะเกิดความใคร่ขึ้นมาเล็กน้อยไม่ได้

กู้ชิวเซียงเอ่ยปากกล่าวว่า: "ที่น้องเชิญพี่มาในครั้งนี้ เพราะมีเรื่องจะหารือ"

ฉินจงเก็บสายตากลับมา มองไปที่กู้ชิวเซียงใหม่ ลูบไปที่คาง แล้วกล่าวว่า: "นี่เป็นครั้งแรกที่น้องเซียงเชิญข้ามาที่ห้องเรือน เป็นเพราะข่าวลือในเมืองหลวงพวกนั้นรึ?"

ข่าวลือพวกนี้เขาในฐานะที่เป็นจุดสนใจ ย่อมต้องรู้เร็วอยู่แล้ว ไม่เพียงแค่รู้เท่านั้น เขายังเป็นหนึ่งในคนที่หนุนคลื่นลมให้สูงอีกด้วย ถึงแม้ว่าในตอนแรกเขาจะอยู่ฝ่ายเดียวกับฮูหยินใหญ่ แต่สิ่งสำคัญที่สุดสำหรับเขาก็ยังเป็นสาวงามอยู่ดี สิ่งที่กู้ชิวเหลิ่งพูดเมื่อคืน: ความสัมพันธ์ฉันครอบครัวลึกซึ้งขึ้นไปอีก ใช่ว่าจะไม่มีเหตุผล เขาอยากได้กู้ชิวเซียงจนน้ำสอมานานแล้ว เมื่อคืนนี้พลาดโอกาสไม่สามารถทำสำเร็จได้ วันรุ่งขึ้นก็ได้ยินข่าวลือในเมืองหลวง แล้วเขาจะไม่ชักนำเรื่องได้อย่างไร?

เพียงแต่ว่าต่อหน้าของกู้ชิวเซียง เขาไม่พูดออกมาก็เท่านั้น

กู้ชิวเซียงยังไม่รู้ว่าฉินจงแอบทำให้ข่าวอื้อฉาวแผ่กระจายออกไป แต่กล่าวด้วยรอยยิ้มว่า: "คิดว่าเมื่อวานพี่ฉินคงจะเห็นน้องรองของข้าแล้ว ไม่ทราบว่าพี่ฉินคิดว่าน้องรองของข้าคนนี้หน้าตาเป็นอย่างไรบ้าง?"

ฉินจงนึกย้อนถึงเรื่องเมื่อคืนอย่างละเอียดถี่ถ้วน กู้ชิวเหลิ่งก้มหน้าเอาไว้แล้วขมวดคิ้วอยู่ตลอด ดูเหมือนจะไม่ได้ขี้เหร่อย่างในข่าวลือ กลับดูมีความงามล่มชาติล่มเมืองอยู่รางๆ เมื่อเทียบกับภาพวาดของกู้ชิวเหลิ่งที่ฮูหยินใหญ่ให้เขาในวันนั้น มีแต่เหนือกว่าแต่ไม่ด้อยกว่าเลย

"น้องเซียงกล่าวเช่นนี้มีเจตนาอย่างไร?"

"พี่ฉินเองก็รู้ว่า หลังจากที่น้องสาวข้าคนนี้ยกเลิกการแต่งงานกับราชวงศ์ จะแต่งงานออกไปอีกก็ยากมากแล้ว ชื่อเสียงก็ไม่ค่อยจะดีเท่าไหร่ แต่ดันมีใบหน้าที่งดงาม หากพี่ฉินเห็นว่าใช้ได้ ข้าก็จะไปรายงานต่อท่านพ่อ ให้น้องรองของข้าแต่งงานกับท่าน ท่านคิดว่าดีหรือไม่?"

ฉินจงคือคนที่จะไม่ปล่อยให้สาวงามคนใดหลุดมือคนหนึ่ง ได้ยินคำพูดเช่นนี้ ย่อมคิดว่าดีอยู่แล้ว แต่ว่าหลังจากนั้นฉินจงก็นึกถึงเรื่องหนึ่งขึ้นมาได้ กล่าวถาม: "ข้าจำได้ว่าก่อนหน้านี้ฮ่องเต้อนุญาตให้นางเลือกการแต่งงานด้วยความสมัครใจ หากว่านางไม่ยินดีจะแต่งงานกับข้า นั่นจะไม่ใช่การเสียแรงเปล่าหรอกหรือ? ถึงเวลานั้นข้าจะเอาหน้าไปวางไว้ตรงไหน?"

กู้ชิวเซียงยิ้มแย้ม: "ข้าวสารกลายเป็นข้าวสุกไปแล้ว อำนาจตัดสินใจก็ไม่ได้อยู่ที่นางแล้ว"

กู้ชิวเหลิ่งเข้าไปใกล้ข้างหูของฉินจงเล็กน้อย พูดกระซิบไปสองสามคำ

ดวงตาของฉินจงเปล่งประกายเป็นระยะๆ ราวกับรู้สึกว่ามันน่าสนใจมาก

กู้ชิวเหลิ่งกลับมาถึงไปในลาน นั่งอยู่ด้านหน้าโต๊ะหนังสือ นึกย้อนไปถึงสถานการณ์ของถนนซี สาเหตุที่การค้าของโรงน้ำชายีผิ่งไม่ดี ไม่ได้เป็นเพียงเพราะว่าการวางแผนและบริหารจัดการไม่ดีเท่านั้น ยังเป็นเพราะทิศทางกลุ่มลูกค้าของเซียวอวิ๋นเซิง โดยทั่วไปแล้วล้วนเป็นลูกนางขุนนางชั้นสูง ชาวบ้านน้อยคนนักที่จะมีกำลังซื้อใบชาที่มีราคาแพง อย่างมากก็คือซื้อชาดอกไม้ที่มีราคาถูกกว่า และบริเวณโดยรอบของโรงน้ำชายีผิ่งก็ไม่ได้มีตระกูลใหญ่อะไร ตระกูลเล็กๆเหล่านั้นถึงแม้ว่าจะต้องการใบชา ก็จะไม่ไปเอาเงินจำนวนมากไปซื้อใบชาที่มีราคาแพงเด็ดขาด

ในขณะที่กู้ชิวเหลิ่งเตรียมจะแก้ไขแบบแผนการขายชา จู่ๆจูเอ๋อร์ก็ผลักประตูเข้ามา ก้มหน้าเอาไว้ ราวกับว่ามีเรื่องอะไรที่ยังคิดไม่ตก