บทที่ 1 เฮียต้าร์

ตึก ตึก

เสียงฝีเท้าวิ่งสะเปะสะปะไปมาอย่างไม่รู้ทิศรู้ทางว่าควรจะไปที่ไหน รู้แค่ว่าเธอต้องหนี ภายใต้ความมืดมิดมีเพียงแสงสีทองจากดวงจันทร์และหมู่ดาวคอยนำทางเท่านั้น

โฮก ~

เงาร่างดำทะมึนกำลังไล่ตามมาพร้อมเสียงคำรามดังลั่น ทำเอาร่างบางตัวสั่นระริกด้วยความหวาดกลัว

“กรี๊ดดดดดด”

เธอร้องอย่างตกใจเมื่อเงาดำที่ไล่ตามมากระโดดข้ามหัวและดักทางเธอไว้ ลายพาดกลอนสีดำตลอดทั้งลำตัวที่ปกคลุมด้วยขนสีเหลืองส้ม ทำให้เธอหน้าซีดตัวชาและก้าวขาไม่ออก

“อย่าเข้ามานะ”

แม้จะกลัวแต่ก็ยังมองจ้องตาสัตว์ร้ายไว้ตลอด เพราะจะทำให้พวกมันไม่กล้าผลีผลามเข้ามาใกล้ แต่เธอก็ต้องขมวดคิ้วทันทีเมื่อมันมองจ้องกลับอย่างไม่ลดละ มันเดินเข้ามาใกล้และกระโดดเข้าใส่เธอทันที

โฮกกกกก ~

“กรี๊ดดดดดด”

ติ๊ด ติ๊ด

“ฝันเหรอเนี่ย…ทำเอาใจหายใจคว่ำหมดเลย” ฉันพึมพำกับตัวเองหลังจากตื่นขึ้นมาในห้องนอนกว้าง เพราะเสียงนาฬิกาปลุกบนหัวเตียง

ฉันเอื้อมมือไปหยิบมือถือข้างเตียงเพื่อเข้าโซเชียล ก่อนจะพบข้อความของใครบางคนที่ทำให้ฉันเผลอยิ้มออกมา

สายฟ้า : ถึงบ้านแล้ว ฝันดีนะ

เขาไม่ใช่แฟน ไม่ใช่คนรัก แต่เราเป็นเพื่อนสนิทกัน รู้จักกันตั้งแต่ตอนเรียนมัธยมปลายคนที่ไม่ค่อยอยากสุงสิงกับใคร แต่เป็นเขาที่ก้าวเข้ามาทำความรู้จักกับฉัน

พูดตามตรงว่าตัวฉันเองดูอัธยาศัยดีแต่ก็กับคนรู้จักเท่านั้น ถ้าคนอื่นคงดูเข้าถึงยากแต่ก็ไม่ได้หยิ่งนะ ในช่วงที่เรียนเลยมีแค่สายฟ้านี่แหละที่เป็นเพื่อนสนิท

อ้อ...แล้วยังมีเพื่อนอีกสามคน แต่เราเรียนคนละห้อง มีเรย์และฝาแฝดอิล แอล พวกเขาเป็นเพื่อนของสายฟ้าตั้งแต่มัธยมต้น ฉันเลยได้รู้จักและเป็นเพื่อนกันจนคนในโรงเรียนหมั่นไส้ฉันกันหมด เพราะพวกเขาน่ะถือว่าป๊อปมากในโรงเรียน

ซินเซีย : โอเคตื่นมาแฮ้งไหม?

พิมพ์ตอบกลับหาเขาเสร็จ มองหน้าจออยู่สักพัก เขาไม่อ่านแสดงว่ายังไม่ตื่น เมื่อคืนพวกเพื่อนทั้งสี่คนออกไปเที่ยวผับกันทั้งที่อายุไม่สามารถเข้าสถานบันเทิงได้ แม้จะแปลกใจแต่คงไม่มีอะไรให้คิดมากนอกจากเรื่องเส้นสายประเทศที่ขับเคลื่อนด้วยเงินและชนชั้น

มีเงิน = ไม่ผิดกฎหมาย

ฉันปิดหน้าจอมือถือก่อนจะลุกไปอาบน้ำแต่งตัว เพราะว่าเป็นช่วงระหว่างรอเปิดเทอมเข้ามหา’ลัย ฉันเลยว่างต่างกับพวกเฮียที่ไปทำงานและฝึกงานกัน

สายฟ้า : ตื่นสาย

ยังไม่ทันลุกไปทำธุระ เสียงแจ้งเตือนก็ดังขึ้นทำให้ฉันรีบหยิบมือถือขึ้นมาเปิดอ่านอย่างไว และพิมพ์ตอบกลับตอนนั้นเลย

แชตสำคัญเราจะพลาดได้ไง….

ซินเซีย : ไม่สายเพราะตอนนี้เที่ยงแล้ว

สายฟ้า : พาไปหาข้าวกินหน่อย

ซินเซีย : ที่ไหน มารับได้ไหม

สายฟ้า : ไม่อยากไปบ้านเธอ

ฉันขมวดคิ้วทันทีแต่ก็เข้าใจได้ พี่ชายฉันทั้งหลายค่อนข้างหวงน้องสาวอย่างฉันมาก ดูแลประคบประหงมอย่างดี ตอนเข้ามัธยมปลายฉันต้องโกหกว่ามีเพื่อนสนิทชื่อฟ้าที่เป็นผู้หญิง เพื่อให้พวกเฮียสบายใจ

แม้พวกเขาจะถามว่าทำไมไม่พาเพื่อนมาบ้านหรือพามาแนะนำให้รู้จัก ฉันก็ปฏิเสธไปว่าเพื่อนอายพวกเฮีย หลายปีมานี้ฉันเลยกลายเป็นเด็กเลี้ยงแกะเต็มตัว

ซินเซีย : แต่วันนี้ทางสะดวกนะ พวกเฮียไม่อยู่

สายฟ้า : ต้องไปรับไอ้เรย์

ซินเซีย : เรย์ก็ไปเหรอ

สายฟ้า : อือ ไอ้แฝดด้วย

อ่านจบฉันถอนหายใจเลย โอ๊ย นึกว่าจะไปเดตกันสองคนกับสายฟ้า ที่ไหนได้เขาดันชวนทุกคน แบบนี้ฉันจะมีโอกาสสมหวังไหมนะ หรือจะแค่แอบชอบต่อไปดี

ใช่!

ความลับหนึ่งเดียวที่ต้องเก็บให้มิดชิด คือความรู้สึกของฉันที่แอบซ่อนมานาน มันนานจนคิดว่าอยู่แบบนี้ก็ดีนะ ถ้าเขายังไม่มีใครฉันก็ยังเป็นคนสำคัญของเขาอยู่เสมอ จนลืมคิดไปว่าคำว่าตลอดไปไม่มีจริง

ไม่ช้าก็เร็วเขาต้องมีคนข้างกาย เมื่อถึงตอนนั้นฉันยังไม่รู้เลยว่าตัวเองต้องรู้สึกยังไง

บทที่ 1 เฮียต้าร์

คฤหาสน์ชวัลกร

ฉันนอนเกลือกกลิ้งไปมาอยู่บนโซฟากลางห้องโถงเพื่อรอเวลาไปรับญาติสาวคนเดียวหรืออีกสถานะหนึ่งคือเพื่อนสาวคนสนิท เราอายุเท่ากันและมีอะไรคล้าย ๆ กัน แต่เพราะครอบครัวอาสามต้องไปดูแลธุรกิจที่ฮ่องกง ทำให้เราเจอกันแค่ช่วงปิดเทอมเท่านั้น

ครอบครัวของฉันเป็นครอบครัวใหญ่มีคุณปู่เตโชที่คุมบังเหียนของบ้านและธุรกิจต่าง ๆ ท่านมีลูกชายสามคน คนแรกลุงใหญ่หรือท่านเตชินท์เจ้าของห้างดังทั่วประเทศ ภรรยาคือป้าภาดามีลูกชายสองคน เฮียติณณ์กับเฮียต้าร์ ต่อมาก็บ้านฉันห้าคน ป๊า แม่ เฮียซัน เฮียโซ่ แล้วก็ฉัน ส่วนครอบครัวอาสามหรือท่านเตวินทร์ มีแค่เฮียรบหรือนักรบที่อยู่ที่นี่ เพราะเฮียเรียนพร้อมกับพวกเฮียต้าร์เฮียโซ่ นอกนั้นอาสามอาซาร่าและยัยไซซีจะอยู่ฮ่องกงเป็นหลัก

แต่เมื่อไม่นานมานี้ไซซีก็ตัดสินใจจะมาเรียนที่ไทยกับฉัน เราเลือกเรียนคณะวิศวะเหมือนกันและสาขาเดียวกัน ตอนแรกที่รู้ฉันดีใจมากเพราะเราสนิทกัน แม้อยู่คนละประเทศก็ยังติดต่อกันตลอด

“หมวยมานอนเป็นแมวป่วยอะไรอยู่ตรงนี้” เสียงทุ้มเอ่ยถามพร้อมแรงยวบของโซฟาทำให้ฉันเงยหน้าขึ้นไปมอง แค่เห็นสีผมแดงเพลิงแสนโดดเด่นฉันก็รู้แล้วว่าใคร

เฮียต้าร์ลูกพี่ลูกน้องของฉัน

“หนูรอไปรับซีค่ะ” ฉันเด้งตัวขึ้นมานั่งเรียบร้อยบนโซฟา ก่อนจะเอ่ยปากบอกเสียงใส เฮียต้าร์เป็นคนใจร้อนขี้โวยวายแต่ใจดีกับฉันมาก ขอแค่บอกอยากได้อะไรก็หามาให้ได้ แม้จะเอาแต่ใจกับคนอื่นแต่ก็รักฉันมาก ป้าภาดาบอกว่าเฮียต้าร์อยากมีน้องสาวเหมือนเฮียโซ่เฮียรบ เลยชอบเอาใจฉันอยู่เรื่อย