บทที่ 106 ขอแก้วสุดท้าย

เมื่อนึกได้จึงตัดสินใจวิ่งไปยังบ้านของคนงานหญิงทันทีด้วยอาการร้อนใจ ชายหนุ่มวิ่งมาหยุดหอบอยู่หน้าบ้านของคนงานก่อนจะเหลือบไปเห็นนันทิชานั่งหัวเราะสนุกอยู่กับคนงานของตัวเอง แทนคุณยืนหอบอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะถอนหายใจอย่างผ่อนคลายเมื่อพบหญิงตัวป่วน พลางก้มเช็ดเหงื่อที่ไหลท่วมตัวหลังจากออกแรงวิ่งตามหาตัวอยู่เสียนาน

“นันทิชา คุณมาทำอะไรที่นี่” แทนคุณตะโกนถามอย่างไม่พอใจทั้งที่ยังคงยืนหอบ ร่างบางทำเขาเกือบหัวใจวายเพราะหายตัวไปอย่างไม่บอกกล่าว หนำซ้ำมานั่งมีความสุขอย่างไม่รู้ร้อนรู้หนาวอยู่ตรงนี้ ชายหนุ่มพ่นลมแห่งความอัดอั้นออกมาพร้อมกับย่างเท้าเดินเข้าไปเอาคำตอบจากหญิงตัวป่วน

“คุณแทนมาแล้ว..ฮึก...ฮึก” นันทิชาหันมายิ้มพลางสะอึกเป็นระยะ ความเหนื่อยของชายหนุ่มพลันหายไปในพริบตา เมื่อเห็นหน้าอันแดงก่ำของหญิงสาวที่กำลังเมาถึงขีดสุด

“พี่สาวคะ ทิชาขออีกแก้วได้ไหมคะ ฮึก...” หญิงสาวหันไปชูแก้วให้คนงานหญิงพลางเรียกร้องขอเพิ่มอีก ชายหนุ่มเบิกตากว้าง ตะลึงงันกับสิ่งที่เห็นเมื่อเธอกำลังตกอยู่ภายใต้ฤทธิ์แอลกอฮอล์

“นี่มันอะไรกัน” แทนคุณหันไปตวาดคนงานหญิง ก่อนจะเข้าไปประคองนันทิชา

“พี่ขอโทษค่ะ” คนงานหญิงก้มหน้า กลัวจนตัวสั่น เมื่อเห็นสายตาอันแข็งกร้าวจ้องเอาเรื่อง

“ขอโทษหรือ ทิชาไม่เคยทานแอลกอฮอล์ ทำไมถึงตามใจขนาดนี้” ชายหนุ่มยังคงตวาดใส่อย่างต่อเนื่อง ก่อนจะหยิบแก้วไวน์ออกจามือเรียวบาง

“แต่คุณทิชาร้องทาน พี่ไม่กล้าขัดเธอค่ะ พี่ขอโทษ” ชายหนุ่มเลื่อนสายตามามองหน้านันทิชาตัวก่อปัญหา เธอยังคงยิ้มหวานให้ แล้วใช้ความเร็วแย่งเอาแก้วไวน์กลับไป พลางยกดื่มที่เหลือก้นแก้วจนหมดแม้แต่หยดสุดท้าย นันทิชายกแก้วสูงขึ้นใช้ลิ้นแลบออกมารอรับอย่างไม่สนใจใคร

“ทิชา” แทนคุณห้ามไม่ทัน ได้แต่อ้าปากค้างดวงตาเบิกกว้าง หญิงสาวรับไวน์หยดสุดท้ายเสร็จจึงยกมือเช็ดปากแล้วยิ้มให้ชายหนุ่ม แทนคุณส่ายศีรษะไปมา ในตอนนี้เขาไม่สามารถควบคุมนันทิชาได้อีกแล้ว ดวงตาคมเข้มมองตรงมายังหญิงสาวด้วยความรู้สึกกังวล

“พี่สาว ทิชาขอแก้วสุดท้ายได้ไหมคะ” นันทิชาไม่ลดความพยายามเรียกร้องไวน์เพิ่ม ก่อนจะชูแก้วรอรับไวน์จากคนงานหญิงที่ตอนนี้หันไปคว้าขวดเอาไปเก็บ ด้วยเพราะสายตาคมกริบมองมาอย่างเชือดเฉือน แทนคุณรู้สึกเป็นห่วงเธอมากจนนึกโกรธจึงดึงแก้วไวน์ออกแล้วมองอย่างเอาเรื่อง

“โอ๊ย! เจ็บจัง...” หญิงสาวปล่อยมือลงมาฟาดที่พื้นอย่างแรง

“เจ็บตรงไหน” สิ้นเสียงของร่างบาง แทนคุณรีบถลาดึงมือเธอขึ้นดูทันที พลิกตรวจสอบไปมาด้วยความกังวล