พิษสวาท | ตอนที่ 58 | วันสำคัญ/คนสำคัญ

"หมดเวลาแล้ว นักเรียนทุกคนวางปากกาลงเดี๋ยวนี้" คำสั่งของอาจารย์คุมสอบเอ่ยดังขึ้น ซึ่งตะวันก็วางปากกาลงทันที

"ในอีก 1 ชั่วโมง ทางมหาลัยจะประกาศรายชื่อผู้ที่มีสิทธิ์เข้าสอบสัมภาษณ์ที่หน้าเว็บไซต์มหาลัย และในภาคบ่ายนี้จะมีการสอบสัมภาษณ์ตัวต่อตัว...ซึ่งก็คือด่านสุดท้ายของการสอบคัดเลือกในวันนี้" อาจารย์กล่าวขึ้นและมองไปยังนักเรียนที่มาสอบเกือบ 50 คน ที่จะคัดออกจนเหลือแค่ 20 คนเท่านั้น

"ใครผ่านการคัดเลือก พรุ่งนี้ให้มามอบตัวและลงทะเบียนเป็นนักศึกษาของเราได้เลย...อาจารย์ขอให้ทุกคนทำอย่างเต็มที่ แล้วเจอกันในมหาลัยนะ" เธอพูดทิ้งท้ายเอาไว้เพียงเท่านั้น ก่อนจะอนุญาตให้นักศึกษาทุกคนลุกออกจากที่นั่งไปทันที

"เฮ้ย..เป็นไงบ้าง?" มิกซ์ที่เดินออกมาจากห้อง พอเห็นหน้าตะวันก็เดินเข้ามาทักทายทันที

"….มะ..มิกซ์.." ตะวันเงยหน้ามองเขาอย่างรู้สึกอาย ๆ เพราะเรื่องในวันนั้น

"พอดีตอนที่เธอโทรมาเราขี่รถกลับบ้านนะ เลยไม่ได้ยินว่าเธอพูดว่าอะไร"

"ตอนจะเก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋ามันดันร่วงไปบนถนนแล้วก็หายไปเลยนะ" มิกซ์โชว์โทรศัพท์เครื่องใหม่เอี่ยมของเขาขึ้นมาทันที

"เราขอเบอร์ตะวันอีกรอบได้ไหม?" มิกซ์ยื่นโทรศัพท์ของเขาส่งให้ตะวันอีกครั้ง

"เออ..ได้สิ" ตะวันลังเลใจอยู่นาน แต่ถ้าเธอจะไม่พิมพ์เบอร์ให้ก็คงจะดูไม่ดีแน่ ๆ

ตะวันพิมพ์เบอร์โทรศัพท์ของเธอให้มิกซ์ไปอีกรอบหนึ่ง

"ต้องขอโทษนะที่เราหายไปและไม่ได้ช่วยเธอติวหนังสือเลย ตอนแรกก็ว่าจะขี่รถไปหาที่บ้านแต่ยามไม่ให้เราเข้าไปนะ" มิกซ์มองตะวันด้วยความรู้สึกผิดเล็กน้อย

"ไม่เป็นไรเลยมิกซ์ ไม่มาที่บ้านก็ดีแล้ว..เพราะว่าเจ้านายเราเขาค่อนข้างจะรักความเป็นส่วนตัวมาก ๆ เลยอะ" ตะวันเอ่ยตอบมิกซ์ไปอย่างยิ้ม ๆ ตามมารยาท

"เดี๋ยวเราต้องไปสอบคณิตเพิ่ม..." มิกซ์ก้มมองนาฬิกาของเขาทันที เพราะเขาสอบเข้าคนละคณะกับตะวัน จึงอาจจะมีสอบวิชาในคณะที่แตกต่างกันออกไป

"ขอให้โชคดีในการสอบนะมิกซ์" ตะวันอวยพรให้เขาไปอย่างจริงใจ

"ขอบใจนะ...หลังสอบสัมภาษณ์เสร็จเราไปกินข้าวด้วยกันไหม?" ร่างสูงเอ่ยถามเธอด้วยใบหน้าที่คาดหวังในคำตอบตกลงของตะวันเอามาก ๆ

"ไว้ค่อยว่ากันนะ" เธอตอบกลับไปอย่างแบ่งรับแบ่งสู้ จะปฏิเสธไปตรง ๆ ก็ไม่กล้า จะตอบตกลงก็รู้สึกหนาว ๆ ร้อน ๆ ยังไงก็ไม่รู้

"ได้ ๆ ไงสอบเสร็จเราโทรหานะ" มิกซ์พยักหน้ายิ้มรับ ก่อนจะแตะไหล่ของตะวันเบา ๆ และเดินกลับไปทางห้องสอบ ที่อยู่ห่างกันออกไปไม่เท่าไร

ร้านขายข้าวแกงในมหาลัย

"อยากเรียนที่นี่จัง" เธอมองไปรอบ ๆ มหาลัยที่แสนจะกว้างใหญ่ เห็นพวกพี่ ๆ นักศึกษาเดินกันไปมา และมีกิจกรรมให้ทำตั้งมากมาย มันเหมือนเธอได้เปิดมุมมองโลกใบใหม่ที่กว้างมากขึ้น

หลังจากนั่งไปสักพัก รายชื่อผู้มีสิทธิ์เข้าสอบก็ประกาศขึ้นมาในหน้าจอโทรศัพท์ของเธอ ซึ่งตะวันไล่หาชื่อตัวเองอย่างใจจดใจจ่อมาก ๆ เลย จากหนึ่งใน 20 คน เธอสอบติดเป็นคนที่ 3 เลย เรียงจากลำดับคะแนนของทั้ง 50 คน

"เย้ ๆ ๆ " เด็กสาวอุทานออกมาเสียงหลงด้วยความดีใจ ทำเอาทุกคนในร้านหันไปมองทางเธอทันที แต่ทุกคนก็พอจะเข้าใจว่าเด็กสาวในชุดนักเรียนกำลังดีใจเรื่องอะไรกัน พวกเขายังยิ้มให้เธออีกด้วย

"ติดแล้วโว้ย ๆ ๆ " ตะวันยกมือปิดปากตัวเอง ก่อนจะก้มหัวขอโทษทุกคนในร้านที่เสียงดัง เธอรีบเดินออกมาจากร้านทันที

สาวน้อยแทบอยากจะร้องกรี๊ดออกมาให้สุดเสียงที่มี เพราะในที่สุดความพยายามของเธอมันก็สำเร็จสักที

สิ่งที่ทำให้เธอรู้สึกผ่อนคลายมาก ๆ เพราะการมีสิทธิ์สอบข้อเขียน ก็เหมือนได้ก้าวขาเข้าในรั้วมหาลัย

และเมื่อสอบผ่านข้อเขียนแบบนี้ มันก็เหมือนกับเธอได้สวมใส่ชุดนักศึกษาของที่นี่แล้วจริง ๆ

ส่วนใหญ่แล้วการสอบสัมภาษณ์มักจะไม่คัดนักศึกษาออกเลย หากนักศึกษาไม่ตอบคำถามแย่หรือไร้มารยาทจนเกินไป เรียกง่าย ๆ ว่าแค่เข้าไปแนะนำตัวและก็บอกจุดประสงค์ที่อยากจะเรียนที่นี่กับอาจารย์ในคณะก็เท่านั้น ซึ่งส่วนใหญ่แล้วก็ผ่านกันทุกคน มันจึงไม่มีอะไรที่น่ากังวลใจอีกแล้วสำหรับตะวัน…

ความคิดเห็น