บทที่ 116 อยากสืบอดีตที่ผ่านมาของเธอ

บทที่ 116 อยากสืบอดีตที่ผ่านมาของเธอ

ถึงแม้จิ้นเฟิงฉินจะอารมณ์ไม่ดี แต่ว่าสติยังอยู่ เขาพูดว่า “แค่ผิดหวังชั่วคราวไม่ได้หมายความว่าไม่มีความหวัง ฉันชอบมาตั้งหลายปี และไม่เคยปล่อยเธอเลย”

ไม่ว่าเจียงสื้อสื้อจะพูดอะไร จิ้นเฟิงฉินก็จะไม่ปล่อยเธอไป

ระหว่างพวกเขา กำหนดมาให้ผูกพันกันทั้งชีวิต

เซิ่นมู่ป๋ายยิ้มออกมา “ความจริงมันเหมือนแกมาก แต่ว่าแกเอาอารมณ์ไม่ดีมาเขียนไว้บนหน้า ในใจคงรับไม่ไหวล่ะสิ?”

เขาและจิ้นเฟิงฉินรู้จักกันมาหลายปี ไม่กี่ปีนี้ เขาดื้อรั้นในหลายๆ เรื่อง ไม่ว่าจะยากแค่ไหน จิ้นเฟิงฉินก็พยายามเข้าไปสู้ เพราะแบบนั้นถึงได้มีเฟิงฉินในวันนี้

แต่ว่านี่คือครั้งแรกที่ เซิ่นมู่ป๋ายเห็นเขาทำเพื่อผู้หญิงคนหนึ่งขนาดนี้

สักพีก เซิ่นมู่ป๋ายก็พูดอีกว่า “ถ้าหากแกชอบ ทำไมไม่ไปสืบเรื่องของปีนั้น สาวน้อยคนนี้ไม่ยอมอยู่กับแก น่าจะเกี่ยวกับเรื่องของปีนั้น! สืบออกมาแล้วจัดการสิ่งที่กีดขวางจิตใจเธอก็น่าจะโอเคแล้วมั้ง”

จิ้นเฟิงฉินหลับตาลง เขาไม่อยากไปสืบเรื่องนี้ แต่รู้ว่า เรื่องของปีนั้น เป็นแผลในใจเจียงสื้อสื้อ

เขากลัว กลัวสืบเรื่องนี้แล้ว เจียงสื้อสื้อจะไปจากเขาจริงๆ

นี่ยังเป็นครั้งแรก ที่จิ้นเฟิงฉินเจอเรื่องที่ตัวเองไม่กล้า

เขาไม่ได้ตอบเซิ่นมู่ป๋าย และยกแก้วเหล้าที่อยู่บนโต๊ะขึ้นมาดื่มต่อ

……

ตระกูลจิ้น ทางนี้ หลังจากจิ้นเฟิงฉินจากไป แม่จิ้นก็รับเสี่ยวเป่ากลับมาบ้าน

แต่ว่าตั้งแต่กลับมาบ้าน เด็กคนนี้ก็ดูไม่มีความสุข ข้าวก็กินไม่กี่คำ ตอนนี้ไม่รู้นั่งคิดอะไรอยู่บนโซฟา

แม่จิ้นเห็นก็ปวดใจ เธอรีบถามว่า “หลานรัก หนูกำลังคิดอะไรอยู่?”

ซูชิงหยิงที่อยู่ข้างๆ ถึงแม้ในใจจะรู้ดีว่าทำไมเสี่ยวเป่าไม่มีความสุข แต่ยังยิ้มและพูดว่า “ใช่สิ! เสี่ยวเป่า กำลังคิดอะไรอยู่? บอกน้าหน่อยได้ไหม”

เสี่ยวเป่าหลับตาลง และไม่ได้ปิดบัง

“เมื่อกี้คุณน้าสื้อสื้อเหมือนอารมณ์ไม่ค่อยดี! คุณย่าครับ เธอโกรธเสี่ยวเป่าแล้วใช่ไหมครับ เธอจะไม่สนใจเสี่ยวเป่าอีกแล้วใช่ไหมครับ”

คิดไป เสี่ยวเป่าก็ยิ่งเสียใจ

แม่จิ้นก็อึ้งเหมือนกัน และรีบพูดปลอบว่า “จะเป็นไปได้ยังไง! เธอจะไม่สนใจหนูได้ยังไง! เสี่ยวเป่าของพวกเราน่ารักขนาดนี้”

“แต่ว่าคุณน้าสื้อสื้อตอนบ่ายยังดีๆ อยู่ด้วยเลย เป็นผมที่หลอกเขาว่าแด๊ดดี๊ป่วยแล้ว ขอให้เธอมาที่บ้าน และล็อกเธอไว้ในห้อง โทษผมครับ ถ้ารู้ไวกว่านี้ก็ไม่ควรหลอกคุณน้าสื้อสื้อ”

ฟังจบ แม่จิ้นก็นิ่งอึ้งไป

ที่แท้เป็นเพราะเสี่ยวเป่า เจียงสื้อสื้อถึงได้มาอยู่ที่บ้านพัก แม่จิ้นคิดว่าเจียงสื้อสื้อต่อหน้าอย่างลับหลังอย่าง เดิมทีตอบตกลงเธอแล้วและกลับยั่วยุจิ้นเฟิงฉินอยู่ด้านหลัง

แต่คิดไม่ถึงว่า.......

ตอนนี้ อารมณ์ของเธอสับสน

ซูชิงหยิงก็อึ้งไปเหมือนกัน ตอนนี้ สายตาของเธอลุ่มลึกขึ้น

จิ้นเฟิงฉินและเจียงสื้อสื้อถูกล็อกไว้ในห้อง เกิดอะไรขึ้นกับทั้งสองคน?

เสี่ยวเป่าพูดต่อว่า “คุณย่าครับ หลังจากนี้คุณน้าสื้อสื้อจะไม่อยากเจอผมรึเปล่าครับ”

แม่จิ้นรีบพูดปลอบว่า “ไม่หรอกไม่หรอก”

เธอถอนหายใจออกมา หลานชายและลูกชายชอบเจียงสื้อสื้อขนาดนี้ ตอนนี้จะทำยังไงดี

เฮ้อ......

ตอนนี้ซูชิงหยิงก็ตื่นตระหนก กลัวแม่จิ้นจะหาวิธีจัดการเธอ

แต่ว่าคิดอีกที ก็คงไม่น่าหรอก จิ้นเฟิงฉินและเจียงสื้อสื้อคงคืนดีกันได้ไม่ง่าย เธอต้องรีบแล้ว