ตอนที่ 2

“นี่ข้ากระแทกสุดกำลังแล้วนะ… ”

จางเยี่ยนเฟยร้องคราง กระแทกจนหน้าดำหน้าแดง เหงื่อกาฬแตกซ่านออกมาชุ่มเนินหน้าผากกว้าง ทว่าเยี่ยนเหนียงกลับรู้สึกว่าความเป็นชายของสามียังสอดใส่เข้ามาไม่สุด ไม่อิ่ม ไม่เต็ม ไม่ถึงที่สุดของความต้องการ ไม่ถึงเนื้อในของนางที่กำลังปั่นป่วนราวกับมีมวลคลื่นตีรวนอยู่ภายใน

“อีก…ท่านพี่… อีก… ”

เยี่ยนเหนียงเร่ง

“ข้าเสียว… อูย… ข้าไม่ไหวแล้ว ของเจ้าบีบรัดเหลือเกิน… อ่า… ”

จางเยี่ยนเฟยขยับเอวกระเด้ารัวๆ กลั้นใจกระแทกในระลอกสุดท้ายของความอดทน

“งือออ… ท่านพี่อย่าเพิ่งแตกนะ… ข้ายัง… ”

สองมือของเยี่ยนเหนียงเอื้อมลงมาโอบเอวสามีชรา รั้งเอวให้แท่งหยกของเขาอัดเข้ามาสุดลำ ก้นของนางส่ายร่อน แอ่นรับจนขยับลอยขึ้นจากที่นอน อยากให้ท่อนอาวุธของสามีอัดขยี้ล้ำลึกกว่านี้

ตั่บๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ

“อ๊า… แรงอีกค่ะ… อีก… งืออออ… ท่านพี่”

จางเยี่ยนเฟยโยกเอวอัดลำเอ็นเข้าใส่สุดกำลังทว่าก็ยังไม่อาจทำให้นางถึงสวรรค์ และสุดท้ายก็เป็นฝ่ายเสียวซ่านจนไม่อาจกลั้นน้ำกามเอาไว้ได้

“อ๊ะ… อ๊าคคคคค… ”

จางเยี่ยนเฟยคำรามเสียงต่ำเครือในลำคอ ช่องสังวาสของเยี่ยนเหนียงที่กำลังบีบรัดแท่งหยกของสามี รับรู้ได้ในแรงกระตุกสั่นภายในโพรงเนื้อนุ่มแน่นและความร้อนรุ่มของสายน้ำกาม แตกทะลักคารูของนาง

“ทะ… ท่านพี่… ”

เยี่ยนเหนียงร้องเรียกด้วยความผิดหวัง ทว่าสุดจะทัดทาน คนที่ขย่มอยู่บนกายนางขยับลงมานอนหงาย แผ่หลาหอบหายใจแรง ทิ้งให้เยี่ยนเหนียงนอนลืมตาโพลงมองเพดาน

นางไม่ทันได้ถึงสวรรค์…

ก็มีอันต้องร่วงลงมาอยู่กับความจริงที่ว่าสามีชราทิ้งให้นางอารมณ์ค้างอีกแล้ว

“นายท่าน… นายท่าน… ”

ขณะจางเยี่ยนเฟยยังนอนหอบกระเส่า เสียงเรียกของคนงานที่ดังขึ้นหน้าบ้าน ทำให้ต้องรีบลุกขึ้นสวมเสื้อผ้า ตอนนี้ทั้งคนงานและรถม้าบรรทุกสัมภาระหลายคันพร้อมออกเดินทาง

“ท่านพี่ใจร้าย… แกล้งให้ข้าทรมาน… ”