บทที่ 56 กระโดดกัด

“ผมจะฟ้องคุณ หากผิดสัญญา คุณอย่าลืมนะ ว่าคุณเซ็นอะไรไปบ้าง” แทนคุณใช้คำพูดดักเธอไว้ ทำให้หญิงสาวหยุดก้าวเดิน แล้วหันมาค้อนใส่เจ้านายด้วยความคับแค้นใจ

“จะฟ้องก็ฟ้องเลยค่ะ ทิชาไม่สน ทิชาจะฟ้องคุณด้วย ที่คุณใช้กำลังล่วงเกิน...” หญิงสาวหยุดพูดพร้อมกับน้ำตาที่ไหลออกมา เหตุการณ์เมื่อคืนเป็นเรื่องร้ายแรงที่สุดในชีวิตจนเธอไม่กล้าเอ่ยต่อ

“ล่วงเกินหรือ คุณมีหลักฐานอะไร ผมทำอะไรคุณ คุณสำรวจตัวเองหรือยัง จะแจ้งความเท็จหรือไง” แทนคุณลุกขึ้นเดินเข้ามาหานันทิชาช้าๆ ก่อนจะหยุดยืนประจันหน้ากับเธอ หญิงสาวสบตาชายหนุ่มอย่างปวดใจ ในเวลานี้หามีความเกรงกลัวเขาแต่อย่างใด มีแต่ความโกรธที่แทบจะล้นออกมาจากอก หากแต่นัยน์ตาคู่คมเข้มนั้นยังไม่แสดงความรู้สึกผิดใดๆ ออกมา

“ผมถามคุณ ว่าคุณจะแจ้งความเท็จหรือไง” คำถามแน่วแน่ของเจ้านาย ทำให้นันทิชาอึกอักเล็กน้อย เพราะไม่สามารถลำดับเหตุการณ์ได้ ด้วยเพราะเธอหมดสติไปก่อน

“และถ้าคุณผิดสัญญาผมจะส่งทีมทนายฟ้องคุณ เอาให้ถึงที่สุดเท่าที่กฎหมายจะทำได้ เมื่อถึงตอนนั้นไม่เพียงแต่คุณนะที่เดือดร้อน นั่นรวมถึงพ่อคุณด้วย เสียดายจังถ้าคนแก่อย่างพ่อคุณจะต้องมาช่วยชดใช้ด้วย ผมไม่ได้ขู่ผมเอาจริง คนอย่างพวกคุณหรือจะเอาอะไรมาสู้คนอย่างผม” ชายหนุ่มกอดอกจ้องมองหน้าจิ้มลิ้มของเธออย่างไม่รู้สึกสะทกสะท้าน

“คุณแทน” เธอกัดฟันเรียกชื่อเขาอย่างเจ็บใจ

“เอาเป็นว่าผมขอโทษ เมื่อคืนผมเมามาก และผมสัญญาแล้วกันว่าจะไม่เกิดเหตุการณ์แบบนี้อีก คุณไม่ต้องไปไหนหรอก ถ้าอยากมีชีวิตที่ดี อยากให้พ่อคุณสบาย ก็จงอดทนอยู่กับผม เอาอย่างนี้ก็ได้ ถ้ามีเหตุการณ์แบบเมื่อคืนอีกเพียงครั้งเดียวผมยอมให้คุณลาออกเลย โดยฉีกสัญญานั้นทิ้งทันที คราวนี้พอใจหรือยัง” แทนคุณพยายามต่อรองเมื่อเห็นว่าตัวประกันอย่างนันทิชากำลังจะทำให้เขาวุ่นวายและปวดประสาทเพิ่ม

“ทิชา...ไม่คิดเลยนะคะ ว่าคุณมีนิสัยแบบนี้ คุณเป็นคนแบบไหนกันแน่คะ” แทนคุณกอดอกฝืนใจฟังหญิงสาวต่อว่าเขา