พิษสวาท | ตอนที่ 63 | ภายใน 6 เดือน

พิษสวาท | ตอนที่ 63 | ภายใน 6 เดือน

"งั้นรอตรงนี้สักครู่นะคะ เดี๋ยวพยาบาลจะเข้าไปตามคุณหมอมาอธิบายให้ฟัง..น่าจะดีกว่า" พยาบาลมองตะวันอย่างให้กำลังใจ เมื่อเห็นว่าเด็กสาวมีท่าทีเศร้า ๆ ไป

"มีอะไรทางญาติจะได้ปรึกษาหารือกับทางคุณหมอได้โดยตรงเลย" เธอยิ้มให้ตะวันอีกครั้ง

"ค่ะ" ตะวันก็พยักหน้าเบา ๆ เธอรู้สึกว่าคำพูดและสายตาของคุณพยาบาลคนเมื่อกี้ดูกังวลแปลก ๆ ยังไงก็ไม่รู้สิ

ซึ่งหลังจากที่พยาบาลคนนั้นเดินเข้าไปตามหมอ ไม่นานมากนักคุณหมอผู้ชายท่านหนึ่งก็เดินออกมาจากห้อง พร้อมกับเอกสารหนา ๆ ปึกใหญ่

"สวัสดีครับ" หมอผู้ชายหน้าตาดีเอ่ยทักตะวันขึ้นอย่างสุภาพ

"สวัสดีค่ะคุณหมอ หนูเป็นน้องสาวของคนไข้ห้องนี้นะคะ" ตะวันรีบแนะนำตัวเองไปทันที

"พี่สาวของหนูตอนนี้เป็นยังไงบ้างเหรอคะ เธอปลอดภัยดีแล้วใช่ไหม?" ตะวันอุ้มเซอร์เวย์ไปก็เอ่ยถามไปคุณหมอไปทันทีด้วยความร้อนใจมากจริง ๆ

"ตอนนี้อาการคนไข้ถือว่าพ้นขีดอันตรายแล้วครับ หมอคิดว่าทางญาติก็สามารถวางใจได้ในระดับหนึ่งเลย" คุณหมออธิบายพร้อมกับถอนหายใจออกมาเบา ๆ

"จริงเหรอคะหมอ..ขอบคุณมากเลยนะคะ" ตะวันยิ้มทั้งน้ำตาขึ้นมาทันที

"แต่ว่า...ก็ยังไม่ได้วางใจขนาดที่จะออกจาก ICU ได้น่ะครับ" คุณหมอเริ่มอธิบายด้วยใบหน้าที่ตึงเครียดมากขึ้น

"จากการตรวจเช็กอย่างละเอียดแล้ว ตอนนี้ไตของคนไข้แทบจะไม่สามารถกลับมาทำงานได้เป็นปกติเลย"

"ตอนนี้ทางเราต้องฟอกเลือดและคอยเฝ้าระวังเรื่องอาการแทรกซ้อนอย่างใกล้ชิดมากจริง ๆ ... เรียกได้ว่าต้องมีหมอ หรือพยาบาลคอยดูแลอย่างใกล้ชิดตลอดเวลาเลยเพราะสามารถ" หมออธิบายเพิ่มเติมก่อนจะยื่นผลตรวจบางอย่างให้ตะวันดู ซึ่งมันคือค่าไต และศัพท์ทางการแพทย์มากมายที่เธอเองก็ไม่ค่อยจะเข้าใจสักเท่าไหร่

"ถ้าให้พูดตรง ๆ ก็คือคนไข้สามารถมีอาการน้ำท่วมปอด หรือเกิดเหตุฉุกเฉินได้ตลอดเวลาเลย"

"ซึ่งในบางครั้งทางหมออาจจะต้องตัดสินใจเลือกวิธีรักษาอะไรที่มันกะทันหันมาก ๆ และในบางครั้งหมออาจจะติดต่อถามญาติได้ไม่ทันเวลา" หมอพูดไปตามหลักความเป็นจริง เพราะอาการของตาลในตอนนี้มีโอกาสวิกฤตได้ในทุกเมื่อ

"คุณหมอรักษาได้เลยค่ะ ตะวันยินดีให้คุณหมอรักษาอย่างเต็มที่..ขอแค่พี่สาวตะวันมีชีวิตรอดก็พอ" ตะวันก้มหัวผงก ๆ ใส่คุณหมออย่างอ้อนวอน

"แน่นอนว่าเราอยากจะช่วยคนไข้อย่างเต็มที่มากที่สุด...เพียงแต่หมอก็อยากให้ทางญาติเข้าใจอย่างหนึ่งว่าทางเราเป็นโรงพยาบาลเอกชน" หมอเริ่มอธิบายต่อด้วยความลำบากใจอยู่ไม่น้อย

"เพราะฉะนั้น..ค่าใช้จ่ายในการฟอกเลือด หรือค่ารักษาในกรณีฉุกเฉิน ค่าหมอพยาบาลและ ค่าพักในห้อง ICU มันค่อนข้างจะสูงมาก....หมอเองก็ได้รับคำสั่งจากทางแผนกบัญชีของโรงพยาบาลมาว่าอยากจะให้หมอแจ้งกับทางว่าญาติว่า...ทางโรงพยาบาลอยากจะขอยกเลิกการจ่ายแบบวันต่อวัน และขอให้ทางญาติวางเงินประกันจำนวนหนึ่ง ที่สามารถจะครอบคลุมค่ารักษาพยาบาลแบบล่วงหน้าเอาไว้ก่อน"

"….." คำพูดของหมอทำให้ตะวันนิ่งไปในทันที

"เท่าไหร่เหรอคะหมอ" เธอเอ่ยถามไปอย่างเสียงสั่น ๆ เพราะในบัญชีตอนนี้เหลือแค่สี่แสนกว่า ๆ เท่านั้นเอง

"ก็ประมาณสักหนึ่งล้านบาทนะครับ"

"…." คำพูดของหมอทำเอาตะวันแทบอยากจะทรุดลงไปกองที่พื้นเลยจริง ๆ ตั้งแต่เกิดมาเธอยังไม่เคยสัมผัสเงินเป็นล้านแบบนั้นเลยสักครั้ง

"สองล้าน! ถ้ายังไม่พอให้ติดต่อมาฉัน!" เสียงของชายคนหนึ่งดังขึ้นจากด้านหลังของเด็กสาว

"คุณรัน.." ตะวันหันกลับไปมองทางรันเวย์ทันที

"คุณคือ... (หมอ) / ฉันเป็นเจ้านายของคนไข้และจะรับผิดชอบค่ารักษาให้ทั้งหมด (รันเวย์) " เขาพูดกับหมอไปพร้อมกับยื่นบัตรเครดิตอีกใบของตัวเองส่งให้กับหมอไปทันที

"งั้นเชิญทางนี้เลยครับ เดี๋ยวผมพาไปแผนกบัญชีและก็จะอธิบายวิธีการรักษาคนไข้ให้ฟังอย่างละเอียด" หมอดูเหมือนจะมีท่าทีโล่งใจมากขึ้นเมื่อได้ยินแบบนั้น

หมอกับพยาบาลของที่นี่สุภาพและพูดจาดีทุกคนเลย แต่พอเข้าใจได้ว่ามันไม่ใช่เขาอยากจะปฏิเสธการรักษาเพียงแต่กฎก็ต้องกฎ

จริง ๆ ตะวันเองก็ตระหนักดีว่าเรื่องค่าใช้จ่ายมันย่อมแพงกว่าโรงพยาบาลของรัฐบาลอยู่แล้ว