บทที่ 1421 อย่าหาว่าเขาใจดำอำมหิต

"คุณกล้าชื่นชมผู้ชายคนอื่นต่อหน้าผม!" คริสมินสีหน้าไม่พอใจมาก

โดยเฉพาะจิ้นเฟิงเฉิน!

"ฉันเป็นห่วงว่าคุณจะประเมินศัตรูต่ำเกินไป ก็เลยเตือนคุณไว้"

"ผมไม่สน คุณกำลังช่วยให้ท้ายคนอื่นอยู่ ผมจะต้องลงโทษคุณให้สาสมเลย"

พอพูดจบ เขาก็ก้มหน้าลงจูบลำคอของเธอ

"อย่าค่ะ มันจั๊กจี้!" ซูชิงหยิงยกยิ้มแล้วพยายามผลักเขาออกห่าง

แต่แรงผลักนั้นเบามาก ในสายตาของคริสมิน มันเป็นเหมือนยินยอมแต่แกล้งทำเป็นปฏิเสธ

เขาคว้าเอวของเธอแล้วอุ้มเธอขึ้นมา ก่อนจะโยนเธอลงบนเตียง หลังจากนั้น จึงกดเธอไว้ใต้ร่างของเขาทันที

"วันนี้ผมต้องลงโทษคุณ จนกว่าคุณจะลุกขึ้นจากเตียงไม่ได้ ดูซิว่าจากนี้คุณจะกล้าชื่นชมผู้ชายคนอื่นอีกไหม"

ซูชิงหยิงวางมือบนหน้าอกของเขา แล้วพูดออดอ้อนขอความเมตตา "ฉันผิดไปแล้วค่ะ ต่อไปจะไม่ทำอีกแล้ว"

"สายไปแล้ว!" คริสมินกัดเม้มที่ลำคอของเธออีกครั้ง

ซูชิงหยิงกอดคอของเขาไว้ แล้วปล่อยให้เขาสัมผัสร่างกายของเธออย่างตามใจ ริมฝีปากของเธอยังคงยกยิ้มตลอด คิ้วของเธอแฝงไปด้วยความดุร้าย

เจียงสื้อสื้อเอ๋ยเจียงสื้อสื้อ ในเมื่อแกกับจิ้นเฟิงเฉินมีลูกด้วยกันสองคน ถ้าอย่างนั้นฉันจะทำลายพวกเขาทีละคนก็แล้วกัน

......

ไม่เพียงแต่แย่งชิงที่ดินในแถบตะวันออกที่ซ่างกวนเชียนหมายปองไว้เท่านั้น แต่ในช่วงหลายวันที่ผ่านมา จิ้นเฟิงเฉินยังให้จิ้นเฟิงเหรากว้านซื้อบริษัทที่เป็นพันธมิตรกับซ่างกวนกรุ๊ปมาเก็บไว้

พอพ่อจิ้นรู้เรื่องนี้ เขาก็ตกใจมาก

บริษัทตรงข้ามไม่เคยมีความแค้นต่อจิ้นกรุ๊ปเลย อีกทั้งยังพัฒนามาอย่างราบรื่น ไม่ถึงขั้นต้องมาตกอยู่ในจุดที่ถูกคนอื่นเข้าซื้อกิจการแบบนี้

"นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?"

หลังอาหารเย็น จิ้นเฟิงเฉินถูกพ่อของเขาเรียกตัวไปในห้องทำงาน

พ่อจิ้นมองเขาด้วยสีหน้าจริงจัง "ในตอนที่ลูกเข้าบริหารจิ้นกรุ๊ป พ่อเคยบอกแล้วใช่ไหมว่าทุกบริษัทกว่าจะก่อตั้งขึ้นมาได้มันไม่ง่าย ลูกห้ามบังคับซื้อกิจการบริษัทอื่นเด็ดขาด"

"เคยพูดครับ"

"แล้วทำไมครั้งนี้ลูกถึงกว้านซื้อบริษัทเหล่านั้นแบบนี้" พ่อจิ้นขมวดคิ้วแน่น

จิ้นเฟิงเฉินนิ่งเงียบไปหลายวินาที ก่อนจะเอ่ยปากพูดช้าๆ "เพราะพวกเขาแอบเข้าไปขัดขวางธุรกิจของจิ้นกรุ๊ป ผมจึงทนให้พวกเขาทดสอบขีดจำกัดของจิ้นกรุ๊ปเด็ดขาดครับ"

"แบบนี้นี่เอง" พ่อจิ้นพยักหน้า แล้วถอนหายใจออกมาเบาๆ "ลูกทำแบบนี้ ไม่รู้ว่าจะมีสักกี่คนที่ต่อว่าตระกูลจิ้นลับหลังว่าใช้อำนาจของบริษัทใหญ่กลั่นแกล้งบริษัทเล็ก"

"ความคิดเห็นของคนอื่นสำคัญมากเหรอครับ" จิ้นเฟิงเฉินถามกลับ

"ไม่ใช่ว่าสำคัญหรือไม่ แต่ตระกูลจิ้นไม่ควรถูกคนอื่นเข้าใจผิดแบบนี้" พ่อจิ้นขมวดคิ้ว แล้วพูดต่อ "ไม่มีใครสนใจเหตุผลที่ลูกทำแบบนี้ แต่จะสนแค่ผลลัพธ์เท่านั้น"

"พ่อครับ ผมเข้าใจครับว่าคุณพ่อหมายความว่ายังไง แต่ใครไม่มาหาเรื่องผม ผมก็ไม่หาเรื่องกลับครับ" นี่คือความคิดของจิ้นเฟิงเฉิน

ในช่วงหลายวันนี้ซ่างกวนกรุ๊ปกับบริษัทอื่นๆ แย่งธุรกิจของจิ้นกรุ๊ป อีกทั้งยังเที่ยวใส่ร้ายทำลายชื่อเสียงของจิ้นกรุ๊ปจนเสียหาย เขาจึงเลือกที่จะปิดตาข้างหนึ่งลืมตาข้างหนึ่งไม่สนใจ

แต่ครั้งนี้ เป็นการโต้กลับครั้งแรกของเขา แต่จะไม่ใช่ครั้งสุดท้าย

"ไม่ว่าลูกจะทำอะไร พ่อก็จะสนับสนุนลูก" พ่อจิ้นตบไหล่เขา

"ขอบคุณครับคุณพ่อ"

เพราะมีการสนับสนุนจากคนในครอบครัวของเขา ทำให้เขายิ่งอยากให้พวกเขามีชีวิตที่สงบสุข พวกที่คิดจะทำร้ายจิ้นกรุ๊ปหรือตระกูลจิ้น เขาจะไม่ปล่อยไว้สักคน

......

พ่อจิ้นเพิ่งออกไป จิ้นเฟิงเหราก็เดินเข้ามา เขาเดินมาหยุดตรงหน้าพี่ชาย แล้วพูดว่า "ที่พ่อพูดกับพี่เมื่อตะกี้ผมได้ยินหมดแล้ว"

จิ้นเฟิงเฉินเงยหน้าขึ้นมองเขา ก่อนจะเดินไปที่โต๊ะแล้วนั่งลง

จิ้นเฟิงเหราเดินเข้ามา "พี่ครับ ทำไมผมถึงคิดว่าเรื่องนี้มันไม่ง่ายอย่างที่พี่พูด"

หลังจากพูดจบ เขาก็จ้องหน้าจิ้นเฟิงเฉินนิ่ง

ถ้าเพียงเพราะอีกฝ่ายขัดขวางธุรกิจของจิ้นกรุ๊ป เป็นไปไม่ได้ที่จะเลื่อนเวลาจัดการอีกฝ่ายล่าช้าจนถึงตอนนี้