ตอนที่ 7

ผับL

23:00น.

เอริ ฐิติมน….

“เห้อ….เอาวะ…”ฉันสูดลมหายใจตัวเองเข้าปอดอึกใหญ่พลางมองสำรวจเสื้อผ้าของตัวเองในกระจกภายในห้องน้ำของผับแห่งนี้ วันนี้ฉันอยู่ในชุดซีทรูลูกไม้สีขาวที่ปกปิดแค่หน้าอกและเป็นระบายลูกไม้ปิดแค่ท่อนเอวแต่โชว์หน้าท้องที่แบนราบของฉันและเอวคอดเนื้อผ้าตรงลูกไม้เป็นผ้าบางๆทำให้มองเห็นเนื้อสีขาวนวลของฉันได้อย่างชัดเจนขึ้นพร้อมกับสวมใส่กางเกงยีนส์ขาสั้นสีซีดๆที่สั้นจนเห็นแก้มก้นของฉัน แล้วฉันก็สวมใส่รองเท้าส้นสูงสีขาวเพื่อทำให้คนตัวเล็กๆเตี้ยๆที่สูงหนึ่งร้อยห้าสิบแปดเซนติเมตรแบบฉันได้ดูสูงขึ้นมาอีกหน่อยฉันเลือกที่จะปล่อยผมสีน้ำตาลออ่อนที่ตรงยาวถึงกลางหลังเพื่อทำให้ฉันดูเป็นสาวสายเซ็กซี่เพิ่มขึ้นไปอีก

พรึบ

ฉันเดินออกมาจากห้องน้ำมุ่งหน้าไปยังโต๊ะเก้าที่อยู่ชั้นล่างที่มีผู้คนพลุกพล่านกำลังยืนเต้นกระจัดกระจายไปตามหน้าเวทีที่มีดีเจสาวสุดเซ็กซี่แต่งกายด้วยชุดเกาะอกสีดำกำลังยืนเต้นนมกระเพื่อมอยู่อย่างเมามันส์ ฉันมองไปยังคนที่นั่งอยู่ที่โต๊ะเก้าก็พบกับผู้ชายที่ฉันกำลังตามหาอยู่ เขากำลังนั่งยกแก้วเหล้าขึ้นกระดกอยู่พลางขยับศีรษะไปตามเสียงเบสของเพลงมันส์ๆที่ดีเจสาวสวยประจำผับแห่งนี้กำลังเปิดอยู่ ข้างกายเขาไม่มีใครและที่โต๊ะของเขาก็ไม่มีใครเช่นกัน ทำให้ฉันกล้าที่จะเดินเข้าไปหาเขา

พรึบ

“เอริ?”ขุนศึกพึมพำขึ้นเมื่อเขาค่อยๆเงยหน้าจากท่อนขาฉันขึ้นมามองหน้าฉันที่มาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าของเขาด้วยแววตาแปลกใจปนตกใจที่เห็นฉันมาอยู่ที่นี้ตรงหน้าเขาโดยที่ฉันเป็นฝ่ายเข้าหาเขาเอง

“ฉันขอนั่งด้วยคนได้ไหม?”ฉันเอ่ยถามขุนศึกไปพลางชี้นิ้วไปที่นั่งข้างกายเขา

“ได้…เชิญครับ..”ขุนศึกพยักหน้าและขยับร่างของเขาเพื่อเพิ่มที่นั่งให้กว้างขึ้นเพื่อฉันได้นั่งลงข้างๆเขา

พรึบ

“ทำไมนั่งอยู่คนเดียวอ่ะ?”ฉันเอ่ยถามขุนศึกไป โชคดีที่ดีเจอยู่ในช่วงเบาเสียงเพลงเพื่อเปิดรับการขอเพลงจากนักท่องราตรีที่อยู่ด้านหน้าเวทีเลยทำให้ฉันพูดคุยบทสนทนากับขุนศึกได้ง่ายขึ้น

“พวกไอ้ฟิวไอ้ทีไปกับเด็กๆของมันน่ะ..”

“แล้วนายล่ะ…”

“เรา?”เขาว่าทำคิ้วขมวดพลางยกนิ้วชี้ไปที่ตัวเอง

“ไม่ไปกับเด็กๆบ้างเหรอ?”ฉันเอ่ยถามเขาไปตามความจริง เพราะมันน่าแปลกที่เพื่อนๆเขาไปแล้วแต่เขากลับยังไม่ไปยังนั่งอยู่ตรงนี้เหมือนรอใครสักคนที่ถูกใจ

“หรือยังไม่เจอคนที่ถูกใจ?”ฉันถามขุนศึกไปตามข้อสงสัยภานในใจฉัน

“ก็….”ขุนศึกไม่กล้าตอบฉันเขาเอาแต่ทำหน้าอ้ำๆอึ้งๆ ว่าแต่เขาหายคันแล้วหนิเนื้อตัวก็ไม่มีตุ่มใสๆแล้วด้วย

“หายคันแล้วเหรอ?”

“ใช่…เราไปหาหมอเอายามาทาแล้วก็กินยาน่ะ…ก็เลยหายไว^_^”เขาว่าเสร็จพร้อมยิ้มละมุนให้ฉัน ฉันก็พยักหน้าเข้าใจ

“อ้อ…”ฉันเอ่ยตอบเขาไป

“เอาเหล้าไหม?”ขุนศึกเอ่ยถามฉันพร้อมกับหันหน้าไปมองยังโต๊ะด้านข้างที่เขานั่ง ซึ่งมีขวดเหล้าพร้อมแก้วและถังใส่น้ำแข็ง

“ได้…”ฉันตอบเขาไป เขาก็ยิ้มบางๆให้ฉันก่อนจะหันไปชงเหล้าให้ฉัน ฉันก็มองเขาจนเขาชงเหล้าให้ฉันเสร็จและยื่นแก้วเหล้าส่งมาให้ฉัน

พรึบ

“ขอบคุณนะ…”ฉันเอ่ยขอบคุณขุนศึกไปพลางยื่นมือไปรับแก้วเหล้ามาจากเขา

“ด้วยความยินดี^_^”เขาก็ยิ้มละมุนให้ฉันพร้มอกับเอ่ยตอบฉันกลับมา ฉันก็ยิ้มบางๆให้ขุนศึกก่อนจะยกแก้วเหล้าในมือที่เป็นเหล้าแดงถูกผสมด้วยโซดาและน้ำแข็งกระดกเข้าปากอย่างกระหายเหมือนคนที่กระหายน้ำมากๆแต่ที่จริง ฉันกินเพื่อปลอบใจตัวเองน่ะ

“อึกๆๆๆๆๆ”

พรึบ

“เอริ?”ขุนศึกมองหน้าฉันอย่างสงสัยและตกใจที่ฉันดื่มเหล้าที่เขาชงให้หมดแล้วก่อนจะยื่นแก้วที่เหลือเพียงแค่ก้อนน้ำแข็งส่งกลับคืนไปให้เขา

“เอาอีก..”ฉันบอกเขาไป เขาก็มองหน้าฉันพลางกระพริบตาปริบๆงงๆกับท่าทางของฉัน ที่ฉันต้องดื่มเพื่อย้อมใจตั้งหากล่ะ