พิษสวาท | ตอนที่ 11 | คนไร้หัวใจ

พิษสวาท | ตอนที่ 11 | คนไร้หัวใจ

ใครจะคิดว่าความลับที่รันเวย์ซ่อนเอาไว้มันจะถูกเปิดเผยในคืนวันแต่งงานของเขาเสียเอง ค่ำคืนที่ทั้งคู่ควรมีความสุขมากที่สุด เมื่อนับหนึ่งกำลังจะได้ทำหน้าที่ศรีภรรยาอย่างสมบูรณ์แบบ วันสำคัญที่ชายหนุ่มรอคอยมานานแสนนาน จู่ ๆ กลับมีสายปริศนาจากผู้หญิงคนหนึ่งโทรเข้ามาป่วนที่โรงแรมกลางดึก

หญิงสาวปริศนาคนนั้นประกาศตัวชัดเจนว่าเป็นเมียของรันเวย์ก่อน แถมยังตั้งท้องอีกด้วย เจ้าสาวได้ยินแบบนั้นก็ถึงกับจุกอกจนพูดอะไรไม่ออกเลย และที่เธอคลั่งขึ้นมาคล้ายขาดสติเพราะอีกฝ่ายส่งทั้งคลิปวิดีโอทั้งคลิปเสียงตอนมีอะไรกันมาเย้ย พร้อมกับด่าทอนับหนึ่งเสีย ๆ หาย ๆ อย่างหน้าด้าน ๆ ส่วนคนผิดก็ถูกหลักฐานทุกอย่างรัดแน่นทำให้ไม่อาจจะหาคำแก้ตัวได้

ในคืนนั้นเองนับหนึ่งขับรถออกมาจากโรงแรมทันทีอย่างไร้ซึ่งจุดหมาย เธอเหยียบคันเร่งแทบมิด หัวใจของเจ้าสาวที่ควรมีความสุขมากที่สุดกลับแหลกสลายไม่มีชิ้นดี ใครจะคิดว่าคนที่คบกันมานานถึง 7 ปี ทั้งยังเชื่อใจและไว้ใจโดยตลอด คือผู้ชายที่หลอกลวงมาตลอดเช่นกัน

ความเสียใจจนขาดสติทำให้เจ้าสาวแสนสวยขับรถไปชนเข้ากับขอบกั้นสะพานริมถนน ในมือของเธอยังคงกำโทรศัพท์และเปิดคลิปวิดีโอที่ถูกคนรักนอกใจเอาไว้

รันเวย์พยายามใช้แรงทั้งหมดที่มีทั้งทุบกระจก ทั้งรั้งรถเอาไว้ไม่ให้ตกขอบสะพานไป แต่สุดท้ายเขาก็ไม่ใช่ยอดมนุษย์มีพลังวิเศษอะไร ท้ายที่สุดรถหรูก็ค่อย ๆ ไถลตกลงทะเลภายในเสี้ยววินาทีสั้น ๆ

"หนึ่ง!!" ชายหนุ่มตะโกนเรียกเธอเสียงดังลั่น รันเวย์ในตอนนี้ไม่ต้องคิดอะไรเลย เขากระโดดตามลงไปช่วยทันที โดยไม่สนใจว่าตัวเองจะเป็นหรือตายใด ๆ

ตู้ม!!! เมื่อร่างสูงกระโจนลงทะเลจึงกระแทกเข้ากับผืนน้ำจุกจนชาหวาบไปทั้งกาย รันทำได้แค่นอนลอยตัวแข็ง ๆ ขึ้นสูงอย่างไม่สามารถจะขยับได้เลย ในขณะที่ดวงตาจ้องมองยังรถของนับหนึ่งซึ่งกำลังค่อย ๆ จมอยู่ไม่ไกล

ภาพของหญิงสาวอันเป็นที่รักซึ่งติดอยู่ในรถคันนั้นมันทำให้ต้องตั้งสติอีกครั้ง รันเวย์สูดลมหายใจเข้าเต็มปอด เขาพยายามฝืนความเจ็บปวดแล้วว่ายตรงไปช่วยเธอทันที แรงกระแทกทำให้กระจกแตกทั้งคันและรถก็เริ่มจมลงอย่างรวดเร็ว จึงรีบคว้าตัวนับหนึ่งออกมาทันที

เจ้าสาวมีแผลฉกรรจ์เต็มตัว ใบหน้าซีดเผือกราวกับว่าเธอใกล้หมดลมหายใจแล้วจริง ๆ รันเวย์ดึงอีกฝ่ายเข้ามาเป่าลมหายใจสุดท้ายของตัวเองให้ทันที ก่อนจะผลักขึ้นไปเหนือผิวน้ำด้วยแรงทั้งหมดที่เขาพอมี ซึ่งมันก็เป็นจังหวะเดียวกันกับที่ไทม์โซนลงมาตามหาทั้งคู่ แค่ได้เห็นว่ามีไทม์อยู่ รันก็รู้ได้ทันทีว่านับหนึ่งต้องปลอดภัยแน่

ในค่ำคืนที่มืดมิดไร้ซึ่งแสงดาวนั้น ร่างสูงค่อย ๆ ดำดิ่งลงใต้ท้องทะเลลึกที่ทั้งหนาวทั้งเย็นนั้นเพียงลำพัง...

RUNWAY’ S PART

(ปัจจุบัน)

เฮือก! ฟุ่บ!!!

"เฮ่อ ๆ ๆ ๆ ๆ" ร่างสูงลืมตาสะดุ้งตื่นขึ้นมา หน้าซีดเผือดราวกับคนที่ขาดอาการหายใจไปเป็นเวลานาน ๆ

"คุณเป็นอะไรรึเปล่าคะ?" หญิงสาวที่นอนเปลือยกายอยู่ข้าง ๆ เอ่ยถามขึ้นด้วยท่าทีงัวเงีย ๆ เหมือนทั้งคู่เพิ่งจะหลับไปได้ไม่นานนัก

"เปล่า!" เขาลูบใบหน้าที่ยังคงตื่นตระหนกของตัวเองพร้อมกับหันไปตอบสาวนิรนามคนนั้นเพียงสั้น ๆ

"เฮ้ออ" รันเวย์ถอนหายใจพร้อมกับลุกขึ้นจากเตียงนอนและเดินตรงไปหยิบบุหรี่ จากนั้นจึงเปิดขวดเหล้าเทกรอกใส่ปากของตัวเองทันที ก่อนที่จะพยายามลองควบคุมลมหายใจเข้าออกอย่างช้า ๆ มือเขายังคงสั่น ๆ หัวใจเต้นเร็วผิดจากปกติอยู่บ้าง

นับจากเหตุการณ์ในคืนนั้น รันมักฝันร้ายเกี่ยวกับการจมน้ำมาโดยตลอด สะดุ้งตื่นกลางดึกด้วยอาการขาดอากาศหายใจแบบนี้แทบจะทุกครั้งแม้ว่าเรื่องราวในคืนนั้นมันจะผ่านไปนานเป็นปีแล้ว แต่เหตุการณ์ที่เกิดยังคงฝังลึกอยู่ในความทรงจำของเขา เป็นฝันร้ายที่ยากจะลบเลือนได้ เพราะสำหรับชายหนุ่มในตอนนี้ ไม่ว่าความฝันหรือความจริงมันก็เจ็บปวดไม่ต่างกันเลย

"หลับตาก็ฝันร้าย" เขาพ่นควันบุหรี่ออกมาทั้งน้ำตาที่เอ่อคลอ