บทที่ 97 จดหมาย

ไม่กี่นาทีต่อมา มุกถูกส่งตัวเข้าไปรักษาในโรงพยาบาลที่ดีที่สุดที่อยู่ในละแวกนั้น ความชุลมุนวุ่นวายของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ทำให้แขกในงานพากันเกิดความสงสัย ทีมงานที่เกี่ยวข้องต้องตอบคำถามไม่หยุดหย่อน ในที่สุดก็มิอาจต้านไหว จึงรีบวิ่งเข้ามารายงานให้ดนัยทราบ

“กลับเข้าไปในงานเดี๋ยวนี้” ดนัยหันกลับมาบอกลูกสาว เมื่อรถพยาบาลพาร่างไร้สติ ของมุกออกจากโรงแรมไป เขาต้องรีบแก้สถานการณ์ให้กลับมาเป็นปกติโดยเร็วที่สุด

“อะไรนะคะ” ม่านฟ้าถามย้ำอีกครั้ง ไม่แน่ใจนักว่าบิดาพูดอะไรออกมา

“เธอสองคนต้องกลับเข้างาน งานนี้หมดเงินไปเท่าไหร่ มันจะล่มแบบนี้ไม่ได้” ดนัยย้ำกับทั้งสอง แทนคุณนิ่งเงียบ ปล่อยให้ม่านฟ้าเป็นผู้ตัดสินใจ

“คุณพ่อเสียสติไปแล้วหรือคะ พี่มุกจะเป็นยังไงบ้างยังไม่รู้ จะให้มีงานรื่นเริงแบบนี้อยู่อีกหรือคะ”

“ม่าน แกไม่รู้หรอกว่าถ้างานนี้ล่ม จะมีผลอะไรกับฉันบ้าง”

“แล้วถ้าพี่มุกตายวันนี้ พ่อคิดว่าวันนี้จะเป็นวันอะไรคะ งานหมั้นที่ตรงกับวันตายพี่สาวตัวเองงั้นหรือคะ พ่อแต่งเองสิคะ” ม่านฟ้ารีบวิ่งหันออกจากโรงแรม และขับรถตามรถพยาบาลออกไปทันที

“คุณดนัยไม่ต้องกังวลหรอกครับ ผมจะรับผิดชอบค่าเสียหายงานนี้ทั้งหมดเอง ปล่อยม่านไปดูอาการคุณมุกเถอะครับ ต่อให้ม่านกลับเข้าไปในงานตอนนี้ ก็คงไม่มีความสุขอยู่ดี” แทนคุณขยับตัวเข้ามาขวางดนัยเอาไว้ และช่วยพูดให้ดนัยคลายกังวล ก่อนที่งานหมั้นทั้งหมดถูกยกเลิกกลางคัน พร้อมทั้งข่าวปริศนาปัญหาที่มุกฆ่าตัวตายในงานหมั้นน้องสาวตัวเองซุบซิบไปทั่วงาน เป็นวาระที่ถูกกล่าวถึงอย่างกว้างขวางเพียงเวลาไม่กี่นาทีเท่านั้น

“นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่พริม” นันทิชากับพริมเดินทางกลับบ้านพร้อมกับข้อสงสัย

“เรื่องนี้คุณทีต้องรู้ พรุ่งนี้ฉันจะไปสืบเอง” หญิงสาวจอมจุ้นออกความคิดเห็น ก่อนจะถูกเคาะศีรษะอย่างแรงจากฝีมือของป้านา