บทที่ 2 คนที่เปลี่ยนโลก

เสียงโทรศัพท์มือถือดังขึ้นรบกวนการทำอาหารของป้านา จนเธอต้องละจากการเตรียมอาหารต้อนรับแขก รีบหันมากดรับสาย

“ฮัลโหล มีอะไรนังพริม” หญิงชราเอ่ยถามขึ้นเมื่อเห็นว่าปลายสายเป็นหลานสาวตัวแสบของตน ที่คอยโทรตามแกล้งป่วนประสาทเกือบทุกวัน เห็นทีจะแปลกตรงที่ด่าไปเท่าไหร่หญิงสาวกลับชอบใจหัวเราะคิกคักประหนึ่งว่าโดนชมเชยเสียอย่างนั้น ครานี้เห็นทีจะโทรมาป่วนเช่นเดิม คงต้องเสียแรงด่าอีกยกสินะ

“ป้านาขา พรุ่งนี้พริมขอพาเพื่อนเข้าไปทำอะไรเล็กๆ น้อยๆ กินหน่อยได้ไหม ป้าก็จิ๊กอาหารสดของเจ้านายเอาไว้ให้พริมหน่อยสิ อ่า...ขอเตาย่างบาบีคิวเล็กๆ ขอไวน์เหลือๆ นิดนึงนะป้า” เป็นคำขอที่แสบทรวงและแทบไม่เว้นช่วงหายใจ หญิงชราได้ฟัง รู้สึกถึงความดันที่กำลังพุ่งปี๊ดขึ้นมาอย่างกะทันหัน

“นังพริม!” พริมยังสาธยายจุดประสงค์ไม่ทันจบ เสียงปลายสายดุข้ามมาทำเอาหญิงสาวสะดุ้งโหยง รีบเอามือปิดหู ก่อนรวบสติฟังคำตอบด้วยสีหน้าแป้นแล้นไม่สะทกสะท้าน

“นังพริม แกคิดพิเรนทร์อุตริอะไรขึ้นมาอีกฮะ ถ้าคุณแทนรู้ป้าเกิดตกงานแกรับผิดชอบไหวไหม” คนชราโมโหจนต้องตวาดหลานสาวตัวแสบให้รู้สึกถึงอำนาจกันเสียบ้าง

“โถ...ป้า ครั้งก่อนคุณแทนก็ไม่เห็นจับได้นี่นา นี่ถ้าป้าไม่พูดไม่มีใครรู้ แค่นี้คุณแทนก็ไม่รู้แล้ว พริมพาเพื่อนมาแค่คนเดียวเอง พริมเรียนมาเหนื่อยอยากปลดปล่อยบ้างแต่ติดที่ไม่มีเงิน ป้าช่วยหลานแค่นี้ไม่ได้หรือ ถ้าพริมเรียนจบมีงานดีๆทำ พริมจะเลี้ยงดูแลป้าเองนะ เงินเดือนส่วนหนึ่งก็จะแบ่งให้ป้าได้ใช้จ่ายด้วย ตอบแทนที่ป้าดูแลพริมมาอย่างดี” หญิงสาวตัวแสบใช้น้ำเสียงและมารยาออดอ้อน จนคนโมโหเริ่มใจอ่อนลง ถึงแม้ปากร้ายไปบ้างแต่เมื่อโดนคำออดอ้อนจากหลานตัวป่วนคราใด เป็นใจอ่อนยอมแพ้ลงได้เสียทุกที นี่แหละหนาอำนาจของหญิงชราที่แสดงให้หลานสาวเห็น

“ครั้งนี้ครั้งสุดท้ายแล้วนะ ถ้าขืนแกทำแบบนี้บ่อยๆ สักวันคุณแทนจับได้แน่ๆ ฉันไม่อยากซวยเพราะแก”

“สัญญาเลยค่ะ ป้าใครใจดีสุดในโลก” หญิงสาวมิวายปากหวานพูดหยอดทิ้งท้าย ทำเอาหญิงชรายิ้มไม่หุบ ซึ่งคงเป็นเรื่องธรรมดาของหญิงโสดที่ไร้สามีและลูกสืบทอดจะหลงคารมหลานสาวที่เปรียบเสมือนแก้วตาดวงใจ หลังจากเด็กสาวลืมตาดูโลกนั้น เธอก็เปรียบเสมือนโลกทั้งใบของหญิงชรานั่นเอง