บทที่ 22

ผู้หญิงคนหนึ่งยืนเฝ้าดูลูกบิดประตูอย่างใกล้ชิด เมื่อเธอเห็นว่าลูกบิดประตูหยุดขยับไปหลังจากผ่านไปครู่หนึ่ง เธอก็ยิ้มออกมาอย่างภาคภูมิใจและโทรไปรายงานเรื่องนี้ “คุณอะมีเลีย ทุกอย่างเป็นไปตามแผน ชาร์มินออกไปไหนไม่ได้แล้วค่ะ”

“ดีมาก จับตาดูต่อไปและอย่าให้เธอออกมาได้” อะมีเลียตอบกลับอย่างมีเล่ห์เหลี่ยม

ผู้หญิงคนนั้นนั่งไขว่ห้างบนเก้าอี้หลังจากวางสาย

‘ชาร์มินคิดว่าเธอจะสร้างชื่อเสียงจากการเดินโชว์ของชาแนลและตั้งใจจะขโมยชื่อเสียงของทิฟฟานี่ไปเหรอ? แหม ตอนนี้เธอคงออกมาจากบ้านไม่ได้แล้วล่ะ’ อะมีเลียพึมพำกับตัวเอง และมั่นใจว่าชาร์มินจะไม่มีวันได้รับชื่อเสียงตามที่เธอปรารถนา

ชาร์มินอวดเก่งมากที่จะวางเดิมพันกับจูเลียน แต่ถ้าเธอไม่แม้แต่จะออกจากบ้าน เธอก็คงจะพ่ายแพ้ไปโดยปริยาย

อะมีเลียหัวเราะคิกคักและคิดกับตัวเองว่าชาร์มินจะถูกชาวเน็ตล้อเลียนและหัวเราะเยาะอย่างสนุกสนานอย่างไร

ความสุขของเธอจบลงอย่างรวดเร็ว เมื่อมีใครบางคนเพิ่มชื่ออะมีเลียลงกลุ่มแชทในวอทส์แอปของครอบครัวจอร์แดน คนคนนั้นใช้รูปโปรไฟล์เป็นสีดำและใช้นามแฝงว่า ‘บอสจอร์แดน’

ใครกัน? ญาติคนไหน? อะมีเลียตอบรับคำขออย่างระมัดระวัง ก่อนที่เธอจะเอ่ยถามว่าพวกเขาเป็นใคร เธอกลับได้รับข้อความเสียงจากผู้ส่งลึกลับเสียก่อน

[คุณอะมีเลีย ทุกอย่างเป็นไปตามแผน ชาร์มินออกไปไหนไม่ได้แล้วค่ะ]

[ดีมาก จับตาดูต่อไปและอย่าให้เธอออกมาได้]

นี่คือบันทึกการโทรออกของเธอกับเลขา!

ทันใดนั้น โทรศัพท์ของเธอก็สั่นอีกครั้ง

เป็นข้อความจาก ‘บอสจอร์แดน’ [อะมีเลีย จอร์แดน บอกให้เลขานุการของเธอปลดล็อคประตูของฉันเดี๋ยวนี้ ไม่อย่างนั้น ฉันจะโพสต์ข้อความเสียงพวกนี้บนอินเทอร์เน็ต และเธอก็จะมีจุดจบเหมือนกับทิฟฟานี่ จอร์แดน]

ใบหน้าของอะมีเลียเคร่งขรึมขึ้น ‘บอสจอร์แดน’ คือ ชาร์มิน จอร์แดน ใช่ไหม?