พิษสวาท | ตอนที่ 61 | ลักหลับ NC/PIC

(มีภาพประกอบ ติดตามได้ใน twitter : Takiangkeaw_ )

"ร้องไห้อะไรขนาดนี้วะเนี่ย" รันเวย์ก้มมองเสื้อของเขาที่เปียกคราบน้ำตาของเธอ จนใส่ต่อแทบไม่ได้แล้ว เขาเงยหน้ามองตะวันที่นอนหลับไปด้วยใบหน้าที่อ่อนเพลีย และดวงตาที่บวมช้ำอย่างเห็นได้ชัด

"นี่มันวันซวยของเธอหรือฉันกันแน่วะ?" รันเวย์พูดกับตะวันเบา ๆ พร้อมกับถอนหายใจออกมาด้วยความหงุดหงิดใจเล็กน้อย

เขาดึงผ้าห่มคลุมให้เธอ ก่อนจะปิดไฟทุกดวงในห้อง หางตายังคงเหลือบไปมองทางเปลเด็กเล็กน้อย ซึ่งเจ้าเด็กอ้วนก็หลับสนิทไปแล้วเช่นกัน

เขาลุกเดินออกไปจากห้องนอนของตะวันทันทีด้วยความเซ็ง เพราะเขาตั้งใจกลับมาระบายกับเธอ แต่พอเจอเด็กสาวร้องไห้ขี้มูกโป่งขนาดนี้ ก็หมดอารมณ์ได้เหมือนกัน

ฟุ่บ! ร่างสูงทิ้งตัวลงบนเตียงอย่างแรง เขาคว้าหนังสือข้างหัวเตียงขึ้นมานอนอ่าน เพื่อพยายามข่มความรู้สึกบางอย่างที่มันคุกรุ่นมากเหลือเกินในตอนนี้

หลังจากที่ขึ้นมานอนอ่านหนังสือไปสักพักใหญ่ ๆ …

ปัก!! ร่างสูงปาหนังสือทิ้งไปชนกับผนังห้องนอนอย่างเต็มแรง เขารู้สึกระสับกระส่ายและนอนไม่หลับ จนต้องลุกไปรินเหล้าเข้ม ๆ กระดกดื่ม เพื่อข่มอารมณ์เงี่xx ภายในที่มันแทบจะข่มไม่อยู่แล้ว

ร่างสูงกระดกเหล้าเพียว ๆ ไปสองสามแก้ว ก่อนจะเดินไปหยิบกุญแจรถ เตรียมจะเปลี่ยนเสื้อเพื่อออกไปหาที่ระบายข้างนอกบ้าน

"จิ๊" รันเวย์จิปากขึ้นมาเล็กน้อย แลดูเหมือนจะคิดอะไรขึ้นมาได้

"ถ้าหลับสนิทก็คงไม่รู้สึกอะไรหรอกมั้ง" เขาพึมพำเบา ๆ ก่อนจะวางกุญแจรถกับซองถุงยางอนามัยกองไว้ที่เดิมทันที

แอ๊ด...

ประตูห้องนอนตะวันค่อย ๆ เปิดออกอย่างช้า ๆ

สองเท้าก้าวเข้ามาในห้องนอนเล็ก ๆ ที่ปิดไฟมืดสนิททุกดวง ร่างสูงเดินกลับมาที่เตียงนอนของเด็กสาว ก่อนจะทิ้งตัวนอนลงบนเตียงเล็ก ๆ ของเธอ

รันเวย์ขยับแทรกตัวเองเข้าไปใต้ผ้าห่มอย่างระมัดระวัง พยายามไม่ทำให้อีกฝ่ายตื่นขึ้นมา

"ตะวัน..เธอหลับจริง ๆ ใช่ไหม..." เขากระซิบข้างหูของเธออย่างแผ่วเบา ซึ่งสาวน้อยยังคงนอนหลับไปอย่างแน่นิ่งเช่นเดิม

หลังจากพูดจบ ร่างสูงก็บรรจงรูดซิปกระโปรงนักเรียนของเธอลงช้า ๆ เมื่อถอดกระโปรงได้แล้วเขาก็ค่อย ๆ ดึงกางเกงในลงต่ำเพียงเล็กน้อย

"อื้อ.." ตะวันขยับตัวเล็กน้อย แต่ก็ยังไม่ถึงกับตื่นขึ้นมาแต่อย่างใด

เธอเริ่มรู้สึกตัวว่ามีคนกำลังพยายามถอดเสื้อนักเรียนของเธอออก รวมไปถึงช่วยปลดชุดชั้นในของเธอออกอีกด้วย แต่ตะวันก็ไม่มีเรี่ยวแรงมากพอจะตื่นมาขัดขืนอะไร…

ฟุ่บ! ร่างสูงโยนเสื้อผ้าของทั้งเขาและเธอลงไปจากเตียง ก่อนจะล้มตัวลงนอนบนเตียงเล็ก ๆ อีกครั้ง

หลังจากจัดการถอดกระโปรงนักเรียนออกไปได้แล้ว เขาก็รีบถอดกางเกงนอนของตัวเองในทันที

แท่งรักของเขามันแข็งมาตั้งแต่นอนอยู่บนห้องแล้ว

แก่นกายมันขยายใหญ่และปวดหน่วง ๆ แทบระเบิดออกเป็นเสี่ยง ๆ ฝ่ามือหนาคลำช่วงหว่างขาของเธอเบา ๆ ก่อนจะล้วงเข้าไปลูบเนินอวบอูมนูน ๆ ที่ใต้หว่างขาของเธอเบา ๆ

"ฉันขอลักหลับเธอได้ไหม?" เขาพูดขึ้นเบา ๆ ก่อนจะขยับลำตัวเข้ามานาบกับร่างบางตรงหน้าอย่างช้า ๆ รันเวย์ไม่รอช้า เขาจับเรียวขาของเธอแยกออกจากกันเล็กน้อย

ก่อนจะค่อย ๆ เอาท่อนรักจ่อไปที่กลางหว่างขาของเธอใต้ผ้าห่มผืนหนา ความมืดมิดทำให้เขาถูไถไปเรื่อย ๆ และไม่สามารถจะสอดใส่เข้าไปได้สักที จนต้องใช้ปลายนิ้วมือคลำทางช่วย

เมื่อปลายนิ้วสัมผัสเข้ากับกลีบเนื้อนุ่ม ๆ ของเธอแล้ว รันเวย์ก็แหวกกลีบอวบอูมของเธอออกช้า ๆ พร้อมกับใช้หัวบาน ๆ เริ่มถูไถขึ้นลง ๆ ที่กลางร่องสวาทของตะวัน

น้ำเมือกใส ๆ จากหัวถอกบานชโลมร่องรักที่แห้งสนิทของเธอจนเริ่มแฉะขึ้นมาเล็กน้อย

"ฮือ..อือ..." สาวน้อยครวญครางออกมาเล็กน้อย แต่เธอก็ยังไม่ได้ลืมตาตื่นขึ้น

ความรู้สึกของเธอในตอนนี้อาจจะกำลังคิดว่ามันคือความฝันมากกว่า...มือข้างหนึ่งค่อย ๆ เลื่อนไปลูบคลำที่เต้านมของเธอ ก่อนจะออกแรงบีบขยำเบา ๆ เพื่อปลุกเร้าอารมณ์เสียวของเธอให้มากขึ้น

สาวน้อยเริ่มขยับตัวเล็กน้อย ด้วยความที่เธอเองก็กึ่งหลับกึ่งตื่นไม่ได้รู้ตัวมากนัก ทำให้แก้มก้นทั้งสองข้างมันเสียดสีเข้ากับท่อนเอ็นของรันเวย์เข้าเต็ม ๆ

ทุกอณุเนื้อของผิวกายที่เนียนนุ่มของเด็กสาวมันช่างเย้ายวนเขามากขึ้นทุกที่ ๆ มือสากค่อย ๆ เลื่อนลงไปเขี่ยติ่งเนื้อใจกลางร่องสวาทของเธอ จนกายสาวบิดเกร็งไปมาเล็กน้อย

เมื่อร่องรักของเธอเริ่มมีน้ำหวานไหลออกมาเพียงเล็กน้อย เขาก็ไม่รอช้าที่จะยัดเอาแก่นกายที่จ่อรอเสียบอยู่นานนี้เข้าไปในตัวตนของเธออย่างช้า ๆ

ความคิดเห็น