พิษสวาท | ตอนที่ 33 | เตียงคนไข้สะเทือน NC

พิษสวาท | ตอนที่ 33 | เตียงคนไข้สะเทือน NC

หมับ! ฝ่ามือหนาบีบเข้าที่ใบหน้าของเธอ ก่อนจะโน้มตัวเข้าไปจงใจขบกัดเข้าที่ริมฝีปากบางของเธอจนเกิดห้อเลือด

"อะ!" ตะวันเบิกตาโตอย่างตกใจ กลิ่นเหล้าเหม็นหึ่งออกมาจากริมฝีปากของเขา ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าคงดื่มมาหนักแน่ ๆ

"เคยบอกแล้วใช่ไหมว่าอย่าพูดถึงนับหนึ่งอีก" ฟันคมแหลมยังคงขบแน่นอยู่ที่ริมฝีปากของเด็กสาวและพูดไปด้วย

"อือ..อือ..หนูเจ็บนะ" เด็กสาวร้องครางออกมาทันทีที่ถูกเขากัดริมฝีปากล่างอย่างแรง

"พูดอีกสิ พูดดัง ๆ เลย ชอบปากเก่งกับฉันมากไม่ใช่เหรอ?" ใบหน้าหล่อเหลาฉาบด้วยประกายความอำมหิต

"อะ..อือ" เธอหลบสายตามองไปทางอื่นทันที เลือดซึมออกจากริมฝีปากล่างเล็กน้อย ซึ่งคนใจร้ายก็ใช้ปลายลิ้นของเขาแตะชิมกลิ่นคาวเลือดจากริมฝีปากของเธอ

"พูด!" เขากระแทกเสียงใส่ใบหน้าของเธอ ทั้ง ๆ ที่ริมฝีปากยังคงประกบกันอยู่

ฟุ่บ! หลังจากที่รันเวย์ถอนตัวออกไป

"…" เด็กสาวก็จ้องมองทางเขาอย่างหวาดระแวงเป็นที่สุด เพราะกลัวว่าเขาจะทำอะไรเธอมากไปกว่านี้

"หึ" เขาเช็ดคราบเลือดของตะวันบนริมฝีปากของตัวเองเล็กน้อย

"ถ้าเธอบอกว่านับหนึ่งทำบุญมาเยอะเลยหลุดพ้นจากฉันได้...งั้นเธอก็คงบาปหนามากแน่ ๆ เลยสินะ" เขาพูดพร้อมกับจับปลายคางของเธอให้เงยขึ้น

"เพราะเธอคงไม่หลุดพ้นจากนรกขุมนี้ไปง่าย ๆ " ร่างสูงเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ ปลายนิ้วเกลี่ยเช็ดคราบเลือดจาง ๆ บนริมฝีปากล่างที่บวมช้ำจากรอยฟันของเขา

ขณะที่ปลายนิ้วของมือหนาอีกข้างกำลังดึงเชือกที่ผูกมัดชุดคนไข้ออกอย่างช้า ๆ

"ที่นี่โรงพยาบาลนะคะ!" ตะวันรีบพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงสั่น ๆ

"แล้วไง?" เขาตอบกลับมาอย่างหน้าตาเฉย กลิ่นแอลกอฮอล์ร้อนผ่าวออกมาผ่านทางลมหายใจของเขาในตอนนี้

"ถ้าไม่ลงโทษ เธอก็คงจะไม่หลาบไม่จำสินะ! " ใบหน้าคมคายเหยียดยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมาพร้อมกับกระตุกเชือกมัด เผยให้เห็นเนื้อขาวเนียนกลางหว่างอกเล็ก ๆ น่าขย้ำของสาวน้อยตรงหน้า

หมับ! ฝ่ามือหนาขยับบีบเต้าอวบของเธออย่างแรง ทั้งบีบทั้งเคล้น ปลายนิ้วโป้งกดขยี้ที่ยอดปทุมถันของเธอวนไปมา จากสีชมพูอ่อนแปรเปลี่ยนเป็นแดงฉาน

"…." สาวน้อยหลับตาลงทันที อย่างรับรู้ในชะตากรรมของตัวเอง

ร่างสูงก้าวขึ้นมาบนเตียงผู้ป่วยอย่างง่ายดาย ฝ่ามือหนาของเขายังคงกุมเต้านมขนาดเล็กกว่าฝ่ามือของเขาเอาไว้แน่น พลางบีบขย้ำซ้ำ ๆ จนเม็ดตุ่มแข็งขึ้นเป็นไตสู้กับฝ่ามือสาก ๆ

ส่วนที่แข็งขืนใต้ร่มผ้า ผงาดขึ้นเสียดสีกับโค่นขาอ่อนของเธออย่างไม่อาจเลี่ยงได้ ฟุ่บ! รันเวย์โยนผ้าห่มผืนบางที่เกะกะทางของเขาทิ้งลงพื้นไปทันที

"คุณก็เพิ่งออกไปมีอะไรกับคนอื่นมา...ไม่ใช่เหรอ?" เธอเอ่ยถามไปด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ เพราะลำคอของรันเวย์ยังมีคราบลิปสติกสีแดงฉาน และรอยข่วนมากมายจากเล็บปลายแหลม

"แล้วไง?" เขาลูบท่อนบนของเธอไปทั่วก่อนจะลูบลงต่ำไปถึงใต้สะดือของเธออย่างช้า ๆ ปลายนิ้วสัมผัสกับกลีบรักอวบอูมของเด็กสาวก่อนจะลอบยิ้มออกมา และดึงกางเกงในชุดคนไข้ลงไปเพียงเล็กน้อย..

ตะวันเม้มริมฝีปากที่สาบกลิ่นเลือดของเธอ พร้อมกับจิกทึ้งผ้าปูที่นอนข้างกายเอาไว้แน่น ร่างสูงโน้มใบหน้าลงต่ำมาประชิดเธอ ก่อนจะกัดเข้าที่แก้มขาวเนียนนุ่มของเธอเบา ๆ พร้อมกับพ่นลมร้อนอย่างหื่นกระหายออกมาเบา ๆ

เธอไม่รู้เลยว่ารันเวย์ดึงกางเกงของเขาลงไปตอนไหน แต่รู้ตัวอีกทีก็คือตอนที่เขาจับหัวหยักของเขาจ่อตรงและกดเข้ามาใจกลางรอยแยกของกลีบเนื้อของเธอแล้ว..

สะสวบ!

"อะอือ!" คนตัวเล็กสะดุ้งสุดตัวและเผลอขมิบช่องทางรักของเธอแน่น ซึ่งเมื่อแก่นกายของเขาถูกบีบรัดด้วยความอุ่นร้อนในโพรงรัก

"อ่าส์!" รันเวย์ก็สูดปากทันทีด้วยความเสียวปนทรมาน เลือดลมสูบฉีดอัดแน่นจนปวดหนึบไปหมด เขาค่อย ๆ ถอนแล้วกระแทกเข้าไปใหม่อีกครั้งอย่างเต็มแรง