ทุกท่านสามีของข้าเขาใกล้ไม่ไหวแล้ว

"หลานเมียเจ้ายอมรับมาเถอะว่าเจ้าทำร้ายพวกข้า อีกทั้งยังขโมยเงินของข้ามาอีก"

เสิ่นเยี่ยนฟางเห็นชาวบบ้านมาเริ่มมุงกัน มีชาวบ้านที่ตั้งแผงอยู่เมื่อเช้าด้วย ไหล่สั่นไหวน้ำตาแหมะแรกมาแล้ว ใครว่าหน่วยซิลต้องเข้มแข็งคะพวกฉันเล่นละครเก่งนะไอ้หนู ไม่งั้นจะแฝงตัวทำภารกิจได้หรือ

สองมือปิดหน้าร้องไห้เสียงดังจนคนที่เดินผ่านต้องหยุดแล้วเดินเข้ามาดูเหตุการณ์ เมิ่งหย่งชวนถอนหายใจ นางจะทำอะไรอีก

"ฮือๆๆๆๆ ใต้เท้ามือปราบข้าเปล่านะเจ้าคะ"

"แม่นางน้อย ไปที่ศาลาว่าการเถอะ หากเจ้าไม่ผิดข้าจิ้งเหยียนรับรองว่าไม่มีใครทำอันใดเจ้าได้"

"ฮือๆๆๆๆใต้เท้า ท่านจับข้าไปแล้วสามีของข้าจะทำเช่นไร เขาใกล้ไม่ไหวเต็มทีแล้วข้ามารับยาให้เขาหากกลับไม่ทันเล่า ท่านจะไม่ให้ข้าได้ส่งเขาเป็นครั้งสุดท้ายหรอกหรือ ข้าไม่ได้ขโมยเงินไม่ได้ทำร้ายผู้ใดจริงๆเจ้าค่ะ ท่านถามชาวบบ้านดูก็ได้ หรือว่าคุณชายจางจะข่มขู่ชาวบ้านมิให้กล่าวความจริง ฮือๆๆๆ ว่ากันว่าเศรษฐีจางท่านใจบุญสุนทานเขาทำเพื่อสิ่งใด เพื่อไถ่บาปที่บุตรชายของท่านก่อขึ้นหรือ ฮือๆๆๆ"

เมิ่งหย่งชวนตกใจ นางกล้าแช่งเขาอีกทั้งบอกจะส่งเขาเป้นครั้งสุดท้าย แม้แต่คนงานร้านเหล็กกับร้านข้าวสารก็ยืนงง ฮูหยินท่านนี้สามีของท่านยืนอยู่ที่นี่มิใช่หรอกหรือ

"เจ้าๆๆๆ อย่ามาเอ่ยถึงท่านพ่อของข้านะ "

เสิ่นเยี่ยนฟางรู้ทันทีไอ้เด็กนี่ก่อเรื่องแต่กลัวบิดาน่าดู ใครเดินมาเล่านั่น หมวกแบบนี้ขุนนางแน่นอน ใต้เท้าหานแห่งอำเภอเหอถงหานเสวียนเยี่ยน อีกด้านนั่น อ้ออาเล็กที่แสนหวงผัวสันหลังยาวของร่างเดิมนี่นา ละครฉากใหญ่มาแล้ว เสิ่นเยี่ยนฟางเดินไปหาอาเขยของนางก่อนจะร้องไห้ตัดพ้อ

"อาเขย ท่านกล่าวหาข้าเพียงเพราะข้าไม่ยอมเป็นของท่าน วันนี้ท่านยังแช่งสามีของข้าให้ตายไวๆจะได้รับข้าไปเลี้ยงดูเป็นอนุของท่าน แต่คุณชายท่านนั้นเอ่ยปากกับท่านว่าเขาต้องการข้า ท่านเลยไม่พอใจ"

"เจ้าๆพูดดเพ้อเจ้ออะไรกัน เสิ่นเยี่ยนฟางอย่ามากล่าวหาข้าพล่อยๆนะ"

"ได้ๆๆ ท่านลุงท่านป้าเจ้าคะ เมื่อตอนสายบุรุษผู้นี้กล่าวว่าข้าแต่งให้คนขี้โรคช่างน่าเสียดาย อยากปลอบใจข้าต้องการรับข้าไปปลอบขวัญ มีท่านใดได้ยินบ้าง ยกมือให้ข้าเห็นหน่อยเจ้าค่ะ"

ชาวบ้านที่ตั้งแผงอยู่ตรงนั้นพร้อมใจกันยกมือทันที เสิ่นเยี่ยนฟางแอบยิ้ม ก่อนจะเข้าไปทุบอกของหวังซู่ตัดพ้อ อาเขยท่านใจร้ายนัก สองคนผัวเมียกุเรื่องใส่ร้ายข้า ท่านไม่พอยังจะเอาข้าไปขายให้สหายของท่านอีก ฮือๆๆท่านพี่ข้าไม่อยากอยู่แล้วขอไปรอท่านที่ปรโลกนะเจ้าคะ ให้ข้าตายเถอะ"

เสิ่นเยี่ยนฟางทำท่าจะพุงชนต้นไม้ใหญ่ แต่มือปราบจิ้งเร็วกว่าเขาคว้านางไว้ได้จากนั้นก็กอดปลอบนางให้ใจเย็นๆ