​ พิษสวาท | ตอนที่ 120 | คนที่โชคดีที่สุดในโลก END

​

สำหรับภาพ

UNCENSORED

ภาพเคลื่อนไหว

สามา รถ กดลิ้งค์นี้ หรือติดต่อเพจ อยู่ในตะเกียงแก้ว ขอลิ้งค์เข้าดู

https://twitter.com/runway_tawan? s=21&t=S8pLKRZwl-3RyD3zBnXT1w

พิษสวาท | ตอนที่ 120 | คนที่โชคดีที่สุดในโลก END

(มีภาพประกอบ)

"ถ้าเธอง้อด้วยวิธีนี้...ฉันคงต้องงอนบ่อย ๆ ซะแล้วมั้ง?" ร่างสูงก้มหน้ามองเด็กสาวตรงหน้า พร้อมกับเช็ดคราบน้ำขาวขุ่นที่เลอะเทอะอยู่ที่มุมปากและใบหน้าสวยใสของเธอ

"อึก อึก.." ตะวันกลืนน้ำรักของเขาลงคอไปด้วยแววตาที่ใสซื่อ

"ถ้าคุณงอนอีก หนูจะง้ออีก" เธอพูดขึ้นพร้อมกับมองร่างสูงตรงหน้าด้วยแววตาที่น่ารักน่าเอ็นดูราวกับเป็นแมวตัวน้อยของเขา

ถึงแม้ในวันนี้รันเวย์จะเปลี่ยนไปมาก เขาทั้งรักและเทิดทูนเธอเหนือสิ่งอื่นใด แต่สิ่งที่ตะวันไม่เคยเปลี่ยนไปเลยก็คือทุกครั้งที่อยู่กันแบบสองต่อสอง เธอยังคงทำหน้าที่นางบำเรอและเป็นทาสรับใช้ผู้ซื่อสัตย์ของเขาอย่างไม่เคยเปลี่ยนแปลงไป สายตาที่เธอมองชายหนุ่มตรงหน้าเขายังคงสูงส่งและยิ่งใหญ่เสมอ

ถ้าถามว่าตะวันหยุดผู้ชายสารเลวอย่างรันเวย์ได้อย่างไร ตะวันก็บอกเลยว่าเธอไม่เคยคิดจะหยุดเขา เพียงแต่เขาต่างหากที่หยุดได้ด้วยตัวเอง ตะวันไม่จำเป็นต้องวิ่งตามเพราะเขาจะเป็นฝ่ายวิ่งกลับมาหาเธอเสมอ

"เธอไม่ใช่ผู้หญิงที่โชคดี...แต่ฉันต่างหากที่เป็นผู้ชายที่โชคดีที่สุดในโลกนี้ที่มีเธออยู่ข้าง ๆ แบบนี้" เขาลูบหัวของเด็กสาวที่ยังคงนั่งคุกเข่าอยู่เบื้องหน้าอย่างปลอบโยน

รันเวย์ไม่รอช้าเขาโอบอุ้มร่างบางขึ้นมาจากพื้น พร้อมกับอุ้มเธอวางลงบนโต๊ะกระจกที่เต็มไปด้วยครีมบำรุงและน้ำหอมมากมาย

ฟุ่บ! ร่างสูงโน้มตัวลงมาพร้อมกับวางมือทั้งสองข้างขนาบเข้ากับลำตัวของเธอทันที

"พร้อมจะรับของขวัญวันเกิดปีนี้รึยังที่รัก?" ร่างสูงโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้ ๆ และพ่นลมหายใจหอมสะอาดของเขารดใส่ใบหน้าสวยของเธอ

"…" เด็กสาวพยักหน้ารับเบา ๆ รันเวย์สะบัดเล็กน้อย จนน้ำกระเซ็นไปหมด ก่อนจะยกมือขึ้นเสยผมเปียก ๆ ของเขาขึ้น

ฝ่ามือหนาคว้าเข้าที่ต้นคอเล็ก ๆ และกระแทกริมฝีปากจูบเธอซ้ำไปทันทีอย่างดูดดื่ม ปลายนิ้วเรียวยาวทั้งห้าคว้ากำท่อนเอ็นรักที่ยังอุ่น ๆ และเหนอะหนะไปด้วยคราบน้ำลายของเธอ

จุบ จ๊วบ ริมฝีปากของทั้งคู่จูบกันอย่างบดขยี้ซ้ำไปซ้ำมาอยู่เนิ่นนาน ขณะที่มือสากก็ชักสาวท่อนรักให้มันแข็งตัวขึ้นอย่างพร้อมใช้งาน

ในระยะเวลาอันสั้น เมื่อแท่งรักเริ่มแข็งตัวมากขึ้นแล้วเขาก็จัดการจับมันฟาดเข้าที่ร่องเสียงของเธอทันที จนอีกฝ่ายจะสะดุ้งเฮือก แต่ริมฝีปากก็ยังคงแนบชิดติดกันไม่ห่าง

"อ่ะ..อื้ออ.." ตะวันลูบแผ่นอกแกร่งพร้อมกับกลอกตาขึ้นมองบนเล็กน้อย ด้วยความรู้สึกเสียววูบวาบตรงใจกลางร่องสวาท ที่กำลังถูกถูไถด้วยหัวเห็ดอวบ ๆ บาน ๆ แดงช้ำกำลังวนลูบ ๆ ไปที่กลีบเนื้ออวบอิ่มของเธอ

และท้ายที่สุดร่างสูงก็จับมันดันเข้ามาอย่างช้า ๆ ความแน่นของร่างสวาทที่ไม่ได้ผ่านศึกมานานแรมเดือน มันก็บีบตอดรักแก่นกายของเขาแน่นมากขึ้น ๆ

สะ..สวบ..

"อะ..อื้อ.." ตะวันหลับตาปี๋ครางตอบไปอย่างเสียงสั่น ๆ

"ซี้ด..." รันเวย์กัดฟันทนและพยายามที่จะดันเข้าไปจนมิดด้าม.

ปั่ก! ร่างบางกระแทกชนเข้ากับกระจกของโต๊ะเครื่องแป้ง จนทั้งครีมและน้ำหอมล้มระเนระนาดไปหมด แต่ในจังหวะนี้ไม่มีใครสนใจอะไรอีกแล้ว

"แดดดี๊ หนูเสียวอะ.." ตะวันครางอย่างรู้สึกคับแน่นร่องไปหมด ย่ิงเสียวก็เหมือนยิ่งรู้สึกถึงสรวงสวรรค์อันใกล้

"ซี้ด..แดดดี๊ก็เสียวมากครับ" รันเวย์ขานตอบเธอด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ เขาจับที่ปลายคางของเธอก่อนจะกระแทกริมฝีปากจูบกดทับลงไปอีกครั้ง

ขณะที่ท่อนล่างก็..กระแทกเข้าหาไม่ต่างกัน ตั่บ ตับ ๆ ๆ

เสียงกลีบเนื้อดูดกลืนแก่นกายมหึมาของเขา ยิ่งสอดใส่แรงก็ยิ่งตอดรัดบีบแน่นมากขึ้น ๆ

จ๊วบ จูบ..ริมฝีปากบนจูบกันอย่างบดขยี้ซ้ำ ๆ จนร้อนผ่าว ขณะที่ช่วงล่างก็กระแทกเข้าหาแรงขึ้น และระรัวจนเสียววาบสะเทือนไปทั้งกาย

ตับ ตับ ตับ ฝ่ามือหนาเอวบางแน่น หน้าอกใหญ่กระเพื่อม ๆ ยอดปทุมถันที่ยื่นออกมาเสียดสีไปกับแผงอกของเขาเพิ่มความเสียวซ่านให้กายสาว เสียงกระแทกของแท่งรักเข้าไปในช่องทางแคบดังสะท้านออกมาด้วยความแรงจนของบนโต๊ะตกล้นกระจัดกระจายไปหมด

ปั่ก ปัก ๆ ๆ ปั๊บ ๆ ๆ ร่างสูงโยกสะโพกอัดเข้าหาถี่ยิบตา ขณะที่ตะวันเองก็ผละจากรสจูบอันดูดดื่มเพื่อพักหายใจอย่างหอบเหนื่อย ร่างบางถูกกระแทกจนสะเทือนไปทั้งตัว

"อ่ะ..อ่า..แดดดี๊ ๆ ๆ ๆ " เธอครางเรียกหาเขาลั่น เรียวขาของเธอกอดรัดเอวคนตัวสูงเอาไว้แน่น ด้วยความเสียวแทบขาดใจ

"ซี้ด..อ่าส์.."ร่างสูงครางเสียงทุ่มต่ำลงและเร่งจังหวะมากขึ้นเป็นเท่าทวีคูณเมื่อได้ยินเสียงครางที่ใกล้ถึงฝั่งฝันของเธอ

ฝ่ามือหน้าช่วยออกแรงบีบคลึงเต้านมอวบและเขี่ยที่ยอดปทุมถันซ้ำ ๆ ขณะที่ท่อนเนื้อก็ซอยซ้ำ ๆ จนลาวารักร้อนพุ่งพวยออกมาใส่ร่องของเธอพร้อม ๆ กับที่เธอเองก็เกร็งกระตุกตาเหลือก และจิกปลายเล็บลงบนแผ่นกลังของเขาก่อนจะขูดลากยาวขึ้นมาจากกลางหลังขึ้นมาถึงต้นคอ

​