บทที่ 1007 เขาเป็นสามีของฉันแล้ว

ภายใต้การยืนกรานของเจียงสื้อสื้อ ชุดน้ำชานี้เธอจึงเป็นคนจ่ายเอง

ซ่างกวนหยวนรู้สึกไม่เต็มใจเล็กน้อย จึงเสนอว่า “ตอนนี้สายแล้ว ฉันขอเชิญพวกคุณไปทานอาหารนะคะ”

“เอ่อ...” เจียงสื้อสื้มองซ่างหยิง

ซ่างหยิงเหลือบมองเธอแวบหนึ่งก่อนจะตอบตกลงอย่างเต็มใจ “ได้จ้ะ”

โดยธรรมชาติแล้วเจียงสื้อสื้อรู้ว่าซ่างหยิงกำลังคิดอะไรอยู่ จึงอดไม่ได้ที่จะหัวเราะเล็กน้อย

เมื่อซ่างกวนหยวนเห็นซ่างหยิงตกลงจึงยกยิ้ม “ไปกันเถอะค่ะ ฉันรู้ว่าใกล้ๆ แถวนี้มีของอร่อยอยู่ตรงไหน”

ซ่างหยิงมองเธอด้วยความพึงพอใจ “งั้นก็รบกวนเธอด้วยจ้ะ”

ซ่างกวนหยวนพาพวกเธอไปยังร้านอาหารไพรเวทที่อยู่ไม่ไกลร้านหนึ่ง

“ร้านนี้ฉันมาตั้งแต่เด็ก เชฟฝีมือดีมากค่ะ เดี๋ยวพวกคุณทานแล้วก็จะรู้”

ซ่านกวนหยวนเดินเบาๆ เข้าไปในร้านอาหารอย่างคุ้นเคย เจียงสื้อสื้อกับซ่างหยิงตามอยู่ข้างหลัง

“บรรยากาศดีจริงๆ”

เมื่อเข้าไปในห้องส่วนตัว เจียงสื้อสื้อก็อดไม่ได้ที่จะส่งเสียงเอ่ยชมออกมา

สไตล์การตกแต่งด้วยสีสันและกลิ่นอายแบบโบราณ เรียบหรูสงบเงียบ มองออกไปนอกหน้าต่างด้านหนึ่ง จะเห็นสระน้ำและหินในสวนสะท้อนแสงเจิดจ้าภายใต้แสงแดด

“พวกคุณชอบก็ดีแล้วค่ะ”

หลังจากนั่งลง ซ่างกวนหยวนก็ดันเมนูอาหารไปตรงหน้าพวกเธอ เพื่อให้พวกเธอสั่งอาหาร

ซ่างหยิงมอบหมายให้เจียงสื้อสื้อเป็นคนสั่ง ส่วนตัวเองพูดคุยกับซ่างกวนหยวน

“คุณซ่างกวน ปีนี้เธออายุเท่าไรแล้ว”

“คุณป้าเรียกฉันว่าหยวนหยวนก็ได้ค่ะ” ซ่างกวนหยวนพูดด้วยรอยยิ้ม “ฉันอายุเท่าสื้อสื้อค่ะ”

เมื่อได้ยินดังนั้น เจียงสื้อสื้อจึงเงยหน้าขึ้นมาด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย “คุณอายุเท่าฉันเหรอ”

“อืม อายุเท่ากัน” ซ่างกวนหยวนยกถ้วยน้ำชาขึ้น และลดสายตาลงเพื่อกลบเกลื่อนประกายบางอย่างที่แวบเข้ามาผ่านแววตา

พวกเธออายุเท่ากัน แต่เธอแต่งงานกับจิ้นเฟิงเฉินและมีลูกที่น่ารักสองคน ส่วนตนน่ะเหรอ อยู่คนเดียวเป็นโสด ชายที่ชอบก็แต่งงานแล้ว

“แล้วเธอมีแฟนไหม” ซ่างหยิงไม่เห็นท่าทีที่แปลกไปของซ่างกวนหยวน สอบถามอีกครั้ง

“ไม่มีค่ะ” ซ่างกวนหยวนวางถ้วยชาลง “ตอนนี้ฉันยังไม่อยากมีความรัก”

เธอเพิ่มประโยคนี้ เพื่อเป็นการปัดความคิดของซ่างหยิง

เพราะเธอรู้ว่าซ่างหยิงเป็นแม่ของฟางยู่เชิน

ต้องบอกว่า พวกเขาเป็นแม่ลูกกันจริงๆ สายตาเหมือนกันไม่มีผิด

เมื่อซ่างหยิงได้ยินคำพูดของเธอก็พลันคิ้วขมวด สีหน้าไม่เห็นด้วย “เป็นผู้หญิงมีความรักและแต่งงานช้าเกินไปมันไม่ดีนะ เธอดูสื้อสื้อที่อายุเท่ากันแต่งงานมีลูกแล้วสิ เธอเองก็ต้องรีบถึงจะถูก”

ซ่างกวนหยวนมองเจียงสื้อสื้อ แล้วยิ้มกว้างออกมาทันที “คนที่ฉันชอบแต่งงานแล้วค่ะ ดังนั้น...”

เธอยักไหล่และพูดต่อว่า “ฉันไม่รีบจริงๆ ค่ะ รอโชคชะตามาถึงค่อยว่ากัน”

“คนที่เธอชอบเหรอ” ซ่างหยิงเริ่มสนใจ จึงไล่บี้ถามว่า “งั้นเขาเป็นคนแบบไหน”