บทที่ 89 อนุญาต

เขาปล่อยให้เธอมีความสุขกับอาหารตรงหน้า แล้วจึงเดินเข้าไปช่วยแทนคุณย่างอาหารอีกแรงก่อนที่ม่านฟ้าจะเดินละออกมาอยู่กับกลุ่มสาวๆ

“นายดูให้ความสำคัญ กับยายพริมอะไรนั่นเกินไปนะ” แทนคุณยังไม่แน่ใจชื่อของเธอเท่าไหร่นัก

“เธอชื่อพริม เป็นหลานของป้านา เอ๊ะ จนป่านนี้แล้วนายยังจำชื่อของหลานป้านาไม่ได้อีกหรือ” ทีภพหันไปคีบกุ้งตัวใหญ่ลงเตาย่าง

“ใครจะไปจำได้ เจอกันไม่กี่ครั้งเอง”

“นั่นสิ คงไม่เหมือนทิชา ที่จำจนขึ้นใจ” แทนคุณกลืนน้ำลายอึกใหญ่ ก่อนจะนิ่งเงียบไม่ต่อความให้ยืดยาว

“แล้วพวกผู้หญิงไฮโซพวกนั้นล่ะ ที่นายเคยควงเล่นหายไปไหนกันหมด ดูๆแล้วเด็กนั่นไม่ใช่ผู้หญิงในแบบที่นายชอบเลยนะ” แทนคุณนึกประหลาดใจ หากทีภพหันมาสนใจเด็กธรรมดาแบบพริม

“แล้วใครว่าฉันชอบพริม” ทีภพหันสบตาแทนคุณ ก่อนจะเลื่อนสายตาไปยังนันทิชา เขาจับจ้องไปยังหญิงสาวที่นั่งหัวเราะอยู่กับกลุ่มผู้หญิง รอยยิ้มหวานของหญิงสาวสะกดทีภพให้ยิ้มตาม

“อะแฮ่ม!” แทนคุณฝืนกระแอมดัง เพียงแค่สายตาของทีภพที่มองนันทิชาก็ทำให้เขารู้สึกหูร้อนผ่าวขึ้นมา

“ฉันคิดไว้แล้วล่ะ ว่าเด็กกะโปโลคนนั้น ไม่เหมาะสมกับนายหรอก จริงไหม” แทนคุณพยายามโน้มน้าว

“ใครว่ากัน ฉันไม่ได้ชอบพริม แต่สำหรับนันทิชาเธอน่ารักจะตายไป” กุ้งตัวใหญ่หลุดจากมือแทนคุณทันที ก่อนจะเลิ่กลั่กก้มไปเก็บกุ้งที่หล่นลงพื้น หากแต่ต้องสะบัดมือออกด้วยความร้อนบนตัวกุ้งกำลังลวกนิ้ว แทนคุณรีบเป่ามือเพื่อบรรเทาความร้อน หันไปมองนันทิชาแวบเดียวก่อนจะหันมาหาทีภพ

“นายพูดอย่างนี้ นายหมายความว่าไง” แทนคุณกดเสียงต่ำกลั้นใจถาม พลางสะบัดมือไปพร้อมๆ กัน

“ก็หมายความว่า นันทิชาน่ารักไง นายจะให้ฉันหมายความยังไงอีก แล้วนี่นายเป็นอะไรไป อย่าบอกนะว่าเมา” ทีภพกำลังตะลึงกับท่าทางลนลานของเพื่อนรัก ก่อนจะกอดอกจ้องแทนคุณอย่างจริงจัง

“ปะ ป่าว ไม่ได้เมา” คนถูกจับตามองหลบสายตา แล้วบ่ายเบี่ยง

“แต่นับจากนี้เป็นต้นไป นายคงไม่มีโอกาสเจ้าชู้ได้เหมือนเดิมอีกแล้วนะ เพราะนายกำลังจะมีเมียเป็นตัวเป็นตนแล้ว และที่สำคัญ หากม่านเสียใจเพราะนาย ฉันเอานายตายแน่” ทีภพกำชับ พร้อมกับย่างอาหารต่อไปเรื่อยๆ แทนคุณหยุดนิ่ง นึกถึงความจริงที่ต้องเผชิญ ก่อนที่จะถอนหายใจเฮือกใหญ่ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นก็ตาม เขาต้องช่วยม่านฟ้าให้พ้นจากการคลุมถุงชนในครั้งนี้

อาหารทะเลถูกย่างจนเสร็จ แทนคุณและทีภพยกมาวางไว้บนโต๊ะอาหาร สาวๆ นั่งรอกันอยู่พร้อมหน้า ดูเหมือนม่านฟ้าจะเริ่มสนิทกับสองลูกจ้างสาวมากขึ้น เธอหัวเราะชอบใจหลายอย่าง แม้จะไม่ใช่คนหยิ่งยโสอะไร แต่ไม่บ่อยนักที่เธอจะสุงสิงกับคนอื่น