ตอนที่ 21
พิษสวาท | ตอนที่ 21 | ซ้ำแล้วซ้ำอีก NC/PIC
October 22, 2026
พิษสวาท | ตอนที่ 21 | ซ้ำแล้วซ้ำอีก
(มีรูปภาพประกอบที่ไม่เหมาะสม ติดตามได้ที่ Twiiter : Takiangkeaw_ หรือทักเข้ามาขอลิ้งค์ได้ที่เพจ : อยู่ในตะเกียงแก้ว )
"อ่า ๆ เฮ่อ ๆ ๆ" ร่างสูงหายใจหอบเหนื่อยขณะที่แก่นกายของเขากระตุกสั่นและปลดปล่อยน้ำรักเข้าไปในตัวตะวันทุกหยาดหยด
"ฮือ... ฮือ..." เสียงสะอื้นไห้จากเด็กสาวดังอย่างแผ่วเบา ร่างบางยังคงสั่นผวาด้วยความกลัว
รันเวย์ค่อย ๆ ปล่อยมือที่ปิดริมฝีปากอีกฝ่ายออกช้า ๆ
"ฉันจะแจ้งตำรวจ" เธอพูดขึ้นและมองหน้าเขาทั้งน้ำตา
"เธอคิดว่าตำรวจจะช่วยได้งั้นเหรอ?" ร่างสูงเอ่ยถามก่อนจะดึงแก่นกายของเขาออกจากร่องสวาทแบบรวดเดียว
พรวด…
"อะ... โอ๊ย!" เด็กสาวอุทานเสียงหลง แค่เพียงขยับ มันก็เจ็บร้าวระบมไปหมดเลย จนไม่สามารถจะขยับตัวได้แม้แต่นิด
"คิด ๆ ดี ๆ สิ... ตัวก็เสียไปแล้ว!" รันเวย์ลุกขึ้นนั่งพร้อมกับเทวอดก้าใส่แก้วเล็ก ๆ และราดลงยังร่องสวาทที่เลอะเทอะไปด้วยคราบน้ำกามและเลือดบริสุทธิ์
"อะ... อื้อ..." สาวน้อยกัดฟันแน่น เพราะเธอแสบร่องรักมากราวกับกลีบเนื้อมันแทบจะฉีกขาดออกจากกัน…
"ต่อให้เธอวิ่งไปฟ้องใครต่อใครแล้วมันช่วยอะไรได้... ในเมื่อเธอโดนฉันเอาจนXแหกแล้ว" เขาพูดจบก็กระดกวอดก้าในแก้วดื่มจนหมด ดวงตามองร่องสวาทที่บวมช้ำและคราบเลือดผสมน้ำกามไหลนองเต็มเตียงสีขาวสะอาด
"ฉันจะประจานให้สังคมได้รู้ว่าคุณน่ะ... มันเลวแค่ไหน!" ตะวันกำหมัดแน่น จ้องไปที่หน้าชายหนุ่มอย่างเจ็บแค้น
"งั้นเหรอ?" รันเวย์เอ่ยถามซ้ำอีกครั้ง พร้อมกับถลกเสื้อยืดถูก ๆ ของเธอขึ้นก่อนจะ
แควก!! กระชากให้ฉีกขาดสะบั้นไม่มีชิ้นดี
ฝ่ามือหนาล้วงเข้าไปใต้เสื้อยืดพร้อมกับขยำหน้าอกที่เล็กกว่าฝ่ามือของเขาเอาไว้แน่น แต่ก็ยังถือว่าซ่อนรูปอยู่ไม่น้อยเลย…
"คุณจะทำอะไรฉันอีก?" ตะวันเลิ่กลั่กขึ้นมาอีกครั้ง เพราะเธอคิดว่าความทรมานเหล่านั้นมันจะสิ้นสุดลงแล้วแท้ ๆ
"ก็ทำให้เธอดูไง... ว่าฉันน่ะ เลวได้แค่ไหน?" รันเวย์พูดพร้อมกับถอดเสื้ออีกฝ่ายออก ก่อนก้มมองดูเรือนร่างคนตัวเล็กที่ยังโตไม่เต็มที่แบบละเอียดแทบจะทุกซอกทุกมุม
"ไม่... ไม่เอาแล้ว ฉันไม่ไหวแล้ว" ร่างบางส่ายหน้าทันทีเมื่อเห็นแววตาหิวกระหายของเขา
"เธอคิดว่าคืนนี้มันจะจบลงง่าย ๆ งั้นเหรอ?" ฝ่ามือสากลูบไล้ตามเรือนร่างพร้อมกับบีบเคล้นทรวงอกของเธอ ก่อนนวดคลึงยอดปทุมถันจนมันเริ่มแข็งขึ้นมาเล็กน้อย
"เลวที่สุด ไอ้ชั่ว!" สาวน้อยเกร็งตัวและปัดมือของเขาออกอย่างแรง
"ปากดีได้แบบนี้ คงไม่ตายง่าย ๆ หรอกมั้ง" รันเวย์บีบริมฝีปากเล็ก ๆ ก่อนจะก้มหน้าลงไปใกล้ ๆ
"ใช่ไหม?" ปลายจมูกของเขากดทับลงที่ปลายจมูกรั้น จากนั้นจึงพ่นลมหายใจร้อนระอุใส่หน้าหญิงสาวที่เปียกปอนไปด้วยน้ำตา
"…" ตะวันกัดริมฝีปากแน่นและเลือกไม่เอ่ยตอบคำถามนั้น
"เป็นแค่เด็กรับใช้... พูดกับเจ้านายดี ๆ หน่อยสิ!" รันเวย์เอ่ยพร้อมกับลูบต้นคอคนตัวเล็กเบา ๆ ก่อนจะไซ้ใบหน้าไล่ไปตามลำคอขาวเนียน แล้วขบชิมเนื้ออ่อนของเด็กสาวแรกรุ่นเล็กน้อย
"หยุดนะ หยุดเดี๋ยวนี้!" เธอร้องห้ามพลางพยายามจะดันตัวอีกฝ่ายออก แต่ก็ถูกร่างสูงคร่อมทับลงมาอีกครั้งจนไม่สามารถจะขยับได้เลย สิ่งนั้นของเขาที่เพิ่งจะอ่อนตัวไปได้ไม่ถึงนาทีจู่ ๆ มันก็กลับมาแข็งทื่อและผงาดขึ้นมาอีกรอบ…
"ไม่ไหวแล้ว... ฮือ ๆ ๆ" เด็กสาวร้องไห้และส่ายหน้าทันที เมื่อสัมผัสได้ว่าหัวเห็ดบานขลิบปลายนั้นมันจ่อเข้าที่ร่องรักบวมช้ำอยู่
ถุย! รันเวย์ถุยน้ำลายใส่มือของเขาก่อนจะลูบที่ร่องสวาทขึ้น ๆ ลง ๆ ผิดกับคนตัวเล็กซึ่งนอนเกร็งด้วยความแสบและร้าวระบมไปหมด
"ท่องไว้... น้ำละแสน" ชายหนุ่มลูบหัวอีกฝ่ายเบา ๆ ก่อนจะกดยัดแก่นกายเข้าไปในตัวเด็กสาวผู้โชคร้ายอีกครั้ง
สวบ!