พิษสวาท | ตอนที่ 43 | มื้อเช้า NC

พิษสวาท | ตอนที่ 43 | มื้อเช้า NC

วันต่อมา

ก๊อก ๆ ๆ เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้นในเวลาเก้าโมงเช้าตรงเป๊ะ ๆ ตามที่เขาสั่งเอาไว้

"เข้ามา!" ร่างสูงเอ่ยบอกไป ซึ่งตะวันก็ค่อย ๆ เปิดประตูเข้ามาในห้องอย่างช้า ๆ

"ถ้าคุณตื่นเองแล้ว… งั้นหนูไปรอด้านล่างนะคะ" เธอเหลือบไปเห็นรันเวย์กำลังยืนฉีดน้ำหอมและสวมเสื้อเชิ้ตอยู่พอดี

จึงตั้งท่าจะเดินกลับออกไป

"เดี๋ยว! มาช่วยฉันแต่งตัวก่อนสิ" เขาเอ่ยเรียกใช้ตะวันทันทีที่ตื่นนอนขึ้นมาเลยจริง ๆ

"ค่ะ" เด็กสาวขานรับไปโดยไม่ได้เต็มใจมากนัก

ร่างบางย่างเท้าตรงเข้าไปหาเขา เพื่อที่จะช่วยติดกระดุมเสื้อ และรวมไปถึงรูดซิปกางเกงให้ ซึ่ง...ดุ้นของเขามันก็ดันออกมาซะจนแทบจะรูดซิปไม่ได้เลย

"ชุดใหม่งั้นเหรอ?" รันเวย์เอ่ยทักขึ้น เพราะไม่เคยเห็นตะวันใส่ชุดเดรสแบบนี้มาก่อน

"เออ..ชุดคุณนับหนึ่งนะคะ" ตะวันก้มหน้าลงทันที เพราะคิดว่าเขาต้องไม่พอใจแน่ ๆ แต่ว่าเธอไม่มีเสื้อผ้าชุดใหม่ ๆ ใส่แล้วจริง ๆ นอกจากเสื้อยืดกางเกงยีนเก่า ๆ ซึ่งถ้าใส่ไปก็กลัวจะดูไม่ดีในงานเลี้ยงเปิดตัวของเจ้านายตัวเอง

"อืม" รันเวย์ตอบกลับมาเพียงเท่านั้น ก่อนจะจับมือของเธอลูบซ้ำที่เป้ากางเกงที่มันคับแน่นของเขาทันที

หมับ! รันเวย์จับปลายคางของเด็กสาวเงยหน้าขึ้นจ้องกลับมาที่ตัวเขา

"ชุดนะสวย แต่หน้าเธอมันไม่จืดไปหน่อยเหรอ?" เขามองใบหน้าขาวใสเนียนนุ่มที่ไร้เครื่องสำอางใด ๆ ของตะวันและอมยิ้มออกมาเล็กน้อย

"แต่ก็ช่างเถอะ...ไม่สวยแบบนี้ก็ดีแล้ว" เขากวาดสายตามองระดับความยาวของกระโปรง ฝ่ามือสากลูบไล้ใบหน้าของเธอ สายตาคมคายเหลือบมองทรงผมยาวสลวยของเธอด้วยความพึงพอใจ

"เออ...ถ้าหนูหายมานานพี่ตาลน่าจะสงสัยแน่ ๆ " ตะวันมองที่ท่อนรักของเขาที่มันผงาดแข็งขึ้นมาเป็นลำท่อนและนูนเด่นขนาดที่ใส่กางเกงสีดำแล้วก็ยังสามารถมองเห็นได้ชัด ๆ

"หึ ๆ " เขาหัวเราะในลำคอเบา ๆ พร้อมกับเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย

ฟุ่บ! รันเวย์รวบเส้นผมดำเงางามของเธอไปไว้ด้านหลัง

"เอสเปรสโซร้อนแก้วหนึ่ง" เขาค่อย ๆ โน้มใบหน้าเข้ามากระซิบเบา ๆ ที่ข้างหูของเด็กสาวด้วยน้ำเสียงที่แหบพร่า

"ขอเข้ม ๆ นะ เพราะใจฉันมันไม่ได้สั่น..มานานแล้ว" เขาพูดก่อนจะบีบขย้ำแก้มก้นของเธออย่างรุนแรง

"ค่ะ ๆ " ตะวันพยักหน้ารับคำสั่ง พร้อมกับรีบเดินหันหลังเดินหนีออกมาทันที ก่อนที่เขาจะทำมากไปกว่านั้น

ห้องรับประทานอาหาร

"คุณรันตื่นรึยัง?" ตาลหันมาเอ่ยถามน้องสาวของเธอทันที เมื่อเห็นตะวันกำลังเดินลงมาจากบันไดบ้าน

"ตื่นแล้วจ๊ะพี่ตาล… เอ่อคุณรันสั่งกาแฟ เอสเปรสโซร้อนแก้วหนึ่งด้วยนะ" ตะวันพยายามตอบไปด้วยใบหน้ายิ้มแย้มและไม่แสดงพิรุธอะไร

"งั้นเราไปป้อนนมคุณหนูเถอะ เดี๋ยวพี่ชงให้เขาเอง" พี่ตาลยื่นขวดนมพร้อมกับเซอร์เวย์ที่ตัวหนักอึ้งให้กับตะวันทันที

"โห่ จ้ำม่ำเหลือเกินนะเรา ตัวอย่างกับถังแก๊สแล้วเนี่ย" ตะวันอุ้มเซอร์เวย์ขึ้นมาหยอกล้อเล่นด้วยความมันเขี้ยว อายุยังไม่ขวบดีแต่ทั้งอวบทั้งอ้วนและแก้มยุ้ยน่ารักน่าเอ็นดูเสียจริง ๆ

"โตไว ๆ นะเจ้าอ้วน" ตะวันเปิดฝาขวดนมและป้อนให้เจ้าตัวเล็กไปก็เดินโอ๋เอ้ ๆ ไปรอบ ๆ บ้าน ส่วนตาลก็เปิดเครื่องชงกาแฟและมองทางตะวันกับเซอร์เวย์อย่างยิ้ม ๆ

ซึ่งก็เป็นจังหวะที่รันเวย์เดินเล่นโทรศัพท์มือถือลงมา เขาถือสูทปิดที่เป้ากางเกงและเดินมาจากชั้นสองด้วยท่าทีแปลก ๆ ไปบ้าง แต่ก็ไม่มีใครสังเกตอะไรมากนัก