บทที่ 25

ทิฟฟานี่ไม่อยากเชื่อรูหูตัวเอง ร่างกายของเธอแข็งทื่อจนเธอแทบจะไม่สามารถเก็บอารมณ์ได้ แต่เธอก็พยายามกอบกู้หน้าตัวเอง ฝืนยิ้มและถามว่า “คุณคะ ฉันคิดว่าคุณกำลังเข้าใจอะไรผิด”

ชาร์มินเพิ่งกลับมาจากต่างประเทศและแทบไม่มีใครรู้จักเธอด้วยซ้ำ บอสที่ร่ำรวยเช่นนี้จะรู้จักเธอและส่งคนมารับเธอได้อย่างไร?

“ไม่ ไม่ผิดครับ” คนขับรถส่ายหน้า “ผมมาที่นี่เพื่อมารับคุณจอร์แดน ชาร์มิน จอร์แดน” เขาพูดเสริม โดยเน้นที่ชื่อของชาร์มิน

พวกเขาหันไปหาชาร์มิน ราวกับไม่เชื่อในสิ่งที่ได้ยิน

รถคันหรูนี่มารับชาร์มินเหรอ? เธอรู้จักกับเจ้าของรถหรือเปล่า? เป็นไปไม่ได้! ใบหน้าของทิฟฟานี่บิดเบี้ยวและแสดงให้เห็นถึงความเกลียดชัง มันเป็นไปได้อย่างไร?

ขณะที่ทุกคนยังคงตกตะลึง ผู้ชายคนนั้นก็เดินไปหาชาร์มินและโค้งคำนับ “คุณจอร์แดน เชิญครับ”

ชาร์มินเดินเข้าไปหาเขาด้วยท่าทางเฉยเมย พร้อมกับจ้องมองเพื่อพิจารณารถยนต์คันหรู “อืม... ก็ไม่เลวนะ ฉันจะทำตามคำขอแล้วกัน ว่าแต่รถรุ่นนี้มีเพียงเจ็ดคันในโลกนี้ และเลขเจ็ดก็ถือว่าเป็นลางไม่ดี นอกจากนี้ สีดำยังดูดซับความร้อน มันไม่เหมาะที่จะขับในฤดูร้อน และดูเหมือนว่าที่นั่งจะเป็นหนังแท้ด้วย” เธอพูดโดยลงรายละเอียด “เจ้านายของคุณไม่รู้หรือว่าหนังแท้มันดึงดูดความร้อนได้ดีในฤดูร้อน?”

ทุกคนต่างตกตะลึง

รถยนต์คันหรูขนาดนี้มารับเธอแล้วเธอยังไม่พอใจอีกเหรอ? แถมยังเอาแต่พูดวิพากษ์วิจารณ์จำนวนตัวเลขที่คาดว่าจะเป็น ‘ลางร้าย’ ? ที่นั่งดึงดูดความร้อน? เป็นผู้หญิงที่ไม่สำนึกอะไรขนาดนี้!

ริมฝีปากของลุค รีด กระตุกเพียงเล็กน้อย นี่เป็นปกติของชาร์มิน จอร์แดน เมื่อหลายวันก่อนเธอทำท่าทีรังเกียจแหวนเพชรของคุณเบลีย์ และตอนนี้เธอก็ยังเกลียดรถไฮเปอร์สปอร์ตของเขาอีกด้วยเหรอ? มีอะไรในโลกนี้ถูกใจเธอบ้างนะ?

เขาถอนหายใจและขมวดคิ้ว “คุณจอร์แดน อย่าทำให้ผมลำบากเลย เจ้านายของผมบอกว่าผมต้องมารับคุณให้ได้ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น นอกจากนี้ นายน้อยยังเตรียมของขวัญให้คุณด้วย” จากนั้นลุคก็ยื่นกล่องไม้ที่ดูงดงามให้แก่ชาร์มิน

ชาร์มินขมวดคิ้ว นายน้อย? ใครกันที่เตรียมของขวัญไว้ให้ฉัน?

เธอรับกล่องนั้นมาด้วยความสงสัย ภายในกล่องมีอาหารเช้าที่ถูกเตรียมไว้อย่างประณีต โดยมีข้าวปั้นเป็นรูปการ์ตูนน่ารัก ดวงตาของตัวการ์ตูนนั้นเป็นสีดำซึ่งทำจากไข่มุกสีดำ ที่มุมขวาล่าง มีประโยคถูกเขียนด้วยซอสดำว่า :