พิษสวาท | ตอนที่ 52 | ใต้โต๊ะสวาท PIC/NC

(มีรูปภาพประกอบที่ไม่เหมาะสม ติดตามได้ที่ Twiiter : Takiangkeaw_ หรือทักเข้ามาขอลิ้งค์ได้ที่เพจ : อยู่ในตะเกียงแก้ว )

ตะวันสูดลมหายใจเข้าก่อนจะลอบกลืนน้ำลายลงคอไปอึกใหญ่ มือเล็ก ๆ เอื้อมไปวางลงตรงกลางเป้าที่ตุง ๆ ของเขา ก่อนจะลูบวนไปมาอย่างช้า ๆ

"หึ…" รันเวย์พยักหน้าและยิ้มออกมาทันที

"เร็ว ๆ ...ฉันมีนัดคุยงาน" รันเวย์ลูบศีรษะของเด็กตรงหน้าด้วยท่าทีพึงพอใจ

มือเล็ก ๆ ปลดเข็มขัดและรูดซิปกางเกงของเขา

และดึงกางเกงของรันเวย์ลงมาเล็กน้อย รันเวย์รีบงัดท่อนเอ็นมหึมาของเขาออกมาทันที เพราะมันคับกางเกงอยู่นานจนเขารู้สึกปวดหนึบไปหมด

เขาจับท่อนรักตีเบา ๆ ที่ข้างแก้มของเด็กสาวตรงหน้า ซึ่งเธอก็หลับตาลงเล็กน้อย

"อ้าปากกว้าง ๆ และแลบลิ้นออกมาสิ..." รันเวย์พูดกับตะวันด้วยน้ำเสียงแหบพร่า ซึ่งคนตัวเล็กก็ยอมทำตามที่เขาสั่งอย่างไม่ขัดขืนใด ๆ

ร่างสูงจับท่อนรักฟาดลงซ้ำ ๆ ที่ปลายลิ้นร้อน ๆ ของเธอ ทุกครั้งที่ถูกแท่งรักฟาดปลายลิ้นของเธอจะห่อตัวทันทีตามสัญชาตญาณ... ปลายจมูกของเธอสัมผัสกับกลิ่นกายของดุ้นรักร้อนที่เธอคุ้นเคยดี

เด็กสาวยังคงอ้าริมฝีปากให้กว้างมากขึ้น เธอเงยหน้าจ้องมองคนใจร้ายตรงหน้า

แววตาอันใสซื่อของเธอมันปลุกเร้าอารมณ์ของเขาให้มากขึ้นเป็นทวีคูณ ท่อนเอ็นแข็งขยับสั่นเล็กน้อย รันเวย์จับเอาท่อนรักอันหนักอึ้งวางลงบนปลายลิ้นเล็ก ๆ ของตะวัน ซึ่งตะวันก็ยังคงเงยหน้าและเกร็งลิ้นรองรับความใหญ่โตของเขาอย่างไม่มีทางเลือกอื่นใด

ฝ่ามือเล็ก ๆ ของเด็กสาวยกขึ้นลูบท่อนเอ็นตรงหน้าช้า ๆ เธอกำท่อนเอ็นอวบรูดลงไปถึงโคน แม้ว่ามือของเธอจะไม่สามารถกำมันได้ทั้งหมดก็ตามแต่..

แสดงสปอยล์

และเมื่อเธอสามารถจับท่อนเอ็นได้มั่นคงแล้ว เธอจึงค่อย ๆ เลียชิมท่อนหัวบานของเขาเบา ๆ

ก่อนจะค่อย ๆ อมหัวบานที่มีน้ำใส ๆ ไหลเยิ้มออกมาจากส่วนหัวเล็กน้อย เด็กสาวก็จำใจเลียชิมและกลืนลงคอไปอย่างไม่กล้าจะบ้วนน้ำลายทิ้งเลย

กลิ่นแก่นกายของเขามันยังคงเป็นกลิ่นสบู่อาบน้ำเดิม ๆ ที่รันเวย์ชอบใช้ เธอค่อย ๆ อมส่วนหัวเข้าไป

ทีละนิด ๆ

"ซี้ด...อ่าส์...อื้อส์..โอ่ว.." ร่างสูงกัดฟันแน่นและข่มเสียงครางของตัวเองเอาไว้ภายใน ขนาดว่าเธอยังไม่ค่อยรู้ประสีประสาอะไรยังทำเขาแทบคลั่งได้เลย

"เร็ว ๆ ตะวัน" รันเวย์ออกคำสั่งไปอย่างริมฝีปากสั่น เขาเริ่มหายใจออกมาไม่เป็นจังหวะเลย

ตะวันค่อย ๆ ก้มหน้าอมเข้าไปอย่างช้า ๆ ซึ่งแท่งรักของเขามันก็กระตุกเกร็งเบา ๆ ในโพรงปากร้อน ๆ ของเธอ เธอค่อย ๆ อมลงไปและใช้ปลายลิ้นเลียย้อนกลับมาจากโคนกลับขึ้นมาจรดที่ปลายหัวบาน

"โห่วว...เธอจะฆ่าฉันใช่ไหม?" รันเวย์ถอนหายใจออกมาเสียงดังลั่น เขาเกร็งไปจนถึงปลายเท้าและยกตัวขึ้นจากเก้าอี้เล็กน้อย...

สวบ ๆ ๆ ๆ

"อ๊อก ๆ ๆ ๆ" เด็กสาวตาใสก้มหน้าอมและดูดขึ้นซ้ำ ๆ อยู่แบบนั้น ทำเอาร่างสูงเงยหน้าขึ้นพิงพนักเก้าอี้

ก่อนจะใช้มือกดศีรษะของตะวันลง

"อ่าส์..ซี้ด ..อ่าส์" ร่างสูงกัดฟันข่มความเสียวไว้ในลำคอ แต่มันก็ยังคงมีเล็ดลอดออกมาเป็นระยะ ๆ

ตั่บ ตั่บ ตั่บ ๆ ๆ เสียงใบหน้าของเธอกระทบเข้ากับใจกลางหว่างขาของเขาดังก้องอยู่ใต้โต๊ะทำงานที่ปิดสนิท

(สวบ สวบ สวบ) ในขณะที่รันเวย์จวนจะเสร็จแล้วนั้นเอง จู่ ๆ เสียงโทรศัพท์ก็ดังแทรกขึ้นมาทันที

บ๊วบ ๆ ๆ

"อ่ะ อ่าส์...ตะวันเร็ว ๆ ๆ " รันเวย์มองไปที่โทรศัพท์ตั้งโต๊ะ อีกมือก็ยังคงกดหัวของเธอขึ้นลง ๆ ๆ อยู่แบบนั้น

"อ็อก อ็อคึ ๆ ๆ ๆ (ตะวัน) / อ่าส์ ซี้ด..อ่าาส์" รันเวย์กดหัวของเธอลงพร้อมกับยกตัวขึ้นยัดท่อนรักเข้าไปในปากของเธอจนมิดด้าม ลาวาขาวขุ่นร้อนพวยพุ่งเข้าเต็มริมฝีปากของเธอ

"อึก ๆ ๆ " เด็กสาวทำได้แค่กลืนมันเข้าไปทั้งน้ำตา เพราะท่อนรักของเขามันยาวและใหญ่จนคับแน่นลำคอของเธอจนน้ำตาแทบไหล

"ฮัลโหล.." รันเวย์กดรับสายโทรศัพท์และเปิดลำโพงทันที เขาพยายามข่มเสียงของเขาให้ดูปกติมากที่สุด

พร๊วบ! เขาถอนแก่นกายออกจากปากของตะวันทันที

"แคร่ก ๆ ๆ " ตะวันสำลักออกมาเล็กน้อย หลังจากที่เขาถอนแก่นกายออกมา กลิ่นน้ำรักของรันเวย์คละคลุ้งเต็มปากของเธอไปหมด

"คุณเจย์เดนมาถึงแล้วค่ะ" เสียงของเลขาหน้าห้องเอ่ยผ่านโทรศัพท์เข้ามา

"จิ๊! นี่ฉันบอกให้เธอโทรมาแจ้งฉันตั้งแต่ตอนที่เขาเข้ามาจอดรถไม่ใช่เหรอ?" รันเวย์ชักสีหน้าใส่ปลายสายไปทันที ก่อนที่เขาจะรีบสวมใส่กางเกงและเข็มขัดอย่างเร่งรีบ

"ให้แขกเข้ามาเลย" รันเวย์เอ่ยตอบไปเพียงเท่านั้นก่อนจะกดตัดสายไปทันที เพราะลูกค้าคนนี้เป็นระดับ VIP มาก ๆ ถ้าปล่อยให้รอคงเสียมารยาทแน่ ๆ

"เธอนะ ...อยู่เงียบ ๆ อย่าส่งเสียงนะ" รันเวย์ดันคนตัวเล็กเข้าไปหลบใต้โต๊ะทันที ซึ่งตะวันก็ไม่สามารถจะมุดออกไปได้อยู่ดี เพราะเขาเลื่อนเก้าอี้มานั่งกันเอาไว้แล้ว

"เชิญค่ะ"เสียงของเลขาคนเดิม เดินพาหญิงชายคู่หนึ่งเข้ามาในห้องทำงานของรันเวย์

ความคิดเห็น