บทที่ 113 ทายสิว่าอยู่กับใคร

แทนคุณตรงเข้ามายังบริษัทเพื่อสะสางงานที่ค้างไว้เป็นอาทิตย์ ด้วยสีหน้าตึงเครียดไร้รอยยิ้ม พลางเดินดุ่มๆ มุ่งตรงไปยังห้องทำงานของตัวเองโดยเลี่ยงที่จะทักทายพนักงานในบริษัท

“คุณม่านมารอ...”

“...” แพรวายังไม่ทันพูดจบ แทนคุณก็เดินลับเข้าห้องไปโดยไม่หันมามอง หรือแม้จะสนใจฟังคำของเธอ ทำให้เลขาไม่ทันรายงานว่ามีแขกมารอพบ

“เจ้านายเราไปกินรังแตนที่ไหนมาเนี่ย” แพรวาพึมพำด้วยท่าทางแปลกใจ

ชายหนุ่มเดินเข้าไปในห้องพบกับเพื่อนสาวนั่งไขว่ห้างรอที่โซฟา ก่อนที่ม่านฟ้าจะยกมือขึ้นมากอดอกพลางจิกสายตาแน่วแน่ไปยังชายหนุ่ม

“ยังไม่ได้บอกความจริงกับนันทิชาใช่ไหมคะ” หญิงสาวเชิดหน้าขึ้นพลางกดเสียงต่ำ เธอเดาจากสีหน้าท่าทางหงุดหงิดของคนที่ทำพลาดอะไรสักอย่างมา ร่างสูงเหลือบตามองเพื่อนสาวแวบเดียวแล้วกลับไปก้มหน้าทำตาละห้อยดังเดิม ก่อนจะพยักหน้ายอมรับแต่โดยดี

“แทนจะอยู่แบบนี้ไม่ได้นะ คุณต้องพยายามมากกว่านี้ เธอควรจะรู้จากปากของคุณเอง”

“ผมรู้ แต่จะให้ผมทำยังไง เมื่อเช้าผมพยายามแล้ว แต่มันก็ทำไม่ได้ คุณไม่วันเข้าใจ” ชายหนุ่มเปล่งเสียงขุ่นๆ ออกมา

“ม่านเข้าใจค่ะ” ม่านฟ้าหวนนึกถึงวันปาร์ตี้หัวหิน เธอเองก็ใช้พยายามอย่างมากที่จะบอกความจริงกับแทนคุณเรื่องแผนการของดนัย หากแต่ความถูกต้องมิอาจเอาชนะความรักที่เธอมีต่อเขาได้ จึงไม่กล้าบอกไป นี่คงเป็นความรู้สึกเดียวกันกับแทนคุณในเวลานี้

เสียงมือถือของแทนคุณดังขึ้น ชายหนุ่มเลื่อนสายตาเพ่งดูเบอร์โทรเข้า ก่อนจะพบว่าเป็นเบอร์ของจีนราหญิงสาวที่ตามป่วนประสาทไม่เลิก ร่างสูงพ่นลมหายใจออกมาอย่างแรงแทนความหงุดหงิด

“จีนราคงไม่เลิกรังควานผมง่ายๆ” ก่อนจะหันไปบอกม่านฟ้าในขณะที่มือถือกำลังส่งเสียงไม่หยุด

“กดรับค่ะ” ม่านฟ้าลุกจากโซฟาแล้วพุ่งตัวมาหาแทนคุณ