พิษสวาท | ตอนพิเศษ | การแต่งงานครั้งสุดท้าย

พิษสวาท | ตอนพิเศษ | การแต่งงานครั้งสุดท้าย

(มีภาพประกอบที่ไม่เหมาะสม)

ท่อนเอ็นอวบ ๆ จะถูกยัดเข้ามาในช่องทางรักของเธอและสอดเข้ามาจนลึกสุดโค่น ก่อนบดเอวซ้ำ ๆ ก่อนจะเริ่มซอยเข้าออกอย่างช้า ๆ

"อื้อ.." ตะวันครางออกมาเบา ๆ เธอติดแหง็กอยู่ในเครื่องซักผ้ายิ่งครางเท่าไหร่เสียงมันก็ยิ่งดังก้องอยู่ด้านในนี้

ตับ ตับ ตับ ตับ คนด้านนอกเร่งจังหวะกระแทกแรงขึ้น ๆ จนเครื่องซักผ้าโยกไปตาม ๆ กัน

"ซี้ด..โอ่ย..อ่า.." หญิงสาวโอดครวญออกมาด้วยความเสียวและเกร็งมากขึ้น ๆ

กลีบเนื้อโอบรัดแก่นกายของเขาแน่นขึ้นเรื่อย ๆ ฝ่ามือหนาโอบรั้งเอวบางแน่น

และกระแทกซ้ำ ๆ ๆ

ตับ ตับ ตับ

"อื้อ..อะอื้อ.." ร่างบางถ่างขาออกจิตใจของเธอจดจ่ออยู่กับท่อนเอ็นที่ผุบเข้าผุบออกร่องเสียวของตัวเอง ความรู้สึกมันเหมือนมีผีเสื้อนับร้อย ๆ ตัวบินอยู่ภายในช่องท้องและ..ตับ ตับ ตับ..

"โอ่ว..อ่า..ซี้ด..อื้อ!!" ตะวันกระตุกเกร็งครางสนั่นเครื่องซักผ้าและเกร็งกลีบรักแน่นจนบีบแก่นกายของเขาแทบไม่สามารถจะขยับได้เลย..

"ฮู้วว...ซี้ด!!" รันเวย์คำรามลั่นเร่งเครื่องกระแทกเข้าซ้ำ ๆ ๆ จนน้ำรักพวยพุ่งเข้าไปในร่องรักของเธออีกครั้ง.. พรวด!! ร่างสูงชักแก่นกายออกจากช่องทางรักพร้อม ๆ กับลาวาร้อนที่ไหลพวยพุ่งออกมายังไม่หมดดี..

"อ่า เฮ้อ ๆ " สาวน้อยหายใจอย่างหอบเหนื่อยและรับรู้ได้ถึงน้ำอุ่น ๆ ที่ไหลหกเลอะเทอะตามโคนขาของเธอในตอนนี้

ฟุ่บ! ร่างสูงจับไหล่เล็ก ๆ ของเธอประคองให้ลุกออกจากเครื่องซักผ้า พร้อมกับสบสายตากันและกันอีกครั้ง..

"คนบ้า" ตะวันแกล้งว่าให้เขากลับไป

"ยังมีท่าไหนอีกบ้างนะ...ที่เรายังไม่ได้ลองด้วยกัน?" เขาเอ่ยถามก่อนจะอุ้มร่างบางขึ้นแนบกายพร้อมกับถูไถปลายจมูกชนกับปลายจมูกเล็ก ๆ ของเธออย่างอ่อนละมุน

สองเดือนต่อมา

สองพ่อลูกก็กำลังนั่งสอนการบ้านกันอยู่ พอเห็นตะวันเดินออกจากห้องน้ำมาก็หันไปมองทางเธอเป็นทางเดียว

"ยังไม่ท้องค่ะ" ตะวันพูดขึ้นพร้อมกับยิ้มแบบเจื่อน ๆ หลังจากที่ซื้อที่ตรวจมาแล้วมันก็ยังไม่ขึ้นสองขีดตามที่หวัง

"…" ร่างสูงก้มหน้าลงเล็กน้อยอย่างรู้สึกผิดหวัง เพราะกับตะวันเขาตั้งใจมาก ๆ ที่จะมีลูกกับเธอ แต่กลับไม่ติดง่าย ๆ เหมือนที่พลาดเลยสักนิด

"ท้องคืออะไร?" เซอร์เวย์เอ่ยถามอย่างไม่เข้าใจ

"ยังไม่ท้อง ก็คือ..น้องยังไม่มาน่ะลูก" ตะวันก้าวขึ้นไปนั่งบนเตียง พร้อมกับโอบกอดทั้งคนพ่อและคนลูกเอาไว้แน่น

"แต่ไม่ต้องเสียใจหรอกนะ แม่เชื่อว่าอีกไม่นานน้องก็คงจะมาเกิดกับครอบครัวเราแน่ ๆ " คนตัวเล็กโอบกอดสองหนุ่มเอาไว้แนบอกของเธออย่างปลอบโยน

"อืม" รันเวย์ดูเงียบไปเลยเพราะเขาค่อนข้างจะผิดหวังมากจนเก็บอาการไม่อยู่สักเท่าไหร่

"เราสองคนอาจจะทำงานหนักเกินไปหน่อย ไว้เรื่องโพรเจกต์งานลุล่วงแล้วเราค่อยหาเวลาไปพักผ่อนกันนะคะ" ตะวันเองก็รู้สึกผิดหวังอยู่เล็กน้อยที่ยังไม่ท้อง แต่ช่วงนี้เธอกับรันเวย์ลุยงานหนักจริง ๆ ซึ่งอาจจะทำให้ร่างกายยังไม่พร้อมเท่าที่ควรด้วย

"อืม ได้สิ" รันเวย์พูดขึ้นก่อนจะโอบกอดคนตัวเล็กและจูบลงที่หัวไหล่อย่างอ่อนโยน พร้อมกับหันไปหอมศีรษะของเจ้าลูกชายด้วยอีกคน

"สอนการบ้านลูกหน่อยนะ เดี๋ยวพ่อไปชงกาแฟสักแก้วอะ" รันเวย์ลูบหัวทั้งสองคนก่อนจะลุกจากเตียงเดินออกไปจากห้องทันที

ตะวันนั่งสอนการบ้านเซอร์เวย์อยู่นาน จนได้เวลาเข้านอนแล้วเธอก็พาเซอร์เวย์ไปส่งที่ห้องนอนเช่นทุกคืนที่ผ่านมา

"เซอร์เวย์รักแม่ที่สุดในโลก" เซอร์เวย์คว้ามือของตะวันพร้อมกับพูดออกไปอย่างไม่เขินอายใด ๆ

"แม่ก็รักเซอร์เวย์ที่สุดในโลกเหมือนกันครับ" ตะวันดึงมือของลูกชายมาพรบจูบเบา ๆ ก่อนจะห่มผ้าให้เขา

"หลับฝันดีนะลูกรัก" เธอพูดก่อนจะลุกเดินไปปิดไฟภายในห้อง และค่อย ๆ ปิดประตูอย่างเบา ๆ

คนตัวเล็กเดินไปยังห้องนั่งเล่นที่มีเพียงแสงไฟสลัว ๆ ร่างสูงนั่งอยู่ที่โซฟาเพียงลำพังและมองออกไปด้านนอกหน้าต่าง อย่างเหม่อลอย ตะวันเดินเข้าไปหาพร้อมกับทิ้งตัวนั่งลงข้าง ๆ เขาทันที