พิษสวาท | ตอนที่ 30 |แขก VVIP

พิษสวาท | ตอนที่ 30 |แขก VVIP

เวลา 2 ทุ่มตรง

ห้องรับประทานอาหาร

"ไงมึงรถติดปะ?" รันเวย์เอ่ยทักทายไพลอทที่เดินเข้ามาในบ้านพร้อมกับสาวสวยอีกสองคน

"ไม่ค่อยติดเท่าไรนะ" ไพลอทเอ่ยตอบพร้อมกับเดินเข้าไปสวมกอดพี่ชายที่เคารพรักของเขาทันที

"คิดถึงเฮียชะมัดเลย" หนุ่มเพลย์บอยรีบพูดขึ้นอย่างอ้อน ๆ และกอดรัดฟัดเหวี่ยงพี่ชายที่เขานับถืออย่างหยอกล้อกันราวกับเด็ก ๆ

"กูเพิ่งไปดื่มกับมึงมาเมื่อคืนเองนะ!" เขาผลักไพลอทออกห่างจากตัวทันที

"เออเฮีย...เห็นลุงดีเลย์บอกว่าเฮียจะเข้ามาทำงานเดือนหน้าใช่เปล่า?" ไพลอทลืมตัวชวนเฮียของเขาคุยเรื่องงาน จนลืมสาว ๆ ด้านหลังไปสนิทเลย

"อืม กูไม่อยากอยู่เฉย ๆ นาน ๆ มันเบื่อ" รันเวย์เลิกคิ้วตอบไพลอทไปพร้อมกับถอนหายใจออกมาอีกครั้ง

"เอ่อ..ไพลอทค่ะ" สาวคนหนึ่งรีบวิ่งเข้ามาควงแขนไพลอทในทันที

"นี่คุณไม่คิดจะแนะนำ มิล่ากับยาหยีให้คุณรันเวย์รู้จักหน่อยเหรอคะ?" สาวสวยในชุดเดรสสีแดงพูดขึ้นเสียงอ่อย ๆ ส่งสายตาหวานฉ่ำให้ทั้งไพลอทและรันเวย์อย่างออกนอกหน้า

"อ้อ..คนนี้มิล่า อีกคนยาหยีครับ" ไพลอทเอ่ยแนะนำสองสาวทรงไฮโซไปตามมารยาท

"สาวสวยที่จะมาแก้เหงาให้พวกเราคืนนี้...เป็นไงเฮียถูกใจคนไหน?" เขาโน้มใบหน้าเข้าไปกระซิบกระซาบกับรันเวย์เบา ๆ

"มึงเลือกก่อนเลย เพราะกู...ได้หมด" รันเวย์เหยียดยิ้มเจ้าเล่ห์ก่อนจะเดินนำทุกคนไปนั่งประจำโต๊ะทานอาหาร

บนโต๊ะอาหาร เต็มไปด้วยอาหารมากมายหลากหลายเมนู ซึ่งตาลก็ทำออกมาได้ครบถ้วนสมบูรณ์ตามที่เขาสั่งทุกอย่าง ซึ่งเธอก็เป็นแม่บ้านที่ครบเครื่องและไม่ทำให้เขาต้องขายหน้าจริง ๆ ซะด้วย

"อาหารน่าทานมากเลยครับ นี่ทำเองหมดเลยเหรอ?" ไพลอทหันไปถามตาล ที่สวมใส่ชุดแม่บ้านเต็มยศ และกำลังเดินเสิร์ฟน้ำให้แขกของเจ้านายทีละคน ๆ

"ใช่ค่ะ" เธอก้มหัวลงและตอบกลับไพลอทไปตามมารยาท

"เก่งจัง" คนเจ้าเล่ห์เลิกคิ้วและหันไปมองทางตาลด้วยแววตาที่แพรวพราว จนสาวที่นั่งข้าง ๆ เขาถึงกับหึงอย่างแสดงอาการออกมาเลย

"ขอบคุณนะ" เขาเอ่ยขอบคุณและแตะฝ่ามือของตาลเบา ๆ หลังจากที่เธอรินน้ำเสิร์ฟให้เสร็จ

"เห็นอาหารทะเลแล้วมิล่าอยากไปเที่ยวทะเลจังเลยค่ะ ไพลอทพามิล่าไปหน่อยสิคะ" มิล่ารีบคว้าแขนของไพลอทและดึงเขาให้หันกลับมาสนใจเธอทันที

"ได้สิครับ แต่ต้องเป็นเสม็ดเท่านั้นนะ.." ไพลอทหันกลับไปมองทางมิล่าต่อทันที ลีลาของเขาไม่มีชะงักไม่มีสะดุดเลยจริง ๆ

"จะเสร็จทุกราย" ร่างสูงโน้มใบหน้าเข้าไปกระซิบบอกกับหญิงสาวข้างกายด้วยน้ำเสียงแหบพร่า

"ไม่ถึงเสม็ด คุณก็เสร็จไปแล้วนะคะ" หญิงสาวจงใจพูดให้ตาลได้ยินราวกับประกาศศักดาว่าเธอเป็นเจ้าข้าวเจ้าของไพลอทคนนี้

ทางฝั่งของรันเวย์ ยาหยีก็เป็นฝ่ายต้องชวนเขาคุยก่อนอยู่ดี เพราะรันเวย์เอาแต่มองไปรอบ ๆ บ้านอย่างไม่ได้สนใจเธอสักเท่าไรนัก

"แล้วคุณรันอยากจะเที่ยวทะเลบ้างไหมคะ?" เธอแสร้งชวนหนุ่มหล่อตรงหน้าพูดคุยด้วยท่าทีออเซาะ ๆ

"ยาหยีมีชุดว่ายน้ำเตรียมไว้เพียบเลยนะคะ" แววตาของหญิงสาวมองทางรันเวย์อย่างเปล่งประกายออกมาอย่างชัดเจน

"โทษทีนะ..ฉันเกลียดทะเลมากเลยอ่ะ!" เขาตอบกลับไปทันควัน

"อ้อ ค่ะ" ยาหยีจึงทำได้แค่ยิ้มเจื่อน ๆ ตอบกลับไปเพราะโดนเขาหักหน้ามาแบบเต็ม ๆ เลย

"แต่ถ้าไม่ติดอะไร คืนนี้เธอจะมาลองชุดว่ายน้ำที่ห้องฉันก็ได้นะ" เขาพูดก่อนจะกวักมือเรียกตาลมาเติมไวน์ใส่แก้วทันที

แม้ว่ายังไม่ทันที่จะได้ทำความรู้จักอะไรกันเลย แต่ฝ่ามือของเขาก็โอบรอบเอวบางของเธอเอาไว้แน่น คนเจ้าเล่ห์ลูบขึ้นไปที่ใต้ราวนมอย่างจงใจสำรวจขนาดหน้าอกหน้าใจของหญิงสาวสุดเซ็กซี่ข้างกายคนนี้

"…ได้สิคะ" สาวไฮโซเหยียดยิ้มออกมาทันที เมื่อได้ยินแบบนั้น

"เออเฮียรู้ปะ ที่บริษัทเรา...พอลุงดีเลย์ประกาศว่าเฮียจะมาทำงานเดือนหน้า พนักงานแม่งกระโดดโลดเต้นกันใหญ่เลยวะ"

"ดูพนักงานรักเฮียมากเลยนะ" ไพลอทพูดไปก็ยกหอยนางรมกินสด ๆ ไปด้วย

"คงเพราะตอนที่กูบริหาร...พวกพนักงานมันได้โบนัสกันเยอะละมั้ง" รันเวย์ยกไหล่ตอบไปอย่างไม่ได้คิดอะไร เขารู้ดีว่าไทม์โซนน้องชายแท้ ๆ ของตัวเองเป็นคนอย่างไร ไทม์เป็นคนซื่อตรง และเด็ดขาดมาก ๆ ซึ่งต่างจากรันเวย์ในทุก ๆ ด้านเลย วิธีการบริหารคนที่จบวิศวะกับคนที่จบบริหารโดยตรงมันย่อมต่างกันอยู่แล้ว

แต่มันไม่ได้หมายความว่าไทม์บริหารไม่ดี แต่การลงทุนทำธุรกิจมันคือความเสี่ยง และแน่นอนว่าคนที่ชอบอะไรเสี่ยง ๆ จะเป็นใครไปไม่ได้ ถ้าไม่ใช่รันเวย์

หลังจากที่ทุกคนนั่งทานอาหารค่ำกันเสร็จ พวกเขาก็นั่งจิบไวน์กันไปเพลิน ๆ

ยาหยีนั่งซบอกของรันเวย์ ฝ่ามือของเธอลูบไล้ต้นขาของเขาและบีบนวดเบา ๆ ไล่ขึ้นไปเกือบถึงจุดยุทธศาสตร์ ซึ่งรันเวย์ก็จับมือของเธอวางทับลงที่กลางเป้ากางเกงตัวเองทันทีอย่างไม่ได้เคอะเขินใด ๆ