ตอนที่ 4 นาดา กับ คาวี

แล้ววันที่นาดารอคอยก็มาถึง เมื่อถึงกำหนดเปิดเรียน หญิงสาวกุลีกุจอตื่นแต่เช้าแต่งชุดนิสิตแพทย์เตรียมไปเรียนวันแรก รถสปอร์ตคันงามจอดที่หน้าตึกคณะพอนาดาเดินลงจากรถแทบทุกสายตาก็จับจ้องไปที่เธอแทบจะพร้อมกัน

นับตั้งแต่ก้าวแรกที่นาดาย่างเข้าสู่คณะเธอก็กลายเป็นดาวเด่นทันที แน่นอนว่าตำแหน่งดาวคณะก็ไม่ไกลเกินความคาดหมาย นั่นทำให้ว่าที่คุณหมอน้องใหม่มีทั้งหนุ่มในรุ่นเดียวกันและรุ่นพี่เรียงหน้ากันเข้ามาขายขนมจีบไม่เว้นแต่ละวัน แต่นาดาก็ไม่เคยใจอ่อนให้กับใคร หรือจะเรียกว่ายังไม่เจอคนที่ถูกใจก็คงไม่ผิด

นาดามองว่าหนุ่ม ๆ นิสิตแพทย์ดูจืดชืดและเคร่งเครียดกับเรื่องเรียนมากจนเกินไป ตรงข้ามกับเธอที่แม้ภายนอกจะดูน่ารักสดใสแต่ภายในกลับร้อนเป็นไฟแถมยังมีจินตนาการทางเพศที่โลดโผน

วันเวลาผ่านไป 1 ปี นาดาขึ้นมาเป็นนิสิตแพทย์ปี 2 หนุ่ม ๆ ในคณะเริ่มถอดใจเรื่องคิดจะจีบนาดามาเป็นแฟน ส่วนหนุ่มต่างคณะก็ดูว่าเธอสวย รวย และเก่งจนไกลเกินเอื้อม จนกระทั่งวันหนึ่งนาดาก็ได้เจอกับคาวี หนุ่มวิศวะหุ่นนักกีฬาที่มีไลฟ์สไตล์ตรงกันคือชอบการออกกำลังกายด้วยการวิ่ง

แปลกที่ตลอด 1 ปีที่ผ่านมาทั้งคู่ไม่เคยพบกันมาก่อน หรือไม่ก็อาจจะมองข้ามกันไป คาวีนั้นตกหลุมรักนาดาตั้งแต่แรกพบ เขาจำได้ว่าวันนั้นตัวเองออกไปวิ่งตามปกติแล้วเจอสาวน้อยคนหนึ่งข้อเท้าแพลงจึงเข้าไปช่วยดูแลเบื้องต้นก่อนจะพาไปโรงพยาบาล แม้อาการจะไม่รุนแรงแต่ก็โดนสั่งห้ามออกกำลังกายไปถึง 2 อาทิตย์

คาวียังคงไปวิ่งที่สนามเดิมพร้อมกับความหวังว่าจะได้เจอนางในฝันอีกครั้ง แต่วันแล้ววันเล่านาดาก็ยังไม่มาปรากฏตัวให้เขาเห็นสักทีจนคาวีเริ่มท้อใจ แต่คนเราลองได้มีวาสนาต่อกันสุดท้ายก็ต้องได้เจอกัน

วันหนึ่งขณะที่คาวีกำลังจะเดินเข้าไปในสยามสายตาเขาก็หันไปเห็นนาดากำลังเดินเข้ามาใกล้ ๆ กับจุดที่เขายืนอยู่ คาวีหัวใจเต้นแรงเพราะออร่าที่ออกมาจากนาดานั้นมันพุ่งตรงกระแทกไปที่หัวใจของเขาอย่างจัง

พอนาดาเดินมาถึงจุดที่คาวียืนอยู่เขาก็รวบรวมความกล้าทั้งหมดทักทายเธอ

“เอ่อ สวัสดีครับ จำผมได้มั้ยครับ วันนั้นที่คุณข้อเท้าแพลงแล้วผมเข้าไปช่วย”

“อ๋อ จำได้แล้ว วันนั้นต้องขอบคุณมากเลยนะคะที่ช่วยนาดาไว้ พอตรวจเสร็จว่าจะขอบคุณ เอ่อ พี่ก็ไม่อยู่แล้ว”

“ผมชื่อคาวีนะครับเรียนปี 2 คณะวิศวะ แล้วคุณชื่ออะไรครับ”

“อ้าว งั้นเราก็รุ่นเดียวกันค่ะ นาดาก็เพิ่งขึ้นปี 2 เหมือนกัน”