ตอนที่ 1154
บทที่ 1154 คุณไม่น่าไว้ใจอยู่แล้ว
October 22, 2026
รถจอดอยู่นอกร้านอาหารที่เบอร์เกนนัดไว้ เจียงสื้อสื้อเอียงคอ มองทะลุผ่านกระจกรถเข้าไปในร้านอาหาร ใบน่าอันสดใสนั้นไม่มีความรู้สึกแม้แต่น้อย
“เตรียมตัวพร้อมหรือยัง?”
ฟางยู่เชินพูดขึ้นมาทำลายความเงียบ
เจียงสื้อสื้อยิ้มขึ้นเล็กน้อย “เตรียมตัวเสร็จแล้ว”
ขอแค่มีความหวังที่จะหาเฟิงเฉินเจอแม้แต่นิดเดียว แม้แต่ถ้ำเสือที่อยู่ตรงหน้า เธอก็จะเข้าไปอย่างไม่ลังเล
เธอเปิดประตูรถจะเดินลงไป ฟางยู่เชินรีบดึงเธอไว้ เงยหน้าขึ้นสบตากับสายตาเขาที่เต็มไปด้วยความห่วงใย
“ระวัง” เขาพูดเสียงเบา
เธอยิ้ม “พี่ มีพวกพี่อยู่ หนูไม่เป็นไรหรอก”
“คุณหญิง มีอะไรผิดปกติรีบแจ้งพวกเราทันที” กู้เนี่ยนกำชับ
“ได้”
เธอหันหน้าไป แล้วลงจากรถ
ฟางยู่เชินและกู้เนี่ยนมองเธอเดินเข้าไปในร้านอาหาร บรรยากาศในรถเต็มไปด้วยความตึงเครียด
นานมาก กู้เนี่ยนถึงเปิดปากพูด “ประธานฟาง พวกเราต้องเตรียมพร้อมที่จะบุกเข้าไปช่วยคุณหญิงตลอดเวลา”
ฟางยู่เชินพูดอย่างเคร่งเครียด ตอบว่า “อืม” ไม่ได้พูดอะไรอีก สายตาจ้องอยู่ในร้านอาหาร
เจียงสื้อสื้อเดินเข้าไปในร้านอาหาร ก็มีพนักงานเดินเข้ามาต้อนรับ “คุณเจียงใช่ไหมคะ?”
“ค่ะ”
“คุณผู้ชายท่านนั้นรอคุณอยู่ขั้นบน”
เจียงสื้อสื้อถึงพบว่าในร้านอาหารไม่มีลูกค้าเลยแม้แต่คนเดียว ชั้นหนึ่งเงียบมาก
ดูเหมือนดูออกว่าเธอกำลังสงสัย พนักงานจึงอธิบาย “คุณผู้ชายท่านนั้นเหมาร้านแล้วค่ะ”
เหมาร้าน?
เจียงสื้อสื้อขมวดคิ้ว ในใจเริ่มมีความรู้สึกไม่ค่อยดี
“คุณเจียง เชิญทางนี้ค่ะ” พนักงานทำท่าเชิญ “เชิญ”
เจียงสื้อสื้อสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เดินไปทางบันไดที่อยู่ตรงมุม
ไม่ว่าข้างหน้ามีอะไรรอเธออยู่ ไม่มีทางให้เดินถอยหลังแล้ว
......
ในห้องอาหาร ลี่ซาดื่มกาแฟไปคำหนึ่งอย่างรู้สึกรำคาญ หันไปถามมาร์ซิว “ผู้หญิงคนนั้นจะมาเมื่อไหร่?”
“เรียนคุณหญิง ใกล้แล้วครับ”
“ใกล้แล้ว?” ลี่ซาหัวเราะเย็นชา “พวกเรารออยู่นี่ครึ่งชั่วโมงแล้ว ยังบอกใกล้แล้ว ฉันว่าเขาไม่มาแล้ว”
“เธอมาแน่”
เมื่อเทียบกับความใจร้อนของเธอ เบอร์เกนใจเย็นมาก
เขาหยิบช้อนขึ้นมาคนกาแฟ ใบหน้าอันหล่อเหลานั้นเรียบเฉย สงบนิ่ง
“คุณรู้จักเธอดีมากเหรอ?” น้ำเสียงอันมั่นใจของเขาทำให้ลี่ซาไม่พอใจมาก “เธอมีอะไรกันแน่ที่ดึงดูดคุณ คุณถึงได้เดินทางไกลขนาดนี้เพื่อมาหาเธอ?”
เบอร์เกนมองเธออย่างเรียบเฉย “อยากฟังความจริง?”
“แน่นอน”
เบอร์เกนยกแก้วกาแฟขึ้นมาจีบ ในสายตานั้นมีร่องรอยแห่งความคิดถึง ริมฝีปากบางเปิดออก “เธอคือนางฟ้า”
เขาคิดถึงคืนนั้น เจียงสื้อสื้อเข้าไปอยู่ในหัวใจเขาเหมือนนางฟ้า
“นางฟ้า?” ลี่ซาอดหัวเราะออกมาไม่ได้ ในเสียงหัวเราะนั้นเต็มไปด้วยความเสียดสี “เสียดายในสายตาเธอ คุณก็คือปีศาจ”
“นางฟ้ากับปีศาจ......” เบอร์เกนยิ้มขึ้น “ไม่เลว ผมชอบ”
“เบอร์เกน” ลี่ซาโมโห “คุณอย่าลืมนะ ฉันต่างหากที่เป็นเมียคุณ”
“คุณวางใจ ผมจำได้”
ชีวิตแต่งงานนี้ก็ไม่นานแล้ว ก็ให้เธอใช้อำนาจของตระกูลอเนรีย์ไปก่อน เพราะว่า พอการวิจัยสำเร็จ ก็คือเวลาที่พวกเขาหย่ากัน
ถึงแม้ว่าเขาจอตอบแบบใจเย็น แต่ก็พอปลอบโยนอารมณ์ของลี่ซาได้
“เบอร์เกน ขอแค่คุณทำดีกับฉัน ตระกูลอเนรีย์ต้องดีกับคุณแน่นอน”