บทที่ 1426 สถานการณ์​ตึงเครียด​

ตั้งแต่​จิ้นกรุ๊ป​ตกเป็นเป้าหมายของซ่างกวนเชียน จิ้นกรุ๊ป​ตกอยู่ในสถานะที่ไม่โต้ตอบมาตลอด​

ความรู้สึกนี้จิ้นเฟิงเฉินไม่ชอบเป็นอย่างมาก

เขาชอบที่จะลงมือก่อนมากกว่า

เหมือนที่เฟิงเหราพูดไว้ โครงการใหญ่ที่ร่วมงานกับต่างประเทศครั้งนี้เป็นโอกาสที่ดีที่จะโจมตีซ่างกวนเชียนและคนอื่นๆ สักที

สำหรับซ่างกวนเชียนกับคริสมิน แล้ว​นี่เป็นโอกาสที่พวกเขาจะโจมตีจิ้นกรุ๊ป​เหมือนกัน

"โครงการที่TSกรุ๊ปเปิดประมูลในครั้งนี้ เป็นโครงการที่จิ้นกรุ๊ปจะต้องชนะให้ได้ สำหรับโครงการนี้จิ้นกรุ๊ป​เตรียมพร้อม​มาหลายเดือนแล้ว"

ซ่างกวนเชียนบอกคริสมิน เกี่ยวกับเรื่องที่เขาสืบมาได้ทั้งหมด​

คริสมินยิ้มเยาะอย่างเย็นชา "สำคัญขนาดนี้ ถ้าประมูลไม่ชนะ จิ้นเฟิงเฉินคงอารมณ์เสียมากแน่นอน​"

"เขาอารมณ์​เสียเรื่องเล็ก เรื่อง​ที่สำคัญที่สุดคือความเสียหาย​ของจิ้นกรุ๊ปคงหนักมาก" ซ่างกวนเชียนหรี่ตา แววตาของเขาดุร้ายมาก "ในช่วงไม่กี่เดือนที่ผ่านมาพวกเขาลงทุนเป็นเงินจำนวนมาก ถ้าประมูลมาไม่ได้ ก็จะเสียเงินไปเปล่า​ๆ "

ซ่างกวนเชียนเชื่อว่าครั้งนี้จะต้อง​สร้างความเสียหาย​ต่อจิ้นกรุ๊ป​และจิ้นเฟิงเหราอย่างหนักแน่นอน

คริสมินนิ่งคิดอยู่สักพัก​ "ครั้งนี้ เราไม่เพียงไม่ให้จิ้นกรุ๊ปได้โครงการ​นี้ แต่ต้องให้โครงการ​นี้ตกมาอยู่ในมือเราด้วย"

"แน่นอน" ซ่างกวนเชียนเลิกคิ้วขึ้น "ได้รับการจู่โจม​ถึงสองครั้ง ถึงจะเป็นจิ้นกรุ๊ปก็คงไม่ไหวเหมือนกัน​"

คริสมินเงยหน้าแล้วหัวเราะเสียงดัง​ "พวกเราเป็นคู่หูที่เข้ากันที่สุดจริงๆ ด้วย คิดอะไรก็เหมือนกัน​ไปหมด"

"แน่นอน" ซ่างกวนเชียนยกแก้วขึ้น "เพื่อฉลอง​กับความร่วมมือของเรา ชนแก้ว​"

คริสมินขมวดคิ้วแล้วส่ายหน้า​ "คุณพูดผิดแล้ว เป็นการฉลองเพื่อความสำเร็จของเรา"

"ฮ่าฮ่า​" ซ่างกวนเชียนหัวเราะออกมาสองครั้ง "ถูก​ต้อง ถูกต้อง ครั้งนี้เราจะต้องประสบความสำเร็จ"

ทั้งสองคนชนแก้วไวน์ แล้ว​ดื่มจนหมดแก้ว

ครั้งนี้ พวกเขาจะต้องชนะเท่านั้น​!

......

หลายวันที่ผ่านมา จิ้นเฟิงเฉินออกไปทำงานตั้งแต่เช้าและกลับมาดึกทุกวัน เจียงสื้อสื้อรู้ว่าเขากำลังยุ่งกับโครงการทางต่างประเทศ

เดิมทีเธอวางแผนที่จะเข้าร่วมโครงการนี้ แต่ถูกจิ้นเฟิงเฉินห้ามไว้ก่อน

"โครงการนี้ค่อนข้างพิเศษ ผมกลัวว่าร่างกายของคุณจะรับไม่ไหว ดังนั้นคุณรับผิดชอบ​โครงการ​อื่นเถอะ"

นี่คือสิ่งที่จิ้นเฟิงเฉินพูดกับเธอ ตอนแรกเธอคิดว่าเขาประเมินตัวเองต่ำไป แต่หลังจากเห็นเขายุ่งในทุกวันนี้ เธอถึงได้รู้ว่าเขาเป็นห่วงเธอจริงๆ

ดูจากความยุ่งวุ่นวายในปัจจุบันของพวกเขา ร่างกายของเธอคงไม่ไหวจริงๆ ​

ในช่วงเช้าตรู่ จิ้นเฟิงเฉินกับจิ้นเฟิงเหราถึงได้กลับมาถึงบ้าน

เจียงสื้อสื้อนอนหลับไปแล้ว​ ในตอนที่สะลึมสะลือ​ เธอได้ยินเสียงเปิดประตู

เธอจึงลืมตาขึ้น แล้ว​พยุงร่างกายของเธอขึ้นมา​ แล้วมองไปทางประตู

ร่างสูงเดินเข้ามา

"ทำไมคุณกลับมาช้าจัง" เจียงสื้อสื้อถามเสียงดัง

"ขอโทษที ผมทำให้​คุณ​ตื่นหรือเปล่า​" จิ้นเฟิงเฉินเดินเข้ามาใกล้ แล้วมองเธออย่างขอโทษ

เจียงสื้อสื้อส่ายหน้า​ "ไม่เป็นไรค่ะ"

ด้วยแสงสว่าง​ที่ข้างเตียง เจียงสื้อสื้อเห็นรอยคล้ำใต้ดวงตา จึงรู้สึกเป็นห่วง​มาก

"คุณ​จะยุ่งอีกนานไหมคะ"

พอได้ยินคำพูด​แฝงไปด้วยความกังวลใจของเธอ จิ้นเฟิงเฉินยกยิ้ม แล้วช่วยทัดผมที่ตกอยู่บนแก้มของเธอไว้หลังใบหูของเธอ

"การประมูลจะมีวันมะรืนนี้แล้ว หลังจาก​นั้นคงไม่ยุ่งมากเท่าไหร่​"

เจียงสื้อสื้อจับมือเขาไว้ "หวังว่าจะชนะการประมูลได้อย่างราบรื่นนะคะ"

ไม่อย่างนั้นการทำงานหนักของเขากับเฟิงเหราตลอดหลายวันที่ผ่านมาก็จะสูญเปล่าไปเลย

จิ้นเฟิงเฉินมองไปที่เธออย่างอ่อนโยน แล้วพยักหน้า "แน่นอน​ครับ​"

รอจนจิ้นเหิงเฉินอาบน้ำเสร็จ​ออกมา เจียงสื้อสื้อก็นอนหลับไปอีกครั้งแล้ว

เขาขึ้นนอนอย่างเบาเสียง แล้วดึงเธอเข้ามากอด แล้วหลับตาลง