การจากลา

ณ.โรงแรมห้าดาวแห่งหนึ่งมีงานเลี้ยงเปิดตัวสินค้าใหม่ของเจียงหม่ากรุ๊ปซึ่งเป็นผู้นำด้านอุปโภคบริโภค มีห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่ที่มีสาขาอยู่เกือบห้าสิบสาขาทั่วประเทศ เจียงหม่ากรุ๊ปก่อตั้งโดยประธานหม่า หม่าซุน วันนี้ซ่งเหลียนฮวาซึ่งเป็นผู้จัดการใหญ่ในเครือทั้งหมดของเจียงหม่ากรุ๊ป กำลังยืนทยอยส่งแขกและผู้ถือหุ้นของบริษัท วันนี้ซ่งเหลียนฮวาแต่งกายด้วยเสื้อเชิตสีขาวคอวี เผยให้เห็นลำคอยาวระหง สวมสร้อยคอเป็นจี้หยกสีขาวแกะสลักเป็นรูปพระจันทร์ครึ่งเสี้ยวใส่ต่างหูเข้าชุดกับสร้อยคอ สวมกำไลหยกมันแพะสีงาช้าง กำไลนั้นสวยงามดูมีมนต์ขลังมากดูแล้วน่าจะเป็นของเก่าโบราณ

คลุมด้วยเสื้อสูทสีแดงเชอรี่แขนสั้นและกระโปรงสีเดียวกัน

"นี่ยายเกี๊ยวน้ำ...เสร็จงานแล้วไปต่อกันดีไหม"

หลิวเฟยซึ่งเป็นเพื่อนร่วมงานเอ่ยชวน เพราะซ่งเหลียนฮวาชอบกินเกี๊ยวน้ำมากๆเพื่อนๆ เลยตั้งฉายาเกี๊ยวน้ำให้เธอ

"ไม่ดีกว่าฉันว่าจะแวะไปบ้านไร่สักหน่อยน่ะ ไม่ได้ไปมาสามอาทิตย์แล้ว"

ซ่งเหลียนฮวาปฏิเสธเพื่อนสาว

"ก็หล่อนมั่วแต่คอยดูแลน้องชายนี่นา อย่าหาว่าฉันจุ้นเลยนะ อาห่าวปีนี้ก็จบมหาวิทยาลัยแล้วลองปล่อยให้เขาดูแลตัวเองบ้างเถอะ"

"ตั้งแต่แม่กับพ่อและคุณปู่จากไปเราก็เหลือกันแค่นี้ ฉันต้องเป็นทั้งพ่อและแม่ให้น้อง"

"โอเคๆ ...พูดกับหล่อนก็เหมือนไม่ได้พูด ฝากทักทายอาห่าวด้วย"หลิวเฟยพูดกับเพื่อนรัก

"อืมรู้แล้ว..ขอบใจมากนะ"

ทั้งคู่โบกมือทักทายกัน ซ่งเหลียนฮวาเดินไปยังรถของตน ขึ้นนั่งในรถก่อนจะสตาร์ทรถแล้วขับออกไปจากโรงแรม ตึ๊ด ตึ๊ด ตึ๊ด เสียงเรียกเข้าจากมือถือซ่งเหลียนฮวาจึงหยิบมาดู เมื่อเห็นหน้าจอก็ปรากฏว่าเป็นสายจากน้องชาย ซ่งอวิ๋นห่าว!! ซ่งเหลียนฮวากดรับสาย

"ฮัลโหล..อาห่าวมาถึงแล้วเหรอเป็นยังไงบ้างเมืองไทยสนุกไหม?"

"สนุกมากครับ คุณยายฝากของที่พี่ชอบมาเยอะเลยครับ"

"วันนี้มีงานต้อนรับลูกค้าและเปิดตัวสินค้าใหม่พี่ต้องดูแลลูกค้าและผู้ถือหุ้นงานเลี้ยงเพิ่งจะเลิก เสร็จงานนี้พี่จะได้พักร้อนอาทิตย์นึงพี่กำลังกลับบ้านบนเขาน่ะ เดี๋ยวเจอกันที่บ้านแค่นี้ก่อนนะอาห่าวพี่ขับรถอยู่"

อยู่ๆ พายุฤดูร้อนก็กระหน่ำ ซ่งเหลียนฮวาขับรถช้าๆ เพื่อไปยังบ้านไร่ของคุณปู่ เธอขับมาจนเกือบถึงทางเข้าไร่ของคุณปู่อีกเพียง500เมตรก็มีรถบรรทุกที่ไม่รู้ว่ามาจากไหนพุ่งตรงเข้าประสานงานกับรถของเธอ รถของซ่งเหลียนฮวากลิ้งหลายตลบจนในที่สุดก็หยุดลงตรงไร่คุณปู่พอดี เธอกระอักเลือดออกมา

ชาวบ้านที่เห็นเหตุการณ์กำลังวิ่งมาช่วยเหลือ กระจกรถแตกกระจายทั่วบริเวณ บางส่วนกระเด็นทิ่มเส้นเลือดใหญ่จนเลือดไหลโชค เสื้อเชิตสีขาวถูกเลือดย้อมจนเป็นสีแดง สายฝนที่กำลังตกลงมาทำให้ทั่วบริเวณถูกย้อมไปด้วยสีแดงคล้ายสำธารโลหิต

กำไลหยกสีขาวเริ่มเปลี่ยนสีกลายเป็นสีแดงราวกับว่ามันดูดซับเลือดเหล่านั้นเอาไว้เอง

ซ่งเหลียนฮวาที่เริ่มสติเลือนลางคิดถึงหน้าน้องชาย พ่อกับแม่น้องสาวฝาแฝดที่จากไปและคุณปู่ของเธอ ก่อนที่กำไลจะส่องแสงสว่างเจิดจ้าเข้าตาพร้อมกับสติสัมปชัญญะของเธอค่อยๆดับไป