บ้านสกุลหลี่

หลี่ถิงถิงเมื่อมาถึงที่นาก็ตะโกนเรียกบิดากับมารดาทันที

"ท่านแม่ ท่านพ่อ"

"ถิงถิง ตัดหญ้าเสร็จแล้วหรือ ลูกมาทำอะไรที่นี่ รีบกลับบ้านเถอะเดี๋ยวจะถูกท่านย่าตำหนิได้อีก"หวงซื่อเอ่ยตอบบุตรสาวหลี่ถิงถิงมองบน

"ใครสนใจนางกัน ต่อให้รีบกลับไปก็ถูกด่าอยู่ดี คนในบ้านนอกจากท่านกับท่านแม่ยังมีใครทำงานบ้าน นั่งๆ นอนๆ จนข้านึกว่าพวกเขาแขนขาพิการเสียอีก อย่าพูดถึงเลยเจ้าค่ะท่านพ่อ ท่านดูสิเจ้าคะข้ามีอะไรมาฝากพวกท่านด้วย"

หลี่ถิงถิงค่อยๆ เอามันเทศที่ห่อใบบัวมาให้หลี่ต้าจูและนางหวง ทั้งสองมองหน้ากันงงๆ ว่าบุตรสาวนำสิ่งใดมาให้

"นี่คือมันเทศเจ้าค่ะ อร่อยมากพวกท่านลองกินสิเจ้าคะ มีฝักบัวด้วยเจ้าค่ะ"

"ถิงถิง..อะไรคือมันเทศนี่มันคือสิ่งใดกัน"หวงซื่อสงสัยสิ่งที่บุตรสาวนำมา

"มันคือสิ่งที่เติบโตใต้ดินเจ้าค่ะ มีฝักบัวด้วยนะเจ้าคะหวานอร่อยมากเจ้าค่ะท่านแม่"

"อาซู่..สิ่งที่ลูกนำมาล้วนเพราะกตัญญูจะถามให้มากความทำไมกัน"หลี่ต้าจูเอ็นดูบุตรสาวจึงบอกแก่ภรรยาว่าอย่าไปคาดคั้นนาง

"ท่านพ่อท่านแม่ นี้เป็นสิ่งที่พี่สี่หาเจอ และก็รู้ว่ามันกินได้เจ้าค่ะ อย่าบอกใครนะเจ้าคะ โดยเฉพาะท่านย่า"

"วางใจเถอะแม่กับพ่อรู้ดี ทุกวันนี้ก็ได้แต่รู้สึกผิดกับอาสามเจ้าที่ไม่สามรถช่วยเหลือหลานๆ ได้"

หลี่ต้าจูถอนหายใจหลี่ถิงถิงจึงให้กำลังใจเขา

"ท่านพ่อ ท่านไม่ผิดหรอกเจ้าค่ะ เป็นเพราะท่านย่าร้ายกาจเกินไปต่างหาก"

"ห้ามพูดแบบนี้อีก แม่รู้ว่าเจ้ารักและเป็นห่วงพี่สี่เจ้ากับน้องๆ ถิงถิงเอ้ยแต่คำพูดบางคำอย่าให้ออกจากปากเรา ถึงอย่างไรท่านย่าเจ้านางก็คือผู้อาวุโส"

หวงซื่อปรามบุตรสาวเด็กสาวพยักหน้าก่อนจะส่งกระบอกน้ำให้บิดา จากนั้นก็แบกหญ้าขนหลังเดินกลับหมู่บ้าน

ตกค่ำหลังมื้อเย็นทางด้านบ้านสกุลหลี่นั้นมีเรื่องวุ่นวายเกิดขึ้น ตอนที่สะใภ้รองหวงซื่อทำอาหารเสร็จแล้ว เมื่อถึงเวลาอาหารทุกคนกินกันจนหมด หลังเสร็จงานอาหารเหล่านั้นกลับไม่เหลือให้ครอบครัวรองสักนิด มีเพียงข้าวต้มใสๆ ไม่กี่เม็ด เขาถามไถ่มารดาจนถูกแม่เฒ่าหลี่ด่ากลับมาแม่เฒ่าหลี่โมโหชี้หน้าด่า

"จะกินอะไรกันนักกันหนา คิดว่าเงินทองตกจากฟ้าหรือไง"

"ท่านแม่...ข้ากับอาซู่ดายหญ้าในแปลงนาทั้งวัน แม้แต่น้ำข้าวท่านยังไม่เหลือสักหยดไม่มากไปหน่อยหรือขอรับ อีกอย่างอาซู่กำลังตั้งครรภ์อยู่ด้วย"

"ต้าจู.. ข้าได้ยินจากพวกเด็กๆ บอกว่าวันนี้ลูกสาวเจ้าไปช่วยหอบผักหมูไปส่งภรรยาพี่หู ดูเหมือนนางจะให้หมั่นโถวมาด้วย มิใช่พวกเจ้าอิ่มท้องกันแล้วหรือมาโวยวายอันใดกัน"

หลี่ต้าโจวเอ่ยกับน้องชาย มีของกินแต่ไม่เอามาให้ที่บ้านนับวันนังเด็กถิงถิงเหมือนจะคล้ายคลึงนังเด็กจื่อหรูนั่นไปทุกวัน ดูนับวันยิ่งจะควบคุมยากขึ้น

แม่เฒ่าหลี่ถ่มน้ำลายใส่บ้านรอง

"เพ้ย...อีตัวขาดทุนนังของชดเชยที่แท้ก็รู้จักแอบรู้จักซ่อน ใครบอกว่าแม่เจ้าท้องแล้วต้องกินดีกว่าคนในบ้าน นังเด็กอกตัญญูมาวันนี้ข้าจะตีเจ้าให้ตาย"

แม่เฒ่าหลี่คว้าไม้ไล่ตีหลานสาวอย่างบ้าคลั่ง นั่นหมั่นโถวเชียวนะชาวบ้านน้อยคนจะได้กินเนื่องจากแป้งมีราคาแพง

หวงซื่อลุกมาขวางแม่สามี

"ท่านแม่..อย่าตีอาถิงเลยเจ้าค่ะ นางเห็นเราทำงานหนักกลัวจะไม่อิ่มท้อง โอ๊ย!"