พิษสวาท | ตอนที่ 92 | รักสนุกแต่ไม่ผูกพัน

พิษสวาท | ตอนที่ 92 | รักสนุกแต่ไม่ผูกพัน

"…" ตะวันรีบหันหลังเดินหนีออกมาทันที เพราะเธอไม่พร้อมจะเห็นอะไรมากไปกว่านี้แล้วจริง ๆ เด็กสาววิ่งลงจากบันไดชั้นสองอย่างเร่งรีบ

เธอเดินตรงเข้าไปในห้องของตัวเอง พร้อมกับกระแทกประตูปิดดัง ปัง!

"เฮ้อ..ๆ " เด็กสาวหายใจหอบเหนื่อยพร้อมกับยกมือขึ้นปิดริมฝีปากของตัวเองเอาไว้แน่น

ยอมรับว่าเธอตกใจกับการกระทำของผู้หญิงคนนั้นอยู่ไม่น้อยเลย มือเล็ก ๆ ของเธอคลำหาสวิสช์ไฟก่อนจะกดเปิดไฟภายในห้องพักเล็ก ๆ ซึ่งทันทีที่ไฟสว่างจ้า

0 ตะวันก็แทบกรี๊ดลั่นด้วยความตกใจราวกับเห็นผี เมื่อเห็นว่าร่างสูง

โน้มใบหน้าเข้ามาใกล้ ๆ เธอ จนปลายจมูกแนบชิดติดกัน..

"คะ...คุณรัน?" ตะวันอุทานไปด้วยความตกใจราวกับเห็นผีจริง ๆ

หมับ! รันเวย์ยกมือปิดปากของเธอเอาไว้ทันที

"ชู่ว์..จะเสียงดังทำไมเนี่ย?" เขาดุใส่ตะวันเล็กน้อยก่อนจะเอื้อมมือไปกดล็อกประตูห้องพร้อมกับลงกลอนอย่างแน่นหนา

"ทำอย่างกับเห็นผี" เขากระซิบเบา ๆ ที่ข้างหูของเธอ พร้อมกับหลุดขำกับใบหน้าถอดสีของตะวันในตอนนี้

"ก็ใช่นะสิคะ นี่คุณทำหนูหัวใจเกือบวายเลยนะคะ!" ตะวันลูบอกตัวเองเบา ๆ เพราะตกใจมากจริง ๆ ไม่คิดว่าจะมีใครมาอยู่ในห้องของเธอ

"โอ๋ ๆ ขอโทษนะฉันไม่รู้ว่าเธอจะตกใจใบหน้าหล่อ ๆ ของฉันขนาดนี้" คนเจ้าเล่ห์ฉวยโอกาสโอบกอดเธอเอาไว้แน่น..

"แล้ว...ทำไมคุณรันถึงมาอยู่ที่นี่ล่ะคะ?" ตะวันเงยหน้าถามร่างสูงด้วยความสงสัย เพราะตอนที่เธอเข้าไปเตรียมห้องให้แขกไม่ได้รับเชิญคนนั้น เธอก็เห็นรันเวย์เดินกลับเข้าห้องนอนของเขาไปเรียบร้อยแล้ว

"ที่นี่บ้านของฉัน...ฉันจะนอนห้องไหนก็ได้ทั้งนั้น" เจ้านายหนุ่มยกไหล่ขึ้นอย่างเอาแต่ใจแบบสุด ๆ ไปเลย

"และคืนนี้ฉันจะนอนห้องนี้ เธอคงไม่มีปัญหาอะไรใช่ไหม?" เขาจับปลายคางของเด็กสาวเงยหน้าขึ้นสบสายตาของตัวเองอีกครั้ง

"หนูไม่มีปัญหาอยู่แล้วค่ะ" ตะวันตอบกลับไปเบา ๆ

รันเวย์คลายอ้อมแขนออกเพียงเล็กน้อย ก่อนจะยื่นกุญแจห้องนอนของตัวเองให้กับตะวันไป

"พรุ่งนี้ขึ้นไปเปิดห้องให้ด้วยนะ พอดีฉันล็อกประตูเอาไว้นะ" เขาพูดทิ้งท้ายไว้เพียงเท่านั้นก่อนจะเดินตรงไปที่เตียงนอนของเธอ และทิ้งตัวนอนลงไปทันทีราวกับเป็นห้องของตัวเองอย่างไรอย่างนั้น

"อะไรของเขาเนี่ย?" ตะวันพึมพำเบา ๆ แต่ก็ไม่ได้ถามซักไซ้อะไรให้มากความ

"…ห้องเธอร้อนเป็นบ้าเลยอ่ะ" เจ้านายบ่นขึ้นเบา ๆ พร้อมกับถอดเสื้อผ้าของเขาออกจนเหลือแค่บ็อกเซอร์เพียงตัวเดียวเท่านั้น

โดยปกติแล้วถ้าตะวันกับตาลนอนด้วยกัน เปิดพัดลม เปิดหน้าต่าง ก็สามารถนอนหลับได้สบาย ๆ แล้ว

"ที่ร้อนมาก คงเพราะคุณดื่มเหล้ามาต่างหาก" ตะวันส่ายหน้าเบา ๆ ก่อนจะรีบเปิดทั้งแอร์และพัดลม เพื่อช่วยดับร้อนให้กับคนเรื่องมากทันที

"รีบมานอนเร็ว ๆ ฉันง่วงจะแย่แล้วเนี่ย" เขาพึมพำขึ้นเบา ๆ และกวักมือเรียกหาเธอ ทั้ง ๆ ที่เปลือกตาปิดสนิทไปแล้ว

"คุณรันนอนไปก่อนเลยค่ะ" ตะวันขานตอบ ก่อนจะเดินเก็บเสื้อผ้าที่เขาถอดโยน ๆ ไว้เอาไปใส่ลงตะกร้าผ้า แต่ทว่าในจังหวะที่โยนเสื้อผ้าของรันเวย์ใส่ตะกร้าผ้า กลับมีซองอะไรบางอย่างตกลงมาจากกระเป๋ากางเกง

"..ถุงยางอนามัยขนาดพิเศษ?" ตะวันมองดูซองถุงยางที่ถูกฉีกออกถึงสองซอง ด้วยความรู้สึกชาวาบไปทั้งขั้วหัวใจ

"นี่ยัยเด็กโง่..เมื่อไหร่จะมานอน?" รันเวย์ที่ทั้งเมาทั้งง่วงยังคงเรียกหาเธอไม่หยุด

"….." เด็กสาวนั่งเงียบอยู่นาน เธอแค่รู้สึกตกใจ แต่ก็ไม่ได้มีน้ำตาเลยสักหยด ถ้าถามว่าเสียใจไหม บอกเลยว่าหลาย ๆ เรื่องมันไม่ได้แปลกใหม่เลยสำหรับผู้ชายอย่างรันเวย์ เพราะสำหรับตะวันแล้ว เธอเป็นคนเดียวที่เห็นเขาในทุก ๆ มุมที่ทุกคนอาจจะไม่ได้เห็น