บทที่ 124 รักสามเส้า

บทที่ 124 รักสามเส้า

จิ้นเฟิงเฉินยืนอยู่บนเวที พูดง่ายๆเพียงไม่กี่คำ พูดจบเสียงปรบมือก็ดังก้องห้องประชุม

กิจกรรมในห้องประชุม เป็นอันเสร็จสิ้น

ผู้คนแยกย้ายออกไป เป็นเวลาพักเที่ยงพอดี ผู้อำนวยการเดินมา ใบหน้ายิ้มแย้ม พูดขึ้นอย่างเกรงใจ “ประธานจิ้น ประธานลู่ แถวนี่มีร้านอาหารอยู่ไม่ไกล ไม่ทราบว่ามีเวลากินข้าวด้วยกันไหมครับ?”

สมัยเรียนลู่เจิงก็ได้รับทุนการศึกษาจากโรงเรียน เมื่อเรียนจบ ก็สร้างบริษัทด้วยตัวเอง บริษัทLGประสบความสำเร็จจนทุกวันนี้ บริษัทLGก็ให้ทุนการศึกษาช่วยเหลือโรงเรียนประจำ

เพราะว่าเขาสนิทกับผู้อำนวยการ ฉะนั้นลู่เจิงไม่ได้ปฏิเสธไปกินข้าว เจียงสื้อสื้อมางานพร้อมเขา ก็เลยไปกินข้าวด้วยกัน

ตอนแรกจิ้นเฟิงเฉินไม่อยากไป แต่เห็นเจียงสื้อสื้อไปด้วย จึงไม่ได้ปฏิเสธเหมือนกัน

ทุกคนมาถึงห้องอาหาร คนเยอะ ก็สนุกสนาน

หลายคนเข้าไปทักทายจิ้นเฟิงเฉิน แบบมีมารยาท

จิ้นเฟิงเฉินพยักหน้าทักทาย เมื่อทักทายแล้ว ก็มองซูชิงหยิงที่อยู่ข้างเขา ระหว่างนั้นก็มีคนถามขึ้น “ท่านนี้เป็นแฟนคุณชายจิ้นเหรอคะ? คุณชายจิ้นกับแฟนเหมาะสมกันมาก เหมือนคู่สร้างคู่สมเลย”

คนรอบข้างก็ช่วยกันพูด

เพราะว่าซูชิงหยิงแต่งตัวเลิศหรู บุคลิกสง่า ยืนอยู่ข้างจิ้นเฟิงเฉินตลอด ฉะนั้นทุกคนก็เลยนึกว่าเธอเป็นแฟนของจิ้นเฟิงเฉิน

ได้ยินแบบนี้ ซูชิงหยิงถึงกับหน้าแดง ก้มหน้าไม่ได้พูด

เจียงสื้อสื้อ กะพริบตา ใช่ เขาสองคนเหมาะสมกันมาก คนที่เพิ่งเจอกันครั้งแรกยังรู้สึกแบบนี้

ในเวลาเดียวกัน ได้ยินเสียงจิ้นเฟิงเฉินแม้มปากพูดขึ้น “ไม่ใช่ คุณเข้าใจผิดแล้วครับ เราเป็นแค่เพื่อนธรรมดาครับ นี่คือลูกสาวคนโตตระกูลซู ซูชิงหยิง”

พูดจบ ทุกคนก็รู้สึกตะขิดตะขวง

โดยเฉพาะซูชิงหยิง ถึงแม้ยังมีรอยยิ้มบนหน้า แต่ก็ดูฝืน จิ้นเฟิงเฉินปฏิเสธว่าตัวเองเป็นแฟนก็ไม่เป็นไร แต่บอกว่าเป็นแค่เพื่อนธรรมดา……

เธอในสายตาเขา มันไม่มีคุณค่าเลยเหรอ?

“เอิ่ม……ที่แท้เป็นลูกสาวคนโตตระกูลซูนี่เอง ได้ยินชื่อเสียงมานาน ผมกับปู่คุณก็เป็นเพื่อนรุ่นเดียวกัน”

ซูชิงหยิงยิ้มและคุยกับทุกคน ทักทายถามถ่ายไปกันสักพัก ผู้อำนวยการ ก็พูดขึ้น “ประธานจิ้น มา เชิญทางนี้ครับ”

ผู้อำนวยการ ชี้ไปที่ตำแหน่งที่นั่งประธานในห้องอาหาร จิ้นเฟิงเฉินเดินไป ซูชิงหยิงสงบอารมณ์แล้ว ก็เดินไปนั่งข้างจิ้นเฟิงเฉิน

สำหรับที่นั่งเจียงสื้อสื้อไม่ได้ใส่ใจ เดินตามลู่เจิง แค่อยากหาที่นั่งไกล ๆจากจิ้นเฟิงเฉิน

เธอเพิ่งจะก้าวขาออก เวลาเดียวกัน คิดไม่ถึงว่าจิ้นเฟิงเฉิน ดึงมือเธอไว้ ให้เจียงสื้อสื้อนั่งอีกด้านของเขา

ทันใดนั้น สายตาทุกคนก็มองแบบแปลกๆ

ทุกคนคิดว่าซูชิงหยิงกับจิ้นเฟิงเฉินเป็นคู่กัน และเจียงสื้อสื้อกับลู่เจิงเป็นคู่กัน แต่ตอนนี้……

ซูชิงหยิงกับจิ้นเฟิงเฉินเป็นแค่เพื่อนธรรมดา หรือว่า คนที่มากับลู่เจิงเป็นคนที่จิ้นเฟิงเฉินชอบ ทุกคนก็ไม่ได้โง่ ใครก็คิดได้ว่าคนที่ลู่เจิงขอบคือเจียงสื้อสื้อ ทุกคนก็รู้สึกประหลาดใจ แต่ก็ไม่มีคนกล้าถาม