ตอนที่ 1291
บทที่1291 ไล่เธอออกไปเดี๋ยวนี้
October 22, 2026
ซ่างกวนหยวนเห็นว่าสีหน้าของจิ้นเฟิงเฉินผิดปกติไป จึงรู้สึกตื่นตระหนก รีบพูดขึ้นมาก่อน"เจียงสื้อสื้อ เขาลืมเธอไปแล้ว ลืมอดีตไปหมดแล้ว เขาจะใช้ชีวิตอยู่กับเธอได้ยังไง ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้คนที่เขารักคือฉัน!"
พอได้ยินแบบนี้ เจียงสื้อสื้อก็หัวเราะ แล้วพูดอย่างประชดประชันว่า "เธอนี่หลอกตัวเองเก่งจริงๆ เขารักเธออย่างนั้นเหรอ ไม่ใช่ว่าเพราะซาบซึ้งใจที่เธอช่วยชีวิตถึงได้ยอมแต่งงานกับเธอหรือไง "
"เขารักฉัน" ซ่างกวนหยวนพูดเสียงสูง เหมือนกำลังซ่อนความไม่มั่นใจของตังเองไว้
"อย่างนั้นเหรอ" เจียงสื้อสื้อมองไปทางจิ้นเฟิงเฉิน"คุณบอกสิคะ ว่าคุณรักเธอจริงหรือเปล่า"
รัก?
จิ้นเฟิงเฉินอยากจะตอบ แต่พอสบตาเข้ากับดวงตาใสสะอาด เขาก็ลังเลเล็กน้อย
"เฟิงเฉินคะ บอกเธอไปสิคะ ว่าคนที่คุณรักคือฉัน" ซ่างกวนหยวนจับแขนจิ้นเฟิงเฉินแน่น แล้วพูดเร่งเร้า"รีบพูดสิคะ"
เจียงสื้อสื้อยิ้มเยาะ "เขาไม่ได้รักเธอ เธอจะให้เขาพูดอะไรล่ะ"
"เธอโกหก" ซ่างกวนหยวนหันกลับ แล้วมองหน้าเธออย่างเย็นชา "เขาเป็นของฉัน เธออย่าได้คิดจะมาทำลายความรักของพวกเรา"
"ความรักของพวกเธออย่างนั้นเหรอ" เจียงสื้อสื้อยิ้มเยาะ "เธอนี่ไร้ยางอายจริงๆ"
"นี่เธอ" ซ่างกวนหยวนกัดฟันกรอดอย่าโกรธแค้น
จากปลายตาของเจียงสื้อสื้อเหลือบไปที่นายท่านหญิงซ่างกวนที่อยู่ข้างล่างเวที แววตาของเธอเย็นชา "ซ่างกวนหยวน งานแต่งงานในวันนี้ไม่มีทางดำเนินงานอย่างราบรื่นแน่นอน หรือก็คือเธอจะไม่มีทางได้แต่งงานกับเฟิงเฉิน จะพูดให้ถูกก็คือ มันจะไม่มีวันเป็นไปได้"
"เจียงสื้อสื้อ มันจะเกินไปแล้วนะ" ซ่างกวนหยวนตะโกนเสียงดัง
"ฉันทำเกินไปเหรอ?" เจียงสื้อสื้อหัวเราะ แต่ในวินาทีถัดมา เธอก็มองมาด้วยแววตาเฉียบคม สีหน้าของเธอฉุนเฉียวมากขึ้น "เธอต่างหากที่ทำเกินไป! เธอขโมยสามีของฉัน พ่อของลูกฉันไป"
แขกที่มาร่วมงานต่างก็กระซิบกระซาบกันเสียงดัง
"คิดไม่ถึงเลยว่าคุณหนูตระกูลซ่างกวน จะทำเรื่องไร้ยางอายแบบนี้ออกมาได้"
"จริงด้วย ฐานะอย่างเธออยากจะหาผู้ชายแบบไหนไม่ได้กัน ทำไมถึงไปชอบสามีของคนอื่น แบบนี้ไม่เรียกไร้ยางอายจะเรียกว่าอะไรล่ะ"
แขกที่มาร่วมงานไม่ใช่เป็นญาติก็เป็นเพื่อนของตระกูลซ่างกวน บางคนตีหน้าเป็นมิตรกับตระกูลซ่างกวน แต่แอบไม่พอใจตระกูลซ่างกวนอยู่ในใจ
พอเห็นแบบนี้ จึงใช้โอกาสนี้ ระบายอารมณ์ออกมาอย่างสะใจ
ซ่างกวนหยวนกับซ่างกวนเชียน และนายท่านหญิงซ่างกวนได้ยินทุกคำพูด
สีหน้าของทุกคนจึงดูแย่มาก
โดยเฉพาะนายท่านหญิงซ่างกวน
สิ่งที่เธอให้ความสำคัญมากที่สุดคือหน้าตาทางสังคมของตระกูลซ่างกวน แต่วันนี้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น ตระกูลซ่างกวนขายหน้าไปหมดแล้ว
แต่เรื่องนี้เธออนุญาตเอง ถึงจะต้องอับอายขายหน้าแค่ไหน เธอทำได้เพียงกัดฟันทนเท่านั้น
ซ่างกวนหยวนไม่เหมือนกัน เธอทนไม่ได้ที่คนอื่นพูดถึงตัวเองแบบนั้น
เธอก็แค่ไล่ตามความรักของเธอ
ไม่มีความผิดเลยสักนิด
"มัวยืนบื้ออะไรกันอยู่ รีบเอาผู้หญิงคนนี้ออกไปจากที่นี่ซะ"
ถ้าเจียงสื้อสื้อถูกไล่ออกไป ทุกอย่างก็จะกลับสู่สภาวะปกติ
คนพวกนั้นเดินเข้ามาล้อม พอเห็นแบบนี้ ฟางยู่เชินกับกู้เนี่ยนจึงเพิ่มความระมัดระวังมากขึ้น แล้วดึงเจียงสื้อสื้อไว้ด้านหลังพวกเขาเพื่อคุ้มครองความปลอดภัย
"หยุดเดี๋ยวนี้นะ"
ซ่างกวนเชียนตะโกนขึ้นมาอีกครั้งเพื่อหยุดยั้งพวกเขา แต่คราวนี้พวกเขาไม่ฟังคำสั่งเขา
ดูเหมือนว่าซ่างกวนหยวนจะเอาจริงแล้ว
ฟางยู่เชินกับกู้เนี่ยนแลกเปลี่ยนสายตากัน แล้วเริ่มลงมือ
ทั้งสองฝ่ายเริ่มเข้าต่อสู้กัน จนล้อมเป็นวง
แขกที่มาร่วมงานต่างกรีดร้อง จนเกิดความโกลาหลขึ้นมา
เจียงสื้อสื้อพยายามขยับตัวเข้าใกล้จิ้นเฟิงเฉิน แต่มีเงาร่างคนหนึ่งพุ่งเข้ามาหาเธอในช่วงโกลาหล เธอรีบถอยหลังกลับ แล้วรู้สึกเหยียบความว่างเปล่า ก่อนที่ร่างกายของเธอจะหงายหลังลงไป
"สื้อสื้อ"
พอฟางยู่เชินเห็นฉากนี้ก็ตกใจมาก รีบวิ่งไปเพื่อคว้าตัวเธอไว้
แต่มีร่างหนึ่งวิ่งผ่านเขาไปอย่างรวดเร็ว เขาชะงักไปเล็กน้อย พอเขาได้สติกลับมา เจียงสื้อสื้อก็ถูกคนคนนั้นดึงเข้าไปในอ้อมแขนแล้ว