บทที่ 8 ตอบไม่ได้

แทนคุณมักจะไปที่ร้านสาขาสามของเขาบ่อยๆ เรียกได้ว่าถ้าหาแทนคุณที่ใดไม่พบจะพบเขาได้ที่นี่ที่เดียว ชายร่างสูงมักมานั่งวางแผนงาน นั่งใช้ความคิดในร้านนี้แทนห้องทำงานเสมอ ข้อดีของสาขาสามก็คือใกล้บ้านม่านฟ้าและบ้านเขามากกว่าบริษัทและสาขาอื่นๆ เพื่อนสนิทสามคนสามารถรวมตัวกันได้ในเวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมง

“แทน” เสียงเรียกของชายหนุ่มคุ้นหู ทำให้แทนคุณละจากหน้าจอคอมมองหาต้นเสียง สายตาทอดไปพบกับชายใส่เสื้อเชิ้ตสีขาว รูปร่างสูงสง่า เดินเอามือล้วงกระเป๋ากางเกงเข้ามาหาอย่างอารมณ์ดี

“ที นายเองหรือ หายหัวไปหลายวันเลยนะ” แทนคุณพับหน้าจอคอมตัวจิ๋วลง หมุนเก้าอี้เข้าหาผู้มาเยือน

“นายก็รู้งานฉันยุ่ง นี่ก็พึ่งว่าง แล้วทำไมอยู่คนเดียวล่ะ” ทีภพเพื่อนชายคนสนิทของแทนคุณ กวาดสายตามองซ้ายมองขวาเพื่อมองหาใครบางคนด้วยท่าทีเจ้าเล่ห์

“นายหมายถึงใคร” เสียงแทนคุณทำให้ทีภพหยุดมองหา แล้วหันมาตอบ

“ม่านฟ้าไง” เขาทำเสียงกระซิบ สายตากรุ้มกริ่มกำลังยั่วอารมณ์เพื่อนรัก

“ฉันกับม่านฟ้าไม่ได้ตัวติดกัน เธอก็มีขา นายอย่าลืมสิ” แทนคุณพูดเสียงเรียบเฉย

“นี่ฉันถามจริงๆ นะ นายคิดยังไงกับม่าน” ทีภพเฝ้ามองดูพฤติกรรมสองคนนี้มาตลอดหลายต่อหลายปี เขารู้ดีว่าม่านฟ้าแสดงออกอย่างชัดเจนว่าแทนคุณคือคนพิเศษสำหรับเธอ ม่านฟ้าเป็นผู้หญิงที่ชายหนุ่มหลายคนในแวดวงธุรกิจหมายปอง ทั้งฐานะที่เอื้อต่อธุรกิจ ทั้งหน้าตารวมถึงการศึกษา ซึ่งตัวเธอเองกลับให้ความสำคัญกับแทนคุณมาตลอด ทีภพถึงแม้จะเป็นเพื่อนสนิทของแทนคุณและม่านฟ้า เขาพยายามหลอกถามความรู้สึกคนแข็งกระด้างหลายครั้ง แต่กลับล้มเหลวเสียทุกครา