บทที่ 114 สิ่งที่ผมกลัวมันเกิดขึ้นแล้ว

“ทิชา” แทนคุณเดินตรงดิ่งไปหาหญิงสาวด้วยความร้อนใจ

“คุณแทนคะ” นันทิชายังคงฝืนยิ้มให้กับเจ้านายด้วยหวังว่าทั้งหมดไม่ใช่เรื่องจริง ก่อนแทนคุณจะยกมือขึ้นมาจับใบหน้านวลนั้นอย่างถนอม

“ทิชาผม...” ดวงตาไหวระริกของชายหนุ่มที่มองตรงไปยังหญิงสาวเต็มไปด้วยความรู้สึกผิดและความกังวล

“ถามคุณแทนสิ ที่ฉันเล่าให้เธอฟังน่ะ มันใช่เรื่องจริงหรือเปล่า” จีนราจับจ้องไปหาแทนคุณพลางแสยะยิ้ม เมื่อเหตุการณ์ตรงหน้าวุ่นวายสมดังที่เธอรอคอย

“คุณแทน...คุณช่วยเล่าความจริงให้ทิชาฟังได้ไหมคะ ทั้งหมดมันคืออะไรกันแน่” หญิงสาวน้ำตาเอ่อ ปากเล็กสั่นเทาถามหาความจริง สองมือน้อยๆ เขย่าแทนคุณเป็นระยะ

“ทิชา ฉันจะบอกอะไรให้นะ บางทีคนที่ฆ่าพ่อเธอก็คือคนตรงหน้าเธอนั่นแหละ” เสียงเข้มของจีนราพยายามยุยงให้นันทิชาสติแตก

“หยุดเดี๋ยวนี้ เลิกกล่าวหาผมทั้งที่คุณเองก็ไม่รู้ความจริง อย่าให้ผมต้องมองคุณเหมือนขยะที่น่าขยะแขยงกว่านี้จีน” แทนคุณหันตัวเดินตรงเข้าไปกระชากเสื้อของจีนราแล้วตวาดสุดเสียง ความโกรธที่มีปะทุขึ้นด้วยไฟที่จีนราจุดประกายเอาไว้

“หึ ความจริงงั้นหรือ แล้วความจริงมันคืออะไรล่ะคะ บอกทิชาไปสิ” จีนราลอยหน้าลอยตาพูด เธอทั้งรักทั้งแค้นคนตรงหน้า สิ่งที่แทนคุณกำลังได้รับอยู่ในขณะนี้พอสาแก่ใจอยู่บ้าง เธอจ้องมองไปยังแววตาคมเข้มของชายหนุ่มก่อนจะยิ้มเย้ยออกมาอย่างมีความสุข เมื่อเขาทำเธอเจ็บก่อน เขาก็สมควรที่จะได้รับกลับคืนไปเป็นทวีคูณ

“มานี่เลยจีนรา” ม่านฟ้าพุ่งตัวเข้าไปกระชากแขนจีนราออกมาจากมือของแทนคุณ ก่อนจะลากร่างของหญิงสาวตรงเข้ามายังห้องน้ำ

“ปล่อยฉันนะฉันเจ็บ นังโง่ปล่อยสิวะ” คนถูกกระชากพยายามปัดมือของอีกฝ่ายออก ก่อนจะสบถใส่ด้วยถ้อยคำหยาบคาย

“เพี้ย” ม่านฟ้าฟาดฝ่ามือลงบนหน้าของจีนราพลางชี้หน้า

“คุณนี่มันหน้าด้านหน้าทน แทนเขาไม่ได้รักคุณ คุณทำแบบนี้เพื่ออะไร ทำลายเขาทำไม” ม่านฟ้าพูดด้วยความโกรธก่อนที่จีนราสะบัดหน้ากลับมาพร้อมกับหัวเราด้วยความสะใจ

“นี่มันยังน้อยไปเมื่อเทียบกับที่แทนทำกับฉัน นังม่าน ฉันรู้ว่าแกก็อยากทำแบบฉัน อย่าทำตัวเป็นคนดีนักเลย”

“แทนฉลาดมาก ที่ไม่เอาคนที่มีความคิดสกปรกอย่างคุณเข้ามาในโลกของเขา” ม่านฟ้าตะโกนใส่หน้าพร้อมกับเอามือจิกเข้าไปยังศีรษะของจีนราไม่ปล่อย

“หึหึ นังโง่ แทนไม่เคยรักใครจริงหรอกนอกจากตัวเองฉันสมเพชแกจริงๆ ทนเป็นเพื่อนกับแทนมาได้ตั้งหลายปี เพื่อที่วันหนึ่งเขาจะเปลี่ยนสถานะให้ แต่จนแล้วจนรอดก็ยังคงไว้ซึ้งความเป็นเพื่อนเท่านั้น แกมันก็ไม่ต่างอะไรกับฉันนักหรอก ดูสิ แทนเป็นห่วงความรู้สึกยัยเด็กบ้านั่นขนาดไหน ฉันจะบอกอะไรให้แกตาสว่าง ฉันดูแวบเดียวฉันก็รู้แล้วว่าแทนรักมันไม่ใช่แก แกมันก็แค่เพื่อนที่คอยเดินตามแทนไปวันๆ เท่านั้นแหละ” จีนราหัวเราะเยาะพร้อมน้ำตา