บทที่ 1449 การทำลายทีละนิดๆ

"เบื้องหลังของJRกรุ๊ปมันไม่เรียบง่ายเลย ข้อแนะนำของผมคืออย่าไปร่วมงานเลยครับ" อิ้งเทียนพูดออกมาอีกประโยคหนึ่ง

จิ้นเฟิงเฉินย่นคิ้วออกมา"ขอละเอียดหน่อย"

"เมื่อตอนนั้นที่ต่างประเทศมีบางบริษัทใช้การยกผลประโยชน์บางส่วนของโครงการให้ โดยพื้นฐานแล้วนี่ก็คือวิธีที่จะดึงเข้ามาเป็นพวกวิธีหนึ่ง มองดูจากภายนอกก็เย้ายวนใจอยู่หรอก แต่แท้จริงแล้วข้างในมันซ่อนพิษร้ายเอาไว้ บริษัทที่ถูกหลอกจนส่งผลให้ล้มละลายมันก็มีไม่น้อยเลย"

"แต่นี่มันเกี่ยวอะไรกับJRกรุ๊ป?" จิ้นเฟิงเหราถามออกไปด้วยความสงสัย

"คุณชายรอง หรือว่าคุณไม่ค้นพบว่านี่มันเหมือนกับวิธีการร่วมมือที่JRเสนอให้จิ้นกรุ๊ปมากเลยเหรอครับ?" อิ้งเทียนไม่ตอบแต่ได้ย้อนถามออกไป

"เหมือนจริงๆ" จิ้นเฟิงเหราพยักหน้าตอบออกมา"JRยกผลกำไรมาให้เยอะมาก"

"นั่นมันก็ถูกต้องแล้ว" อิ้งเทียนมองไปทางจิ้นเฟิงเฉิน เอ่ยออกไปด้วยสีหน้าที่จริงจัง"คุณชาย อุบายของJRกับบริษัทต่างชาติพวกนั้นเหมือนกันเลย ต้องระมัดระวังกันหน่อย พวกเราอย่าไปร่วมงานกับJRเลยดีกว่า"

จิ้นเฟิงเหราคิดไป แล้วถามออกมาว่า"เป็นไปได้ว่าจะเพียงแค่เรื่องบังเอิญหรือเปล่า?"

เพราะถึงยังไงในระดับนานาชาติJRเองก็มีชื่อเสียงที่มั่นคง ไม่เหมือนกับพวกบริษัทเล็กๆ

"ไม่ว่าจะเป็นเรื่องบังเอิญหรือเปล่า ก็ต้องหลีกเลี่ยงความเป็นไปได้ที่จะเกิดขึ้นมา" จิ้นเฟิงเฉินเอ่ยพูดออกมา

"เหตุผลผมเข้าใจ แต่ถ้าJRไม่ร่วมงานกับจิ้นกรุ๊ป อย่างนั้นแล้วจะต้องเลือกซ่างกวนกรุ๊ปอย่างแน่นอน"

จิ้นเฟิงเหรากังวลว่าถ้าJRกับซ่างกวนเชียนพวกเขาได้ร่วมมือกัน อย่างนั้นแล้วอีกไม่นานก็จะเป็นศัตรูที่ยุ่งยากมากแน่

"ในเมื่อJRตั้งใจจะร่วมมือกับจิ้นกรุ๊ปให้ได้ อย่างนั้นแล้วภายในช่วงเวลาสั้นๆนี้ก็ไม่มีทางจะไปพิจารณาซ่างกวนกรุ๊ปหรอก"

ถึงแม้ว่าJRกับซ่างกวนกรุ๊ปจะร่วมมือกันจริงๆ จิ้นเฟิงเฉินก็ไม่เป็นกังวล

ไม่ว่าจะเป็นวิธีไหนก็รับมือได้ทั้งนั้น

ทุกอย่างมันมักจะมีหนทางที่จะรับมือเสมอ

จิ้นเฟิงเหราพยักหน้าออกมาเล็กน้อย"เอาเถอะ แต่ฉันจะส่งคนไปคอยสังเกตJRกรุ๊ปดูดีกว่า"

จิ้นเฟิงเฉินลังเลตัดสินใจไม่ได้อยู่สักพักหนึ่ง พูดออกไปกับอิ้งเทียน"สืบเรื่องเป้าหมายที่JRกรุ๊ปเข้าตลาดในประเทศมาต่อไป ฉันไม่อนุญาตให้มีใครมาสร้างความวุ่นวายในระเบียบข้อบังคับของที่มีอยู่ในตอนนี้"

"ถ้าเกิดว่าแน่ใจแล้วว่าJRมีเจตนาเหมือนกับบริษัทต่างชาติพวกนั้น จะต้องมารายงานฉัน"

อิ้งเทียนก้มหน้าลงไปด้วยความเคารพ"ครับ"

......

ภายใต้การตั้งใจจะอยู่เป็นเพื่อนอย่างเอาใจใส่ของเจียงสื้อสื้อนั้น อาการของเสี่ยวเป่าก็ดีขึ้นมาเยอะเลย

วันนี้เจียงสื้อสื้อตั้งใจจะพาเขากับเถียนเถียนไปเล่นกันที่สนามเด็กเล่นที่ศูนย์การค้า

เธอนั่งอยู่บนเก้าอี้ยาวด้านนอก มองเงาร่างของเด็กทั้งสองคนที่กำลังเล่นสนุกสนานอยู่ในสนามเด็กเล่นไปด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม

วันเวลาในช่วงนี้ค่อยๆสงบสุขลงไปช้าๆ ถ้าเป็นไปได้ ก็หวังว่าวันเวลาอย่างนี้จะสามารถเป็นอย่างนี้ต่อไปตลอดได้

ซูชิงหยิงหาได้ยากที่จะมาเดินห้างสักครั้งหนึ่ง แต่กลับนึกไม่ถึงว่าจะมาเจอกับคนรู้จักได้เสียได้

เธอยกมือขึ้นมาถอดแว่นกันแดดออก สายตามองตรงลงไปยังผู้หญิงที่กำลังนั่งอยู่บนม้านั่งยาวคนนั้น ในดวงตาได้ปรากฏความเกลียดชังออกมา

เจียงสื้อสื้อ!

เธอลืมไปหมดแล้วว่าตัวเองไม่ได้เจอเจียงสื้อสื้อมานานเท่าไหร่แล้ว?

เจอหล่อนอีกครั้งหนึ่ง ความเกลียดชังหลายปีไม่ได้ลดน้อยลงไปเลย แต่มันกลับเพิ่มมากขึ้น

"หม่ามี้!"

ซูชิงหยิงเห็นเด็กผู้หญิงคนหนึ่งกระโจนเข้าไปในอ้อมแขนของเจียงสื้อสื้อ

เด็กผู้หญิงเงยหน้าขึ้นมา

เธอนิ่งอึ้งไปเล็กน้อย"เหมือนมากจริงๆ"

หน้าตาของเด็กผู้หญิงเหมือนกับใช้แม่พิมพ์เดียวกันกับจิ้นเฟิงเฉินพิมพ์ออกมา

ความรู้สึกที่ซับซ้อนระหว่างความรักกับความเกลียดผสมปนเปกันปะทุขึ้นมาในใจ

ซูชิงหยิงเบนร่างออกไป กำมือแน่น หลับตาลง ข่มกลั้นความรู้สึกที่ซับซ้อนนั้นเอาไว้

ลืมตาออกมา ในดวงตาแสดงความมืดครึ้มออกมา

มุมปากแสยะยิ้มเยาะหยันออกมาเล็กน้อย เธอจะยังรักจิ้นเฟิงเฉินอยู่ได้ยังไงกันล่ะ?

หลังจากที่ผู้ชายคนนั้นเลือกเจียงสื้อสื้อแล้ว ใจของเธอมันก็ได้ตายไปแล้ว!

เธอในตอนนี้มีเพียงความเกลียดต่อจิ้นเฟิงเฉินเท่านั้น!