บทที่ 4 อกหักมันเป็นแบบนี้ (จบ)

แกร๊ก!

หลังจากเวิ่นเว้ออยู่นานฉันก็เปิดประตูออกมา เจอผู้หญิงคนหนึ่งจิกตามองแรงใส่ก่อนจะเบียดตัวเพื่อเข้าห้องน้ำ ถ้าเป็นเวลาปกติก็คงมีน้ำลายแล้ว แต่รู้ตัวดีว่าตัวเองผิดส่วนหนึ่งที่ไม่เร่งรีบในที่สาธารณะ

“โอ๊ะ ขอโทษค่ะ”

เดินพ้นห้องน้ำไม่ทันไรก็ชนเข้ากับใครบางคนแล้ว เมื่อลืมตาขึ้นมาก็พบกับแผงอกแข็งแกร่ง แม้มีเสื้อยืดสีดำกั้นกลางแต่ฉันก็สัมผัสได้ว่ามันคงจะแข็งและแน่นมากทีเดียว

คิดอะไรลามกอีกแล้ว!

“หึ ทีหลังก็มองทางบ้าง”

“ค่ะ”

เสียงหึในลำคอทำให้ฉันเงยหน้าขึ้นเพื่อจะมองคนตรงหน้า แต่ไม่คาดว่าเขาก็กำลังก้มมองฉันอยู่ทำให้เราสบตากันโดยบังเอิญ คนที่ภูมิต้านทานเสน่ห์และหน้าตาของผู้ชายต่ำอย่างฉันอดกลืนน้ำลายไม่ได้

ใบหน้าได้รูปคิ้วเข้มทรงกระบี่ นัยน์ตาสีดำคมดุรับกับจมูกโด่งเป็นสัน ริมฝีปากบางสีนู้ด สันกรามคมชัดเห็นแล้วอยากลองลูบ ผู้ชายคนนี้อันตรายมาก เขาหล่อเกินไปดูมีออร่าของความหล่อ ถ้าให้พูดแบบภาษาตัวแม่คือเขาโพผัวมาก

“มองแบบนี้ระวังน้ำลายหก”

“ฮ้า...”

ใบหน้าของเขาเรียบเฉยแต่มุมปากยกยิ้มอย่างถือดี ก่อนจะเบี่ยงตัวหลบเพื่อเดินไปเข้าห้องน้ำ ทิ้งฉันที่ทำสีหน้าช็อกกับความมั่นหน้าของเขา

คนอะไรมั่นขนาดนี้!

เมื่อกลับถึงโต๊ะไซซีก็ไม่ถามกันเลยนะว่าทำไมไปนาน ชวนชนแก้วอย่างเดียว ฉันก็ไม่เคยเมาด้วยแต่ดูจากท่าทางของไซซีแล้วน่าจะเมา ส่วนตัวฉันเจอแสงสีในผับเหมือนตาจะเริ่มเบลอ

สรุปเมาคู่!!

ท่ามกลางบรรยากาศยามค่ำคืน เหล่าสาวสวยต่างวาดลวดลายแข่งกันราวกับผีเสื้อเต้นระบำ นัยน์ตากลมหวานซึ้งมองบรรยากาศไปรอบ ๆ

สายตาสะดุดเข้ากับชายหญิงคู่หนึ่ง หญิงสาวในชุดเดรสสีแดง หน้าอกล้นทะลักกำลังโอบรอบคอของใครบางคน ที่แม้จะไกลแค่ไหนเธอก็จำได้

สายฟ้า…ทำไมเขาอยู่นี่

นัยน์ตาของเธอสั่นระริก หัวใจปวดหนึบและจุกแน่นในอกอย่างบอกไม่ถูก รู้ตัวอีกทีก็เดินมาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าทั้งสองคนแล้ว

ไม่รู้ว่าตัวเองทำบ้าอะไรอยู่นอกจากยืนนิ่งตัวชาวาบ แม้จะเอ่ยปากพูดก็ยังพูดไม่ออก

“ใครคะ?” จนกระทั่งหญิงสาวเดรสแดงสังเกตได้ เธอเลยผละออกจากสายฟ้าและเอ่ยปากถามเขา

แวบแรกเธอคิดว่าเขาจะรีบดันตัวผู้หญิงคนนั้นออกแล้วเอ่ยทักทายเธอ แต่เปล่าเลยเขานิ่ง เมินหน้าหนีและไม่ยอมเปิดปากพูดกับเธอ จนผู้หญิงเดรสแดงถามเขาถึงตอบ

“เพื่อน”

อึก! ก็แค่เพื่อนจริง ๆ

“นึกว่าเด็กของคุณซะอีก” หญิงสาวคนนั้นเหยียดยิ้มก่อนจะกอดแขนแกร่งของสายฟ้าไว้แน่น พร้อมส่งสายตาท้าทายมาให้

“ไม่ใช่…แค่เพื่อน” เขายังคงย้ำและมองมาที่ซินเซียเช่นกัน วูบหนึ่งในแววตากลับอ่อนไหวแต่เพียงชั่วครู่เท่านั้น

“นาย…ไหนว่าจะนอน ไม่คิดว่าจะเจอที่นี่” ซินเซียกัดฟันปรับสีหน้าก่อนจะเอ่ยออกมาให้ดูธรรมชาติที่สุด แม้ในใจจะแหลกสลายมากแค่ไหนก็ตาม

สายฟ้าที่ไม่เคยจะมองใครกลับมีผู้หญิงข้างกาย เธอไม่รู้ว่าเขากับผู้หญิงในชุดแดงมีสถานะยังไงกัน ไม่รู้และไม่เคยรู้เลย

“ต๊าย! เป็นแค่เพื่อนมีสิทธิ์สงสัยอะไร เขาบอกว่านอนจำเป็นต้องนอนเหรอ”

“ฉันไม่ได้ถามคุณ ไม่ต้องสอดปาก!”