ตอนที่ 1164
บทที่1164 ความหวังอันริบหรี่
October 22, 2026
“คุณจะไม่พาเธอไปเหรอ” จิ้นเฟิงเหรามองเบอร์เกนอย่างประหลาดใจ
เขาไม่เชื่อในคำพูดของเบอร์เกน
เบอร์เกนชำเลืองมองเขา แล้วหันกลับไป “เชื่อหรือไม่ก็แล้วแต่คุณ”
พอพูดจบ เขาก็เดินไปที่ม้านั่งตามเดิม แล้วมองไปที่ห้องผ่าตัด
จิ้นเฟิงเหรากับกู้เนี่ยนมองหน้ากัน ถึงแม้เบอร์เกนจะพูดอย่างนั้น แต่พวกเขาก็ยังไม่กล้าที่จะไว้วางใจ ใครจะรู้ว่าอีกฝ่ายจะจงใจหลอกพวกเขาหรือเปล่า
“คุณชายรอง คุณเองก็ไปนั่งรอก่อนเถอะครับ” กู้เนี่ยนชี้ไปที่ที่นั่งข้างๆเบอร์เกน ก่อนจะพูดกับจิ้นเฟิงเหรา
จิ้นเฟิงเหราส่ายหน้า “ไม่ต้องหรอก”
การผ่าตัดใช้เวลานานกว่าสองชั่วโมงถึงจะเสร็จ ทันทีที่ประตูห้องผ่าตัดเปิดออก จิ้นเฟิงเหรา กู้เนี่ยน รวมถึงเบอร์เกนต่างก็รีบเดินไปข้างหน้าทันที
พอหมอเดินออกไป แล้วเห็นทั้งสามคนพุ่งตัวเข้าหาจึงสะดุ้งตกใจ แล้วก้าวถอยหลังตามสัญชาตญาณ
“หมอครับ พี่สะใภ้ของผมเป็นยังไงบ้าง” จิ้นเฟิงเหราถามอย่างร้อนใจ
“ตำแหน่งที่ถูกยิงอยู่ห่างจากหัวใจประมาณสองเซนติเมตร ถือเป็นความโชคดีในความโชคร้ายเลยก็ได้ครับ” หมอพูดขณะถอดหน้ากากอนามัยออก
“ผู้บาดเจ็บเสียเลือดมากเกินไป หลังจากที่เราพยายามช่วยชีวิต ตอนนี้ผู้ป่วยพ้นอันตรายแล้วครับ แต่คงต้องรอดูอาการในห้องพักผู้ป่วยก่อนครับ”
หลังจากได้ยินคำพูดของหมอ ชายหนุ่มทั้งสามก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก
“ขอบคุณครับคุณหมอ” จิ้นเฟิงเหราเอ่ยขอบคุณหมอ
“นี่เป็นหน้าที่ของพวกเราอยู่แล้วครับ” คุณหมอหันหลังเดินกลับเข้าห้องผ่าตัดอีกครั้ง
ตอนที่เจียงสื้อสื้อถูกส่งไปยังห้องพักฟื้น ยาสลบยังไม่หมดฤทธิ์ จึงยังคงหลับอยู่
เพราะเสียเลือดมากเกินไป ใบหน้าของเธอจึงซีดราวกับกระดาษ ไม่มีสีเลือดเลย
พอคิดถึงสองสามชั่วโมงก่อนหน้านี้ เธอยังหัวเราะและล้อเล่นกับตัวเองอยู่เลย จิ้นเฟิงเหราก็อดที่จะเศร้าใจขึ้นมาไม่ได้
“พี่สะใภ้ ขอโทษด้วยครับ ผมประมาทมากเกินไป ถึงทำให้พี่สะใภ้ต้องเจ็บตัวแบบนี้” จิ้นเฟิงเหรากล่าวโทษตัวเอง
พวกเขามัวแต่ดีใจที่หวั่นหวั่นได้เพิ่มสมาชิกใหม่ให้กับตระกูลจิ้น จนลืมที่จะต้องปกป้องเธอไป
ถ้าพี่ชายของเขารู้ เขาคงไม่รอดอย่างแน่นอน
“คุณชายรองครับ คุณอย่าโทษตัวเองเลย ถ้าจะโทษก็ต้องโทษที่ผม” กู้เนี่ยนมองเจียงสื้อสื้อที่นอนอยู่บนเตียงด้วยสีหน้าตำหนิตัวเอง
จิ้นเฟิงเหราเหลือบมองด้านข้าง ก่อนจะยกมือขึ้นมาตบไหล่เขาเบาๆ “เอาล่ะ เราต้องรับผิดชอบทั้งคู่”
จากนั้นเขาก็หันไปมองเบอร์เกน “แน่นอน ความรับผิดชอบของเขาเยอะที่สุด”
พอได้ยินแบบนี้ กู้เนี่ยนก็หันกลับไป หยุดลงที่ใบหน้าเย็นชาของเบอร์เกน ก่อนจะขมวดคิ้วเล็กน้อย “คุณเบอร์เกน ผมหวังว่าคุณจะอยู่ให้ห่างจากคุณนายน้อยของพวกเรา ไม่เข้ามายุ่งกับเธอเลยยิ่งดี”
เบอร์เกนเงยหน้าขึ้น แววตาไม่ทุกข์ไม่ร้อน ริมฝีปากบางอ้าปากขึ้น “การวิจัยของผมต้องการเธอ”
“ถ้าอย่างนั้นคุณอาจจะผิดหวังแล้วล่ะ” จิ้นเฟิงเหราพูด “ไวรัสในร่างกายของพี่สะใภ้ผมถูกควบคุมได้แล้ว และจะถูกกำจัดในไม่ช้าแล้วด้วย ดังนั้นคุณไม่สามารถใช้เธอเพื่อทำการทดลองยาที่คุณพัฒนาขึ้นได้อีกแล้ว”
เบอร์เกนขมวดคิ้ว “หมายความว่ายังไง”
“ความหมายก็ชัดเจนมาก นั่นก็คือไวรัสในร่างกายของเธอค่อยๆถูกกำจัดลงช้าๆ”
“เป็นไปไม่ได้” เบอร์เกนส่ายหน้าระรัว “นอกจากพวกคุณจะพัฒนายาเพื่อกำจัดไวรัสออกมาได้ ไม่อย่างนั้นก็ไม่มีทางหายได้”
ความซับซ้อนของไวรัส มันไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะศึกษาโครงสร้างได้ทั้งหมด
แม้แต่ศาสตราจารย์คูรี่ยังต้องใช้เวลาในการศึกษาไวรัสอยู่ตั้งนานกว่าจะวิจัยได้ชัดเจน
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าจะวิจัยยาเพื่อกำจัดไวรัสเลย
จิ้นเฟิงเหราหัวเราะ “คุณเบอร์เกน อย่ามองว่าคนอื่นไร้ความสามารถขนาดนั้น คุณมีทีมนักวิทยาศาสตร์ระดับโลก พวกเราเองก็มี และพวกเขาเองก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าพวกคุณเลย”