บทที่ 29

ร่างบอบบางค่อย ๆ โผล่ขึ้นมาบนเวที

ร่างของเธอดูเปลือยเปล่าภายใต้แสงไฟ เงาและรูปร่างของเธอดูโดดเด่นมาก คอยาวระหง เอวบางเป็นกระดาษ และขาตรงยาวที่ดูสง่างาม!

ไม่มีแม้แต่ร่องรอยไขมันส่วนเกินบนร่างกายของเธอ ราวกับว่าเธอเป็นประติมากรรมชิ้นหนึ่งที่ถูกสร้างขึ้นมาในสรวงสวรรค์

นี่คือหุ่นปกติของนางแบบ

แต่ถึงอย่างนั้นเธอเปลือยกายอยู่จริง ๆ เหรอ? เธอเลือกที่จะเปลือยกายบนเวทีเพื่อเอาชนะใช่ไหม?

ใบหน้าของแอนโทนี่เคร่งขรึมในทันทีขณะที่เขายกมือขึ้นเพื่อปิดตาของเด็กชายและไนอัลในทันที ความรู้สึกโกรธที่แปลกประหลาดและไม่คุ้นเคยเกิดขึ้นที่หน้าอกของเขา และเขาก็นึกขึ้นได้ถึงคำพูดที่ชาร์มินพูดกับเขาว่า ‘เดินไปรอบ ๆ ชายหาดในชุดบิกินี่’

เธอเป็นเปิดเผยอย่างนั้นเหรอ?

ผู้ชมต่างจ้องมองไปที่เธอด้วยความงุนงง บางคนถึงกับเอ่ยว่า ‘พระเจ้า’

บางคนเริ่มแสดงความคิดเห็นบนเว็บไซต์ที่ถ่ายทอดสดว่า [พระเจ้าช่วย! เรากดรายงานว่าชาแนลถ่ายทอดสดภาพลามกอนาจารได้ใช่ไหม?]

อย่างไรก็ตาม หลังจากที่ชาร์มินก้าวออกมาข้างหน้าสองสามก้าว พวกเขาก็ตระหนักได้ว่าเธอไม่ได้เปลือยเปล่า เธออยู่ในชุดยาวที่มีสีเดียวกับสีผิวของเธอ มันเป็นเหมือนผ้าพันรอบหน้าอกของเธอ

ชุดเดรสตัวนี้ทำมาจากวัสดุที่อ่อนนุ่มเป็นพิเศษและละเอียดอ่อนประณีต ดูไร้น้ำหนักราวกับหมอกและไร้รอยต่อเหมือนผิวของเธอ มันปิดบังร่างกายของเธอได้อย่างสมบูรณ์แบบและเน้นสัดส่วนของเธอได้ดี ทำให้ดูเหมือนว่าเธอไม่ได้สวมใส่อะไรเลย มีเพชรเม็ดเล็ก ๆ ประดับกระจัดกระจายไปทั่วชุด และสิ่งนี้ได้จำลองเป็นมุมมอง 360 องศา ของดวงดาวที่ส่องแสงระยิบระยับในห้องโถงซึ่งมีแสงสลัว ร่างกายของเธอกลายเป็นท้องฟ้ายามราตรี และสิ่งที่เธอสวมใส่ก็คือดวงดาวบนตัวเธอ!

ระหว่างอ้อมแขนของเธอมีผ้าคลุมยาวคล้ายไหมที่มีพื้นสีเดียวกัน เสื้อคลุมมีสีซีดและโปร่งแสงสั่นไหวในทุกย่างก้าวของเธอ และดูเสมือนควันที่พัดเข้ามาในหมอกที่ไร้น้ำหนัก ราวกับอยู่ในความฝัน

ชุดเดรสสีเนื้อเซ็กซี่และซีทรูไม่ได้ทำให้เธอดูซับซ้อนน้อยลง ตรงกันข้าม เธอเป็นเหมือนนางฟ้าที่เดินลงมาจากสวรรค์ อ่อนโยน ไร้ที่ติ และสุภาพเรียบร้อย

ทันใดนั้นไฟก็มืดลง ทำให้ห้องโถงกลายเป็นเหมือนถ้ำ และประกายระยิบระยับก็ตกกระทบลงบน ร่างของชาร์มิน รวมถึงสร้อยคอหยกที่เธอสวมใส่ สร้อยคอสีเขียวนั้นมีเสน่ห์อยู่ใต้กระดูกไหปลาร้าของเธอ แม้ว่าชุดของเธอจะแวววาว แต่มันกลับไม่ได้ขโมยความโดดเด่นของสร้อยคอไปเลย

ในไม่ช้าหิ่งห้อยก็บินออกมาจากสร้อยคอของเธอ ตามด้วยอีกตัว และอีกตัว พวกมันเต้นรำไปรอบ ๆ ชาร์มิน จำนวนหิ่งห้อยเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว และดูเหมือนจะเพิ่มจำนวนไม่หยุดจนกว่าจะมีจำนวนนับแสน หิ่งห้อยเหล่านี้กระพือปีกเต้นรำ คอยให้แสงสว่างในสถานที่อันมืดมืด เพียงแค่แหงนหน้ามองดูฝูงของหิ่งห้อยที่เต้นรำในชั้นอากาศ ก็จะพบว่าห้องโถงได้ถูกเปลี่ยนเป็นพื้นที่แห่งเวทมนตร์เสมือนจริง ราวกับโลกของอวตาร มันช่างน่าทึ่ง!

ไม่มีใครละสายตาจากมนต์สะกดนี้ไปได้

‘พระเจ้า... สวย! มันสวยมาก!’

“หิ่งห้อยเต็มไปหมด! ทำไมถึงมีหิ่งห้อยมากมายขนาดนี้?”