ตอนที่ 14 หลานชายแห่งตระกูลนอร์ตัน

นับตั้งแต่ฟาเบียนได้เป็นหัวหน้าบรรณาธิการ วิเวียนซึ่งเคยชอบทำงานล่วงเวลามาโดยตลอด เลิกงานตรงเวลาเป๊ะ วันนี้ก็ไม่มีข้อยกเว้นเช่นกัน เธอนั่งแท็กซี่กลับบ้านไปที่วิลล่า ทิ้งตัวลงบนโซฟานุ่มๆ เธอรู้ว่าอาการหวัดของเธอยังไม่หายดี เพราะยังรู้สึกปวดเมื่อยกล้ามเนื้อจะแย่ เมื่อวิเวียนได้ยินเสียงใครบางคนเดินเข้ามาใกล้เธอ เธอลุกขึ้นนั่งอย่างลุกลี้ลุกลน แล้วเธอก็มองเห็นรถวีลแชร์ของฟินนิคอยู่ข้างๆ ตัวเธอ แทนที่จะสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวเป็นทางการ ฟินนิคกลับสวมเสื้อสเวตเตอร์ถักสีเทาแบบลำลอง ขับเน้นรูปร่างที่ถูกสลักเสลามาอย่างสมบูรณ์แบบของเขา “ทำไมวันนี้คุณกลับเร็วจัง” เธอรู้สึกแปลกใจที่เห็นฟินนิคในเวลานี้ของวัน ฟินนิคเหลือบมองวิเวียนกลับ ใบหน้าของเธอยังคงซีดเล็กน้อยในขณะที่ดวงตาของเธอเป็นสีแดง ซึ่งหมายความว่าเธอผ่านการร้องไห้มาเมื่อเช้า “อืม” ฟินนิครำพึง สีหน้าของเขายังคงสงบนิ่ง “อาหารพร้อมแล้ว มากินกันเถอะ" เมื่อวิเวียนไปถึงห้องอาหาร เธอก็จ้องมองไปที่จานอาหารบนโต๊ะ เธออึ้งไปชั่วขณะ ส่วนใหญ่เป็นซุปและอาหารมังสวิรัติที่มีส่วนประกอบทางโภชนาการมากมาย แม้ว่าพวกเขาจะอยู่ด้วยกันมาไม่นานนัก แต่วิเวียนสังเกตว่าฟินนิคชอบอาหารรสจัด ทำไมอาหารวันนี้ดูจืดชืดจัง วิเวียนนั่งลงด้วยความสงสัย ฟินนิคเทซุปไก่ใส่ชามแล้ววางลงตรงหน้าเธอ “นี่จะช่วยให้ร่างกายของคุณอบอุ่น” วิเวียนรู้สึกประหลาดใจอาหารปรุงพิเศษพวกนี้เพื่อให้ฉันหายจากหวัดใช่ไหม วิเวียนสัมผัสได้ถึงความรู้สึกอธิบายไม่ถูกที่ท่วมท้นอยู่ในหัวใจของเธอ ความอ่อนล้าและความเศร้าโศกในตอนแรกค่อยๆ หายไปในขณะที่ความรู้สึกอบอุ่นหัวใจเข้ามาแทนที่ในไม่ช้ารู้สึกดีเหลือเกินที่มีใครสักคนคอยดูแล"คุณคิดอะไรอยู่" เสียงที่นุ่มนวลของฟินนิคดังขึ้นข้างเธอ เมื่อกลับมารู้สึกตัวอีกครั้ง วิเวียนยิ้มและพึมพำว่า “ไม่มีอะไรค่ะ” ทันใดนั้น เธอนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ เธอพูดเสริมว่า “อ๋อ ใช่แล้ว ฉันจะต้องไปทานอาหารที่บ้านพ่อคืนพรุ่งนี้ ถ้าอย่างนั้น คุณไม่ต้องเผื่ออาหารเย็นให้ฉันนะ” “โอเค” ฟินนิคตอบ จากนั้นไม่นาน เขาพูดขึ้นมาอีก “เมื่อไหร่ที่ผมว่าง ผมจะไปเยี่ยมพ่อแม่ของคุณด้วย” วิเวียนตะลึงงัน “เรื่องนั้นไม่จำเป็นหรอกค่ะ” ฟินนิคเลิกคิ้วขึ้นแทนคำถาม วิเวียนรู้ตัวว่าปฏิกิริยาของเธอดูไม่ค่อยจะเหมาะสมนัก เธอรู้สึกเขินอายจึงอธิบายว่า “พ่อแม่ของฉัน…เข้ากันไม่ค่อยได้… สุขภาพของแม่ฉันก็ค่อนข้างแย่เหมือนกัน ก็เลย…” เมื่อมองดูวิเวียนที่กำลังพะว้าพะวง รอยยิ้มเยาะนิดๆ ปรากฏขึ้นที่ริมฝีปากของฟินนิค วิเวียนไม่รู้ความจริงที่ว่าเขาได้ตรวจสอบภูมิหลังของครอบครัวเธอแล้ว "จริงเหรอ" แทนที่จะเปิดโปงคำลวงของเธอ เขาตอบอย่างใจเย็นว่า “เมื่อไหร่ที่คุณว่าง ผมอยากจะพาคุณไปพบครอบครัวของผม” วิเวียนสะดุ้ง เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่ฟินนิคเอ่ยถึงครอบครัวของเขา "พ่อแม่คุณเหรอคะ" วิเวียนถามอย่างระมัดระวัง “พ่อแม่ผมเสียไปนานแล้ว” วิเวียนหน้าเจื่อนพลางพึมพำว่า “ขอโทษค่ะ” "ไม่เป็นไร" ฟินนิคยังคงนิ่งสงบเช่นเคย “ผมจะพาคุณไปเยี่ยมคุณปู่และพี่ชายของผมเวลาตารางงานของคุณว่าง บังเอิญจริง ลูกชายของพี่ชายผมกำลังจะแต่งงานเร็วๆ นี้”มีคนกำลังจะแต่งงานอีกแล้วเหรอวิเวียนยิ้มอย่างขมขื่นช่วงนี้ฤกษ์งามยามดีหรือยังไง