บทที่ 63 แพ้แล้วกินเข้าไปทำไมคะ

นันทิชาลุกขึ้นมาทำอาหารเช้าให้เจ้านาย เธอเปิดดูสูตรอาหารมากมายที่ป้านาจดไว้ให้ แต่แล้วกลับวางไว้ที่เดิม ด้วยเพราะไม่มีสูตรไหนถูกใจ เปลี่ยนมาหยิบดูสูตรอาหารในมือถือแทน หญิงสาวผิวเนียนละเอียด รวบผมขึ้นไว้อย่างเรียบร้อย ดวงตากลมโตมองสูตรอาหารในมือถือพร้อมกับทำตามขั้นตอนอย่างช้าๆ ด้วยความระมัดระวัง เธอใช้เวลาครู่ใหญ่อย่างพิถีพิถัน ก่อนควันที่รอยขึ้นจากหม้ออาหารจะส่งกลิ่นหอมฟุ้งทั่ว

“ดีจัง ต่อไปนี้ป้าไม่ต้องมาทำอาหารเช้าอีกแล้ว” เสียงหญิงชราพูดเย้า หลังจากเดินเข้าสำรวจมื้อเช้าของเจ้านาย พร้อมสูดกลิ่นอาหารเข้าเต็มปอด นันทิชาหันมองพร้อมส่งรอยยิ้มหวานๆ ให้

“ทิชาทำเผื่อป้านาด้วยนะคะ เผื่อพี่น้อยด้วยค่ะ แต่ไม่รู้ว่ารสชาติจะถูกใจหรือเปล่า” หญิงสาวกังวลใจเล็กน้อย ด้วยกลัวว่ารสชาติอาหารจะไม่ถูกปาก สองมือน้อยๆ ค่อยๆ คนอาหารอย่างใจเย็น

“ป้ากับน้อย กินอะไรได้หมดแหละ กินง่ายจะตาย แต่อย่ารสจัดมากก็แล้วกันเดี๋ยวจะไม่ถูกปากคุณแทนเอา” ป้านาพูดเน้น ก่อนจะส่งยิ้มให้แล้วเดินออกจากครัวไป นันทิชาลดปริมาณเครื่องปรุงลงตามที่ป้านากล่าวเน้นไว้ ใบหน้าแจ่มใสฮัมเพลงไปพร้อมๆ กัน ควันที่ลอยฟุ้งในถ้วย ชวนให้ชายหนุ่มในชุดพร้อมออกไปทำงาน ค่อยๆ บรรจงตักอาหารเข้าปาก ลองชิมฝีมือหญิงสาวเป็นคำแรก นันทิชาจ้องตาไม่กะพริบเธอลุ้นสุดตัว และเมื่อเห็นว่าชายหนุ่มกินอาหารอย่างไม่ทักท้วงอะไร รอยยิ้มหวานๆ จึงค่อยๆ คลี่ออกมาเพราะแทบทุกครั้งที่เธอทำอาหาร เจ้านายอารมณ์แปรปรวนมักจะติเตียนเสมอ ไม่แม้สักครั้งจะเอ่ยชม ครั้งนี้ไม่ติเตียนอะไร แสดงว่าฝีมือของเธอพัฒนาขึ้นไปมากทีเดียว แทนคุณหันไปมองหญิงสาวอยู่ครู่หนึ่ง คิ้วสองข้างขมวดขึ้น

“คุณยิ้มอะไร” นันทิชาหุบยิ้มในทันที เขาเบรกความดีใจของหญิงสาวจอดสนิท

“เอ่อ..ทิชาแค่ดีใจค่ะ ที่คุณชอบ”

“ผมบอกคุณหรือยังว่าผมชอบ มันแค่กินได้ แต่ไม่ถึงกับชอบ” ชายหนุ่มพูดหน้าตาเรียบเฉยพร้อมๆ กับมือที่ตักแล้วตักอีกจนเกือบหมดจาน

“ทิชา” หญิงสาวหันตามเสียงเรียกของหญิงชราที่เดินออกมาจากในครัว

“อร่อยมากเลยนะ ฝีมือเธอน่ะ” แม่บ้านกล่าวชมต่อหน้าเจ้านายหนุ่มที่นั่งทำหน้านิ่ง พลางยกแก้วน้ำขึ้นมาดื่ม

“รสชาติถูกใจคุณแทนไหมคะ” เสียงหญิงชราเอ่ยถามเจ้านายหนุ่ม หวังว่าเขาจะพอใจกว่าทุกวัน

“ก็พอใช้ได้ครับ ผมขอตัวไปทำงานก่อน” ชายหนุ่มลุกขึ้นพลางขยับเสื้อเชิ้ตให้เข้าที่

“คุณแทนคะ ทำไม....” แม่บ้านหยุดพูดกะทันหัน

“มีอะไรหรือป้านา” ชายหนุ่มหันไปถามเมื่อเห็นแม่บ้านดวงตาเบิกกว้าง ตาค้างด้วยความตกใจ

“คอและหน้าคุณแทนแดงจังคะ” แทนคุณหยุดสงสัยอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนตัดสินใจถลกแขนเสื้อดูผิวตัวเอง แขนแดงไปทั้งสองข้างและเริ่มมีอาการคันขึ้นมาทันที แทนคุณเริ่มเกาที่คอและแขนโดยฉับพลัน

“กุ้ง!” ป้านารีบตะโกนออกมาอย่างคนตกใจ

“นี่คุณทำอะไรให้ผมกินทิชา” ชายหนุ่มหันมาถามหญิงสาวที่ยืนอ้าปากค้างอยู่ด้วยความตกใจเช่นเดียวกัน